Οι παίκτες που κάνουν τη διαφορά κι εκείνοι που αναδεικνύονται από την ομάδα

Έχει έρθει νέος προπονητής. Έχει αντικατασταθεί το μισό ρόστερ κι ακόμη δεν έχουμε δει τον Κάνγκουα και δεν γνωρίζουμε πέραν του χαφ που θα αποκτηθεί, τι άλλη κίνηση θα πραγματοποιηθεί. Ο Νίστρουπ δουλεύει την ομάδα 1,5 μήνα και ευθέως έχει πει πως θα είναι «άσχημα» τα πρώτα ματς, αλλά πρέπει να έρχονται οι προκρίσεις.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία προς τον ίδιο τον Παναθηναϊκό, απ’ το να τον κρίνουμε σα να είναι μια ομάδα έτοιμη, ή δουλεμένη για καιρό από τον ίδιο άνθρωπο. Το «τριφύλλι» κάνει τα πρώτα του βήματα, χωρίς καν να γνωρίζει ακόμη τον απόλυτο βαθμό της ποιότητάς του. Αυτής που έχει αυξηθεί σημαντικά, αλλά σαφώς υπάρχουν και περιθώρια για παραπάνω. Λίγες εβδομάδες έμειναν στις μεταγραφές, θα ξεκαθαρίσει αυτό.

Κοιτώντας την εικόνα όλων των μεγάλων ομάδων, διαπιστώνει κανείς πως… βράζουν στο ίδιο καζάνι. Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ άλλαξαν προπονητή, με τους «πράσινους» να έχουν σημαντικότερες διαφοροποιήσεις στη νοοτροπία και στο ίδιο το ρόστερ. Διότι μέσα σε όλα, το «τριφύλλι» από μια ομάδα σκοπιμότητας τα τελευταία χρόνια, θέλει να γίνει σύνολο κυριαρχίας. Η διαφορά είναι τεράστια.

Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν ίδιους προπονητές. Ειδικά η Ένωση έκανε λίγες αλλαγές στο ρόστερ της, αλλά και μόνο η ανανέωση του άξονα των χαφ της, δείχνει να τη δυσκολεύει. Το καλοκαιρινό φαινόμενο είναι συνολικό. Δεν είναι πρόβλημα του Παναθηναϊκού.

Φυσικά τη σύγκριση δεν την κάνουμε για να δοθεί άλλοθι στο «τριφύλλι». Οι «πράσινοι» ξεκάθαρα πρέπει να κάνουν το χρέος τους και να είναι στη League Phase του Conference League. Όσο «χτίζουν» το αγωνιστικό τους προφίλ. Απλά πρέπει να δικαιολογήσουμε το να έρχονται τα αποτελέσματα δύσκολα, με ποδόσφαιρο που δεν μας ενθουσιάζει. Γιατί με τα δεδομένα που υπάρχουν, αυτό είναι το νορμάλ.

Σε ατομικό επίπεδο, δεν είναι τυχαίο πως «κουβαλούν» οι παίκτες που ξεχωρίζουν. Ως τώρα εντυπωσιάζει ο Ντε Φράι. Δεν χρειάζεται εξήγηση το γιατί. Είναι ο Ντε Φράι. Ο Ντέσερς βαρύς από 7 μήνες απουσίας, μπήκε και σκόραρε. Ο Λιβάι Γκαρσία χρειάστηκε μισή φάση για να σκοράρει στο ντεμπούτο του. Ποδοσφαιριστές που δίνουν το κάτι παραπάνω.

Όπως και ο Αντίνο. Ο Αργεντινός είναι «άγουρος» ακόμη, αλλά το ταλέντο του ξεχειλίζει. Είναι παίκτης διαφορετικού επιπέδου και θα φανεί στο άμεσο μέλλον. Φαίνεται ήδη στο γεγονός πως οι αντίπαλοι δεν μπορούν να τον αντιμετωπίσουν. Χρειάζεται κυρίως καλύτερες αποφάσεις στην τελική προσπάθεια. Κάτι που είναι και θέμα εμπειρίας φυσικά. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τον Γιάγκουσιτς, παιδί που επίσης έχει ξεχωρίσει με το ωμό ταλέντο του.

Σε μια τέτοια βάση παικτών που η ατομική τους ποιότητα ξεχωρίζει ακόμη κι όταν η ομάδα δεν είναι στα καλύτερά της, θέλει ο Παναθηναϊκός να προσθέσει τουλάχιστον έναν ακόμη. Ίσως, μάλιστα, τον καλύτερο απ’ όλους. Μιλάμε φυσικά για τον χαφ. Σε περίπτωση που το κατορθώσει, τότε ναι ο Παναθηναϊκός θα έχει αλλάξει επίπεδο και θα μπορεί να ανταποκριθεί σε κάθε συνθήκη.

Τα υπόλοιπα παιδιά, δεν σημαίνει πως είναι κακοί παίκτες. Κάθε άλλο. Απλά τα δικά τους χαρακτηριστικά αναδεικνύονται μέσα απ’ την ομάδα. Ο Πελίστρι από μόνος του δύσκολα θα κάνει τη διαφορά, μέσω σωστής δουλειάς του συνόλου όμως, θα εκπλαγούμε πόσο σημαντικός είναι. Ακόμη και με τη γνωστή δυσκολία στο σκοράρισμα. Ο Καμαρά μας φαίνεται αργός, πως δεν μαρκάρει, αλλά σε ένα σύνολο που θα λειτουργεί καλύτερα ανασταλτικά – κάτι που ο Παναθηναϊκός δεν έκανε – θα ξεχωρίσει η ικανότητά του να κρατά μπάλα και να τη δίνει σωστά. Ειδικά σε ματς απέναντι σε κλειστές άμυνες. Στο ίδιο πλαίσιο είναι και ο Ραστόντερ. Όχι, δεν έπρεπε να περιμένουμε… Ιμπραΐμοβιτς. Αλλά έναν καλό φορ, που μπορεί να συνδυαστεί σωστά, να βγει εκτός περιοχής και να γεμίσει την περιοχή. Ο συγκεκριμένος ειδικά, σε μια σωστή λειτουργία ομάδας με τον Λιβάι Γκαρσία κοντά του, θα μοιάζει διαφορετικού επιπέδου κυνηγός.

Δεν έχουμε δει ακόμη τον Καλάμπρια. Το «διάβασμα» του οποίου και η τακτική παιδεία, διαφοροποιεί τα πάντα ανασταλτικά. Δεν έχουμε δει τον Κρίστιανσεν και τις λύσεις που μπορεί να δώσει αριστερά. Δεν έχουμε δει τις εντάσεις του Κάνγκουα. Δεν ξέρουμε τις τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις.

Κανενός είδους προβληματισμός ή ενθουσιασμός δεν χρειάζεται αυτή την εποχή. Όσα βλέπουμε είναι κάτι εντελώς εκτός της πραγματικότητας που θα διαμορφωθεί σε μερικούς μήνες από τώρα.

Υ.Γ. Ο Τουμπά σιγά-σιγά πρέπει να υποχωρήσει κι άλλο στο rotation, ή αν βρεθεί μια πρόταση να αποχωρήσει. Δεν μοιάζει να ταιριάζει και να μπορεί να δώσει περισσότερα.