Το κεφάλι κάτω μέχρι… χθες

Τι κι αν ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στη Σόφια για να πάρει το σημαντικότερο διπλό της σεζόν υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες!

Ο Παναθηναϊκός πήγε χωρίς να υπολογίζει στις υπηρεσίες του Τζέριαν Γκραντ, αλλά υπολόγιζε στη φωνή, τη δύναμη, την πίστη, την αγάπη και την τρέλα των 6.000 φίλων που έγραψαν ιστορία και τη Βουλγαρία.

Πήγε έχοντας στις αποσκευές τους το εξαιρετικό σερί των 4 νικών που του έδινε έξτρα αγωνιστική ώθηση και ψυχολογία για την πολύ δύσκολη συνέχεια.

Και όμως ο Παναθηναϊκός με μια… κλωτσιά στην τελευταία περίοδο, «γκρέμισε» ότι «έχτιζε» όλο το προηγούμενο διάστημα και ότι «έχτιζε» παίζοντας εξαιρετικό μπάσκετ στις τρεις πρώτες περιόδους.

Και έβαλε τον εαυτό του όχι απλά με την πλάτη στον τοίχο, αλλά κολλημένο στον τοίχο.

Ο Παναθηναϊκός από το ξεκίνημα της αναμέτρησης έμοιαζε να έχει παραταχθεί στο κλειστό της Σόφιας, «διαβασμένος» και αποφασισμένος. Παρά την απουσία του Γκραντ και την «ασφάλεια» που του παρέχει ο Αμερικανός σε άμυνα και επίθεση, οι «πράσινοι» κατάφεραν να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Να δημιουργήσουν τις καλύτερες δυνατές αγωνιστικές συνθήκες και να αποδείξουν στον Δημήτρη Ιτούδη και τους παίκτες του πως εκείνοι ήταν τα… αφεντικά.

Και αυτό έγινε στα τρία πρώτα δεκάλεπτα. Στο τελευταίο όμως τα δεδομένα άλλαξαν άρδην. Το τρίποντο-προσευχή του Μπλέικνι στο τέλος της τρίτης περιόδου έβαλε νέες συνθήκες στο παιχνίδι. Συνθήκες που δε μπόρεσε ο Παναθηναϊκός και ο Αταμάν να διαχειριστούν σε κανένα σημείο του τελευταίου δεκαλέπτου. Και ο Τούρκος τεχνικός φέρει μεγάλη ευθύνη σε αυτό το κομμάτι, που δεν είχε εναλλακτικό πλάνο στην επίθεση με τον Ναν να είναι άστοχος, αλλά και στο ότι άργησε να βρει λύσεις για να σταματήσει τα συνεχόμενα πικ εντ ρολ των γηπεδούχων οι οποίοι «χτυπούσαν» τον Παναθηναϊκό ξανά και ξανά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Αλλά για να είμαστε δίκαιοι φέρει και μεγάλη «ευθύνη» για τα τρία δεκάλεπτα που ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός. Αλλά το ταμείο γίνεται στο τέλος, με τον Παναθηναϊκό να «αυτοκτονεί» με τον χειρότερο τρόπο, τη χειρότερη στιγμή.

Και τώρα, λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση της ομάδας για τη «διαβολοβδομάδα» της Ισπανίας, ο Παναθηναϊκός καλείται να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό. Πρώτα τον Παναθηναϊκό και μετά τη Μπαρτσελόνα και τη Βαλένθια. Το πιο εύκολο για τους «πράσινους» τώρα είναι να τους… πάρει η μπάλα. Να χάσουν ψυχολογία και αυτοπεποίθηση και να πάνε στην Ισπανία σαν… πρόβατα στη σφαγή.

Ο Αταμάν έχει αποδείξει στο παρελθόν πως έγινε ο κορυφαίος τεχνικός της Ευρώπης διαχειριζόμενος τέτοιες καταστάσεις. Και τώρα έχει την ευκαιρία να το ξανακάνει. Αυτός είναι ο άνθρωπος που θα κρατήσει τον Παναθηναϊκό ενωμένο και που θα κάνει τους παίκτες του να σηκώσουν κεφάλι και να αντιδράσουν έτσι ώστε να γίνουν και πάλι το πρώτο θέμα σε όλη την Ευρώπη.

ΥΓ1: Βαθιά υπόκλιση στον κόσμο του Παναθηναϊκού για τη χθεσινή του παρουσία. Κανονικά θ λέγαμε ότι οι φίλοι του «τριφυλλιού» με τη χθεσινή τους εικόνα το… τερμάτισαν. Αλλά με τον κόσμο του Παναθηναϊκού αυτό δε μπορείς να το πεις ποτέ.

ΥΓ2: Δυστυχώς αυτός είναι ο Παναθηναϊκός. Ο φετινός Παναθηναϊκός και αυτός δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ικανός για το καλύτερο (τρία δεκάλεπτα) και για το χειρότερο (τελευταίο δεκάλεπτο).

ΥΓ3: Πολλοί είναι εκείνοι που τον τελείωσαν. Ότι καλύτερο για την ομάδα. Όσες φορές έχουν επιχειρήσει κάτι ανάλογο στο παρελθόν, ο Παναθηναϊκός έδωσε αποστομωτικές απαντήσεις.

ΥΓ4: Οι επιστροφές Γκραντ και Ρογκαβόπουλου θα είναι κομβικές για την Ισπανία.