Ευτυχώς το μαρτύριο τελειώνει, μόνο η Κ17 έδειξε με την κούπα τι είναι ο Παναθηναϊκός!

Ο Τάσος Νικολογιάννης γράφει για το φετινό μαρτύριο, που τελειώνει για τον Παναθηναϊκό, τη νέα ήττα αυτή την φορά με 2-1 από την ΑΕΚ με ανατροπή και την ελπίδα, που έρχεται από τις Ακαδημίες και την Κ17.

Τάσος Νικολογιάννης
Ευτυχώς το μαρτύριο τελειώνει, μόνο η Κ17 έδειξε με την κούπα τι είναι ο Παναθηναϊκός!

Ευτυχώς το μαρτύριο τελειώνει. Δύο αγωνιστικές έμειναν για να σταματήσουμε να βλέπουμε τον Παναθηναϊκό, που βλάπτει σοβαρά την υγεία. Ναι με την ΑΕΚ έπαιξε καλά για μία ώρα και προηγήθηκε κιόλας. Ε και; Τελικό σκορ 2-1, νέα ήττα αυτή την φορά με ανατροπή. Και το κυριότερο; Η απόσταση του τέταρτου Παναθηναϊκού με την πρωταθλήτρια ΑΕΚ είναι στο -19! Ναι καλά διαβάσατε. Στο -19. Ο Παναθηναϊκός που άρχισε το πρωτάθλημα με στόχο να το πάρει, έφθασε να μπαίνει τελευταία στιγμή στην τετράδα και να χάνει είτε παίζει καλά, είτε όχι.

Η ομάδα πληρώνει τα τεράστια λάθη, που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι και συνεχίστηκαν και στην διάρκεια της χρονιάς. Η επιλογή Μπενίτεθ δεν έφερε καμία βελτίωση, δεν έδωσε καμία ταυτότητα στην ομάδα, απαξίωσε και άλλο το ρόστερ και ψάχνει να βρει νίκη σε ντέρμπι από το γκολ του Ταμπόρδα στο Καραϊσκάκης. Η αλλιώς μετράει μία νίκη στα εννέα τελευταία ντέρμπι!

Αυτή την φορά ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με 0-1 με το γκολ του Τετέι και αντί να χτίσει πάνω σε αυτό το γκολ, έγινε το αντίθετο. Πήρε φωτιά η ΑΕΚ , ο Νίκολιτς έφερε από τον πάγκο τον Ζίνι που άλλαξε τον αγώνα και ο Μπενίτεθ θυμήθηκε τον φευγάτο Τζούρισιτς(!) και έφερε μαζικά από τον πάγκο παίκτες με λίγο χρόνο συμμετοχής και το 2-1 έγινε απόλυτα φυσιολογικά, αφού ο Παναθηναϊκός μετά το 1-1 κατέρρευσε. Ότι βλέπουμε δηλαδή μέσα στις άκρες όλη την σεζόν.

Το πρωτάθλημα έχει άλλες δύο αγωνιστικές και ο Παναθηναϊκός μπορεί να φθάσει και πάνω από 20 βαθμούς διαφορά, από τον πρώτο. Ε συγγνώμη, δεν μπορούμε να μιλάμε για βελτίωση. Είναι μία τραγική χρονιά για τον Παναθηναϊκό από την αρχή μέχρι το τέλος με λάθος επιλογές προπονητών και από το καλοκαίρι και από τον Οκτώβριο. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού δεν αντέχει και δεν του λέει τίποτα να ακούει από τον προπονητή της ομάδας, ότι ήταν ανταγωνιστική. Για τον Παναθηναϊκό μιλάμε, την μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας., όχι για κάποια μικρομεσαία ομάδα.

Οι παίκτες έκαναν τα πάντα, για να πάρουν αποτέλεσμα, αλλά και πάλι στο τέλος δεν απέφυγαν τα λάθη στην άμυνα και χάθηκε τελείως η συνοχή της ομάδας με τις αλλαγές μετά το 70.

Την στιγμή που λέμε ευτυχώς το μαρτύριο τελειώνει για την πρώτη ομάδα , υπάρχει ελπίδα για το αύριο.Η Κ17 σήκωσε την κούπα αήττητη στο πρωτάθλημα και δίκαια επιβραβεύτηκε η αναδιοργάνωση των Ακαδημιών, που άρχισε το καλοκαίρι. Ο Τάκης Φύσσας με σωστές αποφάσεις έφερε τον μετρ των Ακαδημιών Θόδωρο Ελευθεριάδη και αυτός με την σειρά του έφερε στον πάγκο της Κ17 τον Αγγελο Ζαζόπουλο, που έκανε την διαφορά. Η Κ17 έπαιξε εξαιρετικό ποδόσφαιρο και μέσα από το σύνολο αναδείχθηκαν παίκτες τα ονόματα των οποίων θα μας απασχολήσουν τα επόμενα χρόνια. Γείτονας, Μπινιάρης, Λάβδας, Νεμπής, Καραγκούνης (ο γιος του Γιώργου) Τσίγκας, Φώτης είναι μερικά από τα αστεράκια που γιόρτασαν με την ψυχή τους αυτή την κούπα και τραγούδησαν με όλη τους την ψυχή τον ύμνο της ομάδας και τα συνθήματα των οπαδών.

Ναι η Κ17 με την φετινή της παρουσία έδειξε τι σημαίνει Παναθηναϊκός κόντρα στην πρώτη ομάδα, που έκανε άλλη μία τραγική χρονιά.

Είναι πολύ κρίσιμη η επιλογή του προπονητή για την επόμενη σεζόν στην πρώτη ομάδα. Επιτέλους πρέπει να γίνει με τα σωστά κριτήρια και να έρθει ένας προπονητής, που να δώσει ταυτότητα και χωρίς φανφάρες και μεγάλα λόγια να φτιάξει και πάλι έναν Παναθηναϊκό πρωταγωνιστή. Ότι έκανε ο Νίκολιτς στην ΑΕΚ, που πέρυσι τέτοια εποχή ήταν στην θέση που είναι σήμερα ο Παναθηναϊκός…