ΤσιγγολεΛΕΤΟ...

Αυτό επηρέασε πολύ τον απλό κόσμο αλλά όχι την τεράστια παραγωγή ταλέντων στο ποδόσφαιρο, που παρέμεινε να λειτουργεί σαν... βαριά βιομηχανία, ένα από τα πρώτα εξαγώγιμα είδη της υπέροχης αυτής χώρας.

Ο Σεμπάστιαν Λέτο ήταν μόλις 5 χρονών όταν έγινε η δικτατορική επέλαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην πατρίδα του (1991) κι έτσι δεν κατάλαβε πολλά πράγματα.

Και με την... απελευθέρωση (άντε, και στα δικά μας...) ήξερε ήδη ότι εκείνον δεν θα τον αγγίξει καμία κρίση, αφού η Λίβερπουλ έστρωσε χαλί στα πόδια του, δίνοντας γη και ύδωρ για να τον αποκτήσει από τη Λανούς το 2007.

Το μεγάλο λιμάνι δεν τον σήκωσε όμως, πολύ δε περισσότερο το βρετανικό στιλ ποδοσφαίρου. Εκεί δεν χωράνε τα πολλά... κορδελάκια ούτε το ένα-δύο με τον... εαυτό του!

Δεν πήγε χαμένος όμως. Ο Ολυμπιακός τον πήρε δανεικό του καλοκαίρι του 2008, με τον ίδιο να βάζει ένα πολύ σημαντικό ποσόν στο τσαλακωμένο (λόγω μόδας) παντελόνι του.

Πρόλαβε να παίξει -πριν φύγει τσακωμένος στην ουσία- σε 24 παιχνίδια πρωταθλήματος, σημειώνοντας μόλις ένα γκολ.

Πάλι δεν πήγε χαμένος φεύγοντας από άλλο λιμάνι αυτή τη φορά. Ο Παναθηναϊκός έσπευσε να αγοράσει τα δικαιώματά του από τη Λίβερπουλ, πληρώνοντας σχεδόν... 5 εκατομμύρια ευρώ! Πέντε... μύρια έτσι;;;

Ο ερχομός του μάνατζέρ του στην Αθήνα, του πανέξυπνου Φερνάντο Κοσεντίνο, ίσως και να σημαίνει ότι υπάρχει θεματάκι...

Καλός παίχτης; Αναμφίβολα. Βιρτουόζος; Απολύτως! Αριστοτέχνης...

Αλλά τα νούμερα δεν βγαίνουν και πολύ, όπως συμβαίνει και με τον υπουργό, τον Παπακωνσταντίνου...

Η φετινή σεζόν (πριν τα play off) ολοκληρώνεται με τον Λέτο να έχει παίξει σε 17 αγώνες πρωταθλήματος (στην ουσία τους μισούς) και με ένα μόνο γκολ, όπως με τον Ολυμπιακό στη μοναδική του χρονιά στους ερυθρόλευκους.

Ο νεαρός παίχτης, που στις 30 Αυγούστου συμπληρώνει τα 25 του χρόνια, έγινε από τους λατρεμένους της εξέδρας, ακούγοντας μάλιστα το όνομά του να γίνεται (σεξουαλικό) σύνθημα. Του άρεσε πολύ!

Σε πόσους άρεσε όμως -ρεαλιστικά πάντα- η απόδοσή του συνολικά μέσα στη χρονιά;

Ναι, είναι απρόβλεπτος, ναι, μπορεί σμπαραλιάσει την αντίπαλη άμυνα, ναι, μπορεί να πάρει ένα ματς μόνος του. Αλλά, ναι, μπορεί και να το χάσει ΜΟΝΟΣ του!

Η εμμονή του σε κάποιες περιπτώσεις να μη δίνει τη μπάλα από το αριστερό στο δεξί, η επιθυμία του να περάσει με ντρίμπλες όλη την αντίπαλη ομάδα ή να μπει με τη μπάλα στα δίχτυα, έχει στοιχίσει στην ομάδα του.

Κι όπως κι οι προκάτοχοί του, έτσι κι ο Ζεσουάλδο Φερέϊρα δεν κατάφερε να τον βάλει σε καλούπια. Όχι να τιθασεύσει το... άγριο άλογο, αλλά να τον κάνει να παίζει για την ομάδα.

Ίσως να τον πείσει να το κάνει στα play off, εκεί που η σημασία είναι πραγματικά μεγάλη.

Ίσως ξέροντας κι ο ίδιος ότι “κάτι ψάχνει ο Κοσεντίνο”, να μπει σε ουσιαστικότερη ποδοσφαιρική λογική και να γίνει -επιτέλους- ομαδικός...

Αυτή τη στιγμή κανείς δεν μπορεί να στοιχηματίσει αν ο Λέτο παραμείνει στον Παναθηναϊκό και μετά το τέλος της σεζόν.

Ίσως είναι από τους λίγους που μπορεί να φέρει στο ταμείο των πρασίνων κάποια χρήματα (όχι... τρελά πάντως, όπως ακούστηκε. Οι παλιές εποχές έφυγαν ανεπιστρεπτί...)

Αν πάντως ο Λέτο παραμείνει στην ομάδα, οφείλουν να τον περάσουν από... φροντιστήριο!

Κάποιος επιτέλους πρέπει να του εξηγήσει ότι δεν παίζει στον... κήπο του σπιτιού του.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα οι συμπαίχτες του τού έκαναν δώρο... τέσσερις μπάλες για να έχει να παίζει με πολλές!

Αλλά αυτό το... τσιγκολελέτα πράσινα κουφέτα πρέπει να τελειώσει μια και καλή.

Κι αν μπορούσε να γίνει... δημοψήφισμα περί αυτού, ίσως (ίσως...) να καταλάβαινε κι ο ίδιος ότι πρέπει να αλλάξει πολλά. Εφόσον παραμείνει, έτσι;