Και τώρα ροντέο!

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Τα πολύ δύσκολα για την ακρίβεια, καθότι για να ξαποστείλεις το παρεάκι του Ναβάρο από κει που (δεν) ήρθε, χρειάζεται κάτι παραπάνω από το τέλειο σχέδιο στο παρκέ και μια βαριά φανέλα. Κάτι παραπάνω από φουστανελάδικη ψυχή, ξαναμμένο πάθος και κάμποσα καντάρια τύχη. Υπερβολή; Δεν νομίζω, Τάκη. Ειδικά για όσους έχουν δει την Μπαρτσελόνα σε live δράση φέτος, μάλλον κατανοούν καλύτερα ότι οι «πράσινοι» διάλεξαν το πιο κακοτράχαλο μονοπάτι στο δρόμο για την κορυφή.

Το πράγμα δεν χρειάζεται και πολλή ανάλυση. Όταν έχεις ένα τσουβάλι πολυδιάστατους παίκτες, τότε αυτόματα γίνεται πολυδιάστατο και το παιχνίδι σου. Κι όταν συμβεί αυτό είναι πιο εύκολο να βρεις μπαλαρίνα με χόμπι την πρέφα, παρά αδυναμίες στην ομάδα του Πασκουάλ.  Ένα πρόχειρο τσεκ στους «πενταδάτους» αρκεί:  Ρούμπιο, Ναβάρο, Άντερσον, Λόρμπεκ, Πέροβιτς. Κι από πίσω Λάκοβιτς, Ίνγκλις, Μόρις, Βάσκεθ, Εν’ Ντονγκ, Γκριμάου. Πού να μην ήταν και τραυματίες οι Μπαζίλε και Μάικλ. Ροντέο.

Ποιος λοιπόν μπορεί να τα βγάλει πέρα κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης με μειονέκτημα έδρας και με το «Final 4» μάλιστα να διεξάγεται στην πόλη της;  Σε αυτή  την ερώτηση καλείται να απαντήσει ο πλέον κατάλληλος προπονητής για τέτοιου τύπου «ειδικά» ερωτήματα:  ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Ο άνθρωπος που έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι όταν δεν υπάρχει μονοπάτι να περπατήσει, ξέρει να το δημιουργεί. Κι αν η λογική λέει «Μπάρτσα» και μόνο, προσωπικά δεν θα πόνταρα τα λεφτά μου, κόντρα στον Ζοτς, χωρίς δεύτερες σκέψεις.  Σε αυτό το ζευγάρι η μεγαλύτερη ατυχία είναι ότι έπεσε ο ένας πάνω στον άλλο.  Όσο για το twist της κατάστασης; Σε περίπτωση που προκριθούν οι «πράσινοι», ο πρώτος που θα πανηγυρίσει θα είναι ο... Ολυμπιακός!