Aλέξη, προεκλογικά πήγαινες εσύ στους αγρότες, τώρα ήρθαν αυτοί σε σένα!

Θυμάμαι σαν τώρα τον Τσίπρα πάνω στα τρακτέρ να τάζει στους αγρότες λαγούς με πετραχήλια. Από κοντά και ο Καμμένος που μέχρι και συνέδρια διοργάνωνε στη Λάρισα για να πιάσει… πελάτες τους Θεσσαλούς. Όλα αυτά βεβαίως-βεβαίως προεκλογικά. Ως αντιπολίτευση.

Την εποχή που φύτευαν στο μυαλό του κοσμάκη την ελπίδα που (ακόμη) έρχεται… Που έλεγαν στον Έλληνα όχι απλά αυτό που ήθελε να ακούσει αλλά αυτό που ονειρευόταν. Που του έλεγαν ψέματα. Και ο ένας και ο άλλος. Για την ψήφο. Για την εξουσία. Για την καρέκλα.

Κι αυτός ο κόσμος, που τους άκουγε, τους πίστεψε και τους ψήφισε τώρα νιώθει απογοητευμένος. Λάθος. Οργισμένος νιώθει. Και βλάκας.
Γι’αυτό και παίρνει τα τρακτέρ, τα αγροτικά, τα πλοία και ανεβαίνει στην Αθήνα. Γι΄αυτό και δεν παίρνει χαμπάρι από δακρυγόνα, χημικά και ξύλο… Γιατί έχει οργή. Κι απελπισία! Ξέρει πως αν περάσουν όλα αυτά που απαιτούν οι έξω και καταπίνουν αμάσητα οι μέσα, η γη που δουλεύει, που βγάζει το βιος του σε λίγο καιρό δεν θα είναι δική του γη. Θα τη νοικιάζει...

Δεν ξέρω τι χαλάει τώρα την κυβέρνηση και έχει δώσει μάχη για να βγάλει αυτούς που κάποτε έγλειφε, ακροδεξιούς, χρυσαυγίτες, μπαχαλάκηδες και τρομοκράτες… Οι άνθρωποι απλά ανταπέδωσαν την… επίσκεψη στον πρωθυπουργό. Τότε πήγαινε αυτός στους αγρότες… Τώρα ήρθαν οι αγρότες σε αυτόν…