Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας στα περισσότερα γυμναστήρια. Όσο περισσότερο ιδρώνεις, όσο περισσότερα κιλά σηκώνεις και όσο πιο δυνατά πέφτουν οι αλτήρες στο πάτωμα, τόσο πιο "σοβαρή" θεωρείται η προπόνησή σου.
Κάπου εκεί η yoga χάνει το παιχνίδι
Για πολλούς άντρες εξακολουθεί να θεωρείται μια δραστηριότητα που απευθύνεται περισσότερο στις γυναίκες ή, στη χειρότερη περίπτωση, μια μορφή... χαλάρωσης. Δεν είναι αρκετά "σκληρή", δεν ανεβάζει την τεστοστερόνη και το κυριότερο, δεν χτίζει δικεφάλους.
Το παράδοξο είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που δυσκολεύονται να παραμείνουν ακίνητοι για δύο λεπτά σε μια στάση yoga, μπορούν να κάνουν deadlift 200 κιλών και να θεωρούν ότι βρίσκονται στην καλύτερη φυσική κατάσταση της ζωής τους.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική
Η δύναμη χωρίς κινητικότητα έχει ημερομηνία λήξης. Οι τραυματισμοί στους ώμους, στη μέση και στα γόνατα δεν εμφανίζονται επειδή κάποιος δεν έκανε αρκετές επαναλήψεις. Εμφανίζονται επειδή το σώμα σταματά να κινείται σωστά και ίσως γιατί δεν έμαθες ποτέ πώς να εκτιμάς τα πλεονεκτήματά του.
Η ουσία είναι ότι η yoga δεν είναι ανταγωνιστής της προπόνησης με βάρη, αλλά μεγαλύτερη ασφάλειά της.
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το πώς καταφέρνει να επηρεάζει τους άντρες στο ψυχολογικό κομμάτι. Η yoga σε αναγκάζει να κάνεις κάτι που αποφεύγεις σχεδόν παντού και αυτό είναι το μεγαλύτερο κρίμα στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Σε αναγκάζει να μείνεις μόνος με το σώμα και το μυαλό σου. Εσύ και… εσύ, χωρίς θόρυβο, μουσική, επιδόσεις και κυρίως, δίχως εγωισμό.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι πιο δύσκολο από οποιοδήποτε προσωπικό ρεκόρ στον πάγκο.
