Αυτά δεν γίνονται ούτε στην Ουγκάντα

Αναρωτιέμαι, ωστόσο, αν υπάρχει κράτος στην υφήλιο που σε έναν τελικό Κυπέλλου θα συνέβαιναν αυτά που όλοι είδαμε χθες βράδυ στο ΟΑΚΑ. Δεν στέκομαι απλά στην εισβολή των οπαδών της ΑΕΚ στο τερέν επτά λεπτά πριν τη λήξη των καθυστερήσεων, αλλά και σε πολλά άλλα…

Φτάσαμε στο σημείο οι πρόεδροι των δύο ομάδων να τσακώνονται σαν τα κοκόρια στο ημίχρονο! Οι άνθρωποι δηλαδή που θα πρέπει να αποτελέσουν πρότυπα για όλους τους άλλους αρπάζονται χωρίς ίχνος ντροπής και το μόνο που τους ξεχωρίζει από τους κοινούς χούλιγκαν είναι το κοστούμι και η γραβάτα.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν είδαμε για πρώτη φορά σε ελληνικά γήπεδα τέτοιες εικόνες και δεν εξαιρώ από αυτή τη διαδικασία ούτε τον Ολυμπιακό, την ομάδα δηλαδή με της οποίας το ρεπορτάζ ασχολούμαι εδώ και χρόνια.

Απορώ, ωστόσο, πώς είναι δυνατόν σε ένα παιχνίδι - γιορτή του ποδοσφαίρου να φτάνουμε στο σημείο να κινδυνεύουν ακόμη και μικρά παιδιά, από τις ορέξεις των κάφρων. Πλάκα θα έχει να τιμωρηθεί κιόλας ο παίκτης του Ατρομήτου που αντέδρασε βλέποντας τον κίνδυνο για την οικογένειά του και βιαιοπράγησε σε οπαδό.

Σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος ο πρόεδρος της ΕΠΟ πρώτος απ’ όλους θα είχε παραιτηθεί από τη στιγμή που η εισβολή των οπαδών αποτελεί δική του ευθύνη. Τι μέτρα είχαν ληφθεί άραγε για να μη γίνει αυτό το… μαρς από εκατοντάδες οπαδούς;

Σε ποια άλλη χώρα, ο διαιτητής θα έληγε νωρίτερα το παιχνίδι, αντί να το διακόψει σε βάρος της ομάδας, η οποία έχει ευθύνη για τον τρόπο που έληξε; Σε τελική ανάλυση ποιος μπορεί να στερήσει από τους παίκτες του Ατρομήτου το δικαίωμα να πετύχουν έστω το γκολ της τιμής βρε αδερφέ στα λεπτά που απέμεναν;

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να την… πέφτουν κάποιοι στον Γιώργου Δώνη επειδή τόλμησε να πει το αυτονόητο. Ήταν λάθος, ωστόσο, η παρομοίωση που χρησιμοποίησε καθώς τα μπορντέλα είναι νοικοκυρεμένα μαγαζιά και δεν κάνει ο καθένας ό,τι του γουστάρει!