Λατρεύει να… εκθέτει

Φτάσαμε στο 2011 και μάλιστα στον Ιανουάριο. Ο Παναθηναϊκός περνά από μια φουσκοθαλασσιά, συνηθισμένη για αυτούς τους μήνες, περιμένοντας τις Αλκυονίδες ημέρες που αγαπά για να αλλάζει το τσιπάκι του. Κρίσεις, επικρίσεις, «καρφώματα», ανταλλαγές απόψεων, θεμιτά και αθέμιτα μέσα περιλαμβάνονται ξανά στις κουβέντες για την αγωνιστική του κατάσταση και τα προβλήματα που κάθε σοβαρή και μάχιμη ομάδα αντιμετωπίζει. Φέτος η …ταμπακιέρα έχει να κάνει με το αν ο Ζοτς θα πάρει παίκτη ώστε να καλύψει τα κενά που έχει διαγνώσει πολύς κόσμος. Παλιά η κουβέντα είχε να κάνει με τον περιβόητο …σέντερ και ούτω καθ΄εξής… Ο Ομπράντοβιτς λοιπόν είναι αυτός που σιχαίνεται να αγγίξει τη φωνή του …ρεύματος. Ποτέ. Σέβεται την κάθε άποψη, την ακούει, τη συζητά αλλά στο τέλος παίρνει αυτός το βάρος της απόφασης και 9/10 δικαιώνεται. 24 τελικούς έχει παίξει στους 20 έχει βγει νικητής. Οπότε μοιάζει να έχει πάρει το δικαίωμα της τελικής απόφασης. Κάτι που βγαίνει αβίαστα από τα χείλη όλων χωρίς δεύτερη σκέψη. Πόσες φορές έχουμε ακούσει τον Παύλο και τον Θανάση να λένε: «Ότι πει ο προπονητής», μία και δύο; Άρα καλό είναι να τον αφήσουμε να «μιλήσει» αυτός και να δούμε αν στο τέλος θα βγει και σωστός. Εξάλλου δεν μας έχει προδώσει δα και τόσες φορές… Αυτά μέχρι τις 18/1 που τελειώνει και τυπικά η κουβέντα τις μεταγραφολογίας. Γιατί στις 19 έχει τελικό στο Βίλνιούς. Το πόσο σημαντικό είναι αυτό το ματς για την πρεμιέρα του ΤΟΡ-16 στη Λιθουανία θα το αντιληφθούμε όλοι στις αρχές του Μάρτη όταν και θα πάμε στο ταμείο.