Τα αγωνιστικά δεδομένα αλλάζουν, τα εξωαγωνιστικά όχι!

Μετά τα όσα τραγικά, από πλευράς διαιτησίας, είδαμε στον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (τα οποία και χάρισαν με το «έτσι θέλω» το προβάδισμα στην ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα) η σειρά μεταφέρεται απόψε στο Telekom Center Athens. Εκεί όπου ευχή όλων είναι να πρωταγωνιστήσει το μπάσκετ και οι… τύποι με τα πράσινα και τα κόκκινα. Και όχι με τα… γκρι.

Κάτι που μπορεί να είναι ευχή όλων (ή αν όχι όλων, των περισσότερων) αλλά μοιάζει παντελώς ουτοπικό.

Πάμε να δούμε όμως το αγωνιστικό κομμάτι και μετά τα υπόλοιπα.

Τα αγωνιστικά δεδομένα αυτή τη στιγμή έχουν αλλάξει σε μεγάλο βαθμό, σε σχέση με τα όσα περιμέναμε πριν από το τζάμπολ του Game 1.

Ο Παναθηναϊκός με την εμφάνισή του στο ΣΕΦ, κυρίως από το 25’ και μετά έδειξε και ότι είναι απόλυτα ικανός να κάνει την ανατροπή αλλά απέδειξε παράλληλα ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν έχει αδικήσει παντελώς τον ίδιο του τον εαυτό με τις εμφανίσεις τους και τα σκαμπανεβάσματά του.

Η εμφάνιση του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ αποτελεί τον καλύτερο «οδηγό» για τους «πράσινους» τόσο για απόψε όσο και για τη συνέχεια της σειράς. Με πολύ καλή άμυνα, με πλάνο στην επίθεση, σωστές αποστάσεις και κυκλοφορία της μπάλας, αλλά και σωστό τρέξιμο στον αιφνιδιασμό ο Παναθηναϊκός επέβαλλε τον ρυθμό του. Το ίδιο οφείλει να κάνει και απόψε. Με μία όμως διαφορά. Θα πρέπει να το πράξει από το ξεκίνημα και όχι από το 25’. 15 λεπτά μπορεί να ήταν αρκετά για να επιστρέψει από το -17 και να περάσει μπροστά όμως αυτό δεν είναι εύκολο να επαναληφθεί. Η για να είμαστε πιο σωστοί είναι αδύνατο να επαναληφθεί και μάλιστα μέσα σερ 48 ώρες.

Την ίδια ώρα ένα ακόμα στοιχείο που μπορεί να αλλάξει εντελώς τα αγωνιστικά δεδομένα της αναμέτρησης είναι η παρουσία του Κώστα Σλούκα. Τόσο ο αρχηγός του Παναθηναϊκού, όσο και ο Νίκος Ρογκαβόπουλος, ακολούθησαν χθες μέρος του κανονικού προγράμματος και υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία για την παρουσία τους στην αποψινή αναμέτρηση.

Σε περίπτωση που ο Σλούκας δηλώσει παρών τότε το πιο πιθανό σενάριο είναι να υπάρξει αλλαγή στην εξάδα των ξένων. Τη θέση του Τι Τζέι Σορτς να πάρει ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και ο Παναθηναϊκός να γίνει ακόμα πιο δυνατός και ακόμα πιο συμπαγής τόσο στη γραμμή των περιφερειακών όσο και στη front line. Άλλωστε και χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής ο Ισπανός παίκτης είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει τη διαφορά και να δώσει τη λύση στο πρόβλημα των ριμπάουντ. Μετά το τέλος του πρώτου τελικού ο Ολυμπιακός είχε 47 ριμπάουντ, ενώ ο Παναθηναϊκός μόλις 23. Ο Χουάντσο μοιάζει να είναι το… γιατρικό σε αυτό το κομμάτι τη στιγμή που ο Σλούκας μπορεί να αποδειχθεί το… γιατρικό των τελευταίων λεπτών.

Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει «πληρώσει» πολύ ακριβά την απουσία του αρχηγού του στα πιο κρίσιμα ματς της σεζόν. Θυμηθείτε τι έγινε στο Gmae 3 της σειράς με τη Βαλένθια, όπου ο Παναθηναϊκός στα τελευταία δύο λεπτά του αγώνα είχε συνεχόμενες λάθος επιθέσεις, όπως έγινε και προχθές το βράδυ στο ΣΕΦ με τον Παναθηναϊκό να μη «διαβάζει» σωστά τις άμυνες του Ολυμπιακού στα τελευταία λεπτά και να χάνει ευκαιρίες να πάρει το παιχνίδι.

Όσο για τα αγωνιστικά τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοσχολιάσεις! Η άθλια εικόνα που είδαμε στον πρώτο τελικό από την πλευρά των διαιτητών, πολλοί θεωρούν ότι δεν μπορεί να επαναληφθεί. Ψέματα. Μπορεί και… παραμπορεί. Η ΕΟΚ έχει αποδείξει πολλάκις στο παρελθόν ότι δεν την ενδιαφέρει αν θα εκτεθεί ξανά και ξανά, αλλά την ενδιαφέρει μόνο η εξυπηρέτηση της προσωπικής της ατζέντας και των δικών της… καλών παιδιών. Όλα τα άλλα περί ανάπτυξης του αθλήματος και προσπάθειες για το καλό του ελληνικού μπάσκετ είναι απλά παραμύθια της… Χαλιμάς. Οπότε και απόψε ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλα.

ΥΓ1: Έχει κουράσει πάρα πολύ η ιστορία με τους… ισαποστάκηδες. Πάρα πολλοί βγήκαν να πουν την άποψή τους αναφορικά με το διαιτητικό «έγκλημα» της κυρίας Τσαρούχα που έκρινε τον πρώτο τελικό. Από τη μία δε μπορούσαν να πουν κάτι διαφορετικό, αλλά από την άλλη έπρεπε κάπως να… καλυφθούν. Και πέταγαν μαζί και μία φάση, για παράδειγμα από το πρώτο μέρος, όπου θεωρούν ότι ευνοήθηκε ο Παναθηναϊκός. «Ναι μεν, αλλά..»

ΥΓ2: Η κουβέντα που γίνεται για τις βολές όσο και αν δεν το θέλουν μερικοί, όσο και αν… πονάει μερικούς έχει πολύ μεγάλη βάση. Ξεκάθαρα. «Μα ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε με πλάτη. Πως να πάρει βολές;» Αστείο επιχείρημα. Και δεν το λέμε εμείς. Το λένε οι αριθμοί. 5 βολές ο Παναθηναϊκός, 7 ο Φουρνιέ. Πέντε ο Παναθηναϊκός, 5 ο Πίτερς. Πέντε ο Παναθηναϊκός, 4 ο Ουόρντ. Ανάθεμα και αν από αυτές τις προσπάθειες κάποιος από τους «ερυθρόλευκους» πήρε ζευγάρι βολών από παιχνίδι με πλάτη. Οπότε ας είμαστε πιο προσεκτικοί με τα επιχειρήματά μας, τη στιγμή που Ναν, Γκραντ, Σορτς, Όσμαν, δεν έπαιρναν βολή ούτε με αίτηση από την κυρία Τσαρούχα και τους ομοίους της.