5 λόγοι που σιχαίνομαι το κάμπινγκ

Ναι ξέρω. Είμαι ένας κομπλεξικός Νεοέλληνας. Ένας φλώρος. Ένα κακομαθημένο μαμόθρεφτο που επιζητά τη χλιδή, την γκλαμουριά, την άνεση και «ζεστασιά» του σπιτιού του, που πάει και σκορπάει πεταμένα λεφτά, που έχει χάσει το νόημα των διακοπών, που προτιμά την ψευτοκυρίλα του δωματίου, του πρωινού, της πισίνας, της μπανιέρας και της λεκάνης.

Όχι, δεν έχω κάνει ποτέ μου κάμπινγκ. Όχι, δεν είμαι εξωγήινος. Ούτε λεπρός. Απλά δεν έχω κάνει ποτέ μου κάμπινγκ. Α, και πού ‘στε. Δεν είναι ότι δεν έτυχε. Δεν πέτυχε! Φυσικά και δεν είμαι πολέμιος του κάμπινγκ. Ούτε κατακρίνω τους απανταχού κάμπερς του πλανήτη. Απλά υπάρχουν άνθρωποι που είναι για κάποια πράγματα και άλλοι που δεν είναι. Ή έστω, άνθρωποι που θέλουν κάποια πράγματα και άλλοι που θέλουν άλλα. Τόσο απλό. Αυτό που δεν ξέρω είναι αν τελικά είμαι μόνος σε όλο αυτό. Μάλλον όχι. Αλλιώς όλα τα ξενοδοχεία θα είχαν κλείσει.

Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr