Ο Λεμπρόν ανοίγει τα φτερά του γυπαετού και στέλνει αβέρτα DM στο Ίνσταγκραμ

Αν βγάζανε φόρα-παρτίδα ένα δικό μας κροκοδείλιο πέσιμο σε κάποια τύπισσα του διαδικτύου, θα γινόμασταν στην καλύτερη viral, στη χειρότερη ρόμπα. Ή και τα δυο μαζί. Όταν είσαι ο Lebron, το πράγμα αλλάζει. Άδικη κοινωνία. Εμένα θα μου πεις;

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε τα συμπερασματάκια μας.

Όπως για παράδειγμα ότι, μπορεί ο Lebron, μπασκετικά και σωματικά να είναι εξωπραγματικός, ένα θαύμα της φύσης, ωστόσο, έξω από τα παρκέ, μακριά απ’ τις μπασκέτες, εκεί όπου το παιχνίδι παίζεται χωρίς μπάλες και κανόνες, στον κόσμο των γυπαετών, στον αγώνα του πεσίματος, ο «βασιλιάς» είναι ένας γήινος, γνήσιος γύπας.

  Και θα σας εξηγήσω το γιατί

Είσαι μπάρμαν. Τι θα πουλήσεις σε μία τύπισσα για να τη ρίξεις; Το μπαρμανιλίκι σου. Θα έρθει αυτή να κάτσει στο μπαρ κι εσύ θα κάνεις ολόκληρη επίδειξη, παριστάνοντας τον Τομ Κρουζ απ’ το Κοκτέιλ για να τη ρίξεις.

Είσαι κιθαρίστας. Θα έρθει η άλλη σπίτι σου, κι εσύ, όχι, δεν θα την πας στο σαλόνι να χαλβαδιάσετε. Θα την πας στο δωμάτιό σου για να της δείξεις τις κιθάρες σου.

Είσαι μπασκεμπολίστας. Είσαι ο Lebron. Δεν θα χρησιμοποιήσεις το κτηνώδες σώμα σου, την παγκόσμια δημοφιλία σου, τους μύες του, το όνομά σου. Όχι. Θα της πεις «έλα να σου κάνω ένα three sixty… Έλα να δεις πόσα συνεχόμενα τρίποντα βάζω. Χλατσί όλα».

Ή αλλιώς, κοίτα τα καινούρια παπούτσια που φοράω, που τα κάνανε και θέμα εδώ.     

Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr