Άργησε αλλά το πίστεψε

Δεν ήταν μόνο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα παράξενη πριν γίνει το τζάμπολ στο ΣΕΦ, αλλά φάνηκε ότι υπήρχαν… παραξενιές και την ώρα του αγώνα σε πολλά μέτωπα. Υπήρχαν παίκτες του Ολυμπιακού που έδειχναν μουδιασμένοι από το σε βάρος τους 0-2, υπήρχε ο κόσμος του Ολυμπιακού που έδειχνε να… βιάζεται να πάρει την κατάσταση στα χέρια του αν «στράβωνε» κάπου το ματς. Υπήρχε όμως και ο Μπουρούσης, που είχε ντυθεί… σούπερμαν. Με την έννοια ότι ήταν παντού και έκανε τα πάντα. Για πολλά λεπτά κράταγε την ομάδα παίζοντας μπάσκετ με ήρεμο μυαλό, για περισσότερα λεπτά έδινε το σύνθημα στους υπόλοιπους «μην τα παρατάτε ρε, πρέπει να νικήσουμε» και στο κρίσιμο σημείο ίσως και να ήταν αυτός, μαζί με τον Τόμιτς που πήρε το μικρόφωνο,  που έπεισε τον κόσμο να μην χαλάσει την δουλειά, αφού μπορούσε να γυρίσει η κατάσταση.

Ηταν και το ματς παράξενο. Ο Παναθηναϊκός έδειξε σε μεγάλο διάστημα πιο ομάδα, σε βαθμό να έχει πείσει πολλούς ότι θα έφευγε νικητής και πρωταθλητής από το ΣΕΦ. Ο Ολυμπιακός, όμως, είχε αυτή τη φορά τα απρόβλεπτα που παίζουν πάντα σημαντικό ρόλο σε τέτοια παιχνίδια. Το υπέρμετρο πάθος, που οδηγούσε σε λάθη πολλές φορές, αλλά που τον κράτησε και να πιστεύει ότι μπορεί, τον Πελεκάνο και τον Πρίντεζη σε ατομικό επίπεδο. Το πάλεψε πολύ αυτή τη φορά το ματς ο Ιβκοβιτς, του βγήκαν και πράγματα και όλοι μαζί πανηγύρισαν τη νίκη και την παράταση των τελικών.

Σβήνοντας τα φώτα στο ΣΕΦ και κάνοντας την ψύχραιμη αποτίμηση, μάλλον δεν έχουν αλλάξει πολλά. Σίγουρα όμως δεν είναι και τα πάντα ίδια. Ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να έχει το πάνω χέρι, απλά και μόνο αν σκεφτούμε ότι θέλει μία νίκη και πάει σπίτι του για το επόμενο ματς. Ο Ολυμπιακός, όμως, πέρα από το ότι έμεινε ζωντανός και πάει με πολύ λιγότερο άγχος για… μια ζαριά στο ΟΑΚΑ, έχει σημασία και το πώς έμεινε ζωντανός. Το ότι για πρώτη φορά σε αυτούς τους τελικούς ενώ ξεκίνησε καλά, που πάντα ξεκινούσε, βρέθηκε να κυνηγάει για αρκετά λεπτά στο σκορ, όπως βρέθηκε και στα δύο προηγούμενα, αλλά αυτή τη φορά κατάφερε να το γυρίσει και να το πάρει το ματς, είναι μια σημαντική ψυχολογική υποθήκη. Άλλη ιστορία, βέβαια, θα είναι στην έδρα του αντιπάλου, με τον κόσμο του αντιπάλου, αφού στο ΣΕΦ τελικά ο κόσμος συνετίστηκε και βοήθησε πραγματικά. Όπως και να ‘χει το ενδιαφέρον παρέμεινε ζεστό και η ιστορία των φετινών τελικών έχει κι άλλο δρόμο.