Ε(Σισε) η… αρχή και το τέλος

Όλα αυτά τα χρόνια, τη φανέλα του Παναθηναϊκού, έχουν φορέσει ουκ ολίγοι ποδοσφαιριστές. Καλοί, λιγότερο καλοί, μέτριοι κλπ. Εκείνος ωστόσο, που κατάφερε να ταυτιστεί περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλον με τον κόσμο της ομάδας, δεν είναι άλλος από τον Τζιμπρίλ Σισέ.
Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από τους «πράσινους» πέρασαν πολλοί σπουδαίοι παίκτες. Σαραβάκος, Ζάετς, Ρότσα και Βαζέχα είναι οι πρώτοι που μου έρχονται στο μυαλό. Αναμφισβήτητα εμβληματικές φυσιογνωμίες από το ένδοξο παρελθόν του «τριφυλλιού».
Θεωρώ ωστόσο, πως κανείς από αυτούς δεν μπόρεσε να μπει τόσο άμεσα και με τόσο… επιβλητικό τρόπο, στις καρδιές των «πράσινων» φιλάθλων.
Ο Γάλλος δεν ήταν… εκ γενετής οπαδός του Παναθηναϊκού και ενδεχομένως να μην γίνει ποτέ. Η συνολική του παρουσία όμως στο ελληνικό πρωτάθλημα (εντός και εκτός γηπέδων), αυτά τα σχεδόν δύο χρόνια, τον έχουν αναγάγει δίκαια σε έναν από τους μεγαλύτερους παίκτες που φόρεσαν ποτέ τη φανέλα με το τριφύλλι.
Δεν είναι μόνο τα γκολ που πετυχαίνει (έχει φτάσει αισίως τα 49 σε όλες τις διοργανώσεις από πέρσι!), καθώς και αυτά που δημιουργεί για τους συμπαίκτες του, αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίζει κάθε ματς.
Θαρρείς κάποιες φορές, πως δεν πρόκειται για έναν φθασμένο ποδοσφαιριστή, με μεγάλη καριέρα στην… πλάτη του και ένα Champions League στο βιογραφικό του, μα για έναν… δαιμονισμένο πιτσιρικά, που προσπαθεί να κερδίσει το πρώτο του μεγάλο συμβόλαιο.
Μου έρχονται στο μυαλό, οι αντιδράσεις του μετά από κάθε ευκαιρία που δεν καταφέρνει να τη μετατρέψει σε γκολ. Μανία και ασίγαστο πάθος.
Ύστερα από όλα αυτά πως είναι δυνατόν να μην λατρευθεί από τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Πολλοί θεωρούν –και όχι άδικα ίσως- πως ο Τζιμπρίλ Σισέ αποτελεί τον παίκτη-σύμβολο αυτής της ομάδας. Σύμβολο πάθους, ψυχής, νίκης. Ο Αρχηγός με «Α» κεφαλαίο. Εκείνος που βγαίνει μπροστά στα δύσκολα και… παρασύρει μαζί τους και τους υπόλοιπους. Εκείνος που βρίσκεται εκτός αποστολής και κάθεται στον πάγκο, δίπλα στους συμπαίκτες του, για να τους μεταδίδει την… αύρα του. Με λίγα λόγια, η… αρχή και το τέλος των «πράσινων».
Δεν χωρά αμφιβολία, πως δίχως τον Σισέ ο Παναθηναϊκός θα είναι μια διαφορετική ομάδα την επόμενη σεζόν, αν τελικά ο Γάλλος αποφασίσει να αφήσει την Ελλάδα ή οι «πράσινοι» αναγκαστούν να τον πουλήσουν.
Ο κόσμος ζητά επιτακτικά, σε κάθε ευκαιρία, την παραμονή του στον Παναθηναϊκό, με τον ίδιο να αποφεύγει να δώσει ξεκάθαρη απάντηση. Τη στιγμή που το… διοικητικό μέλλον του Παναθηναϊκού καλύπτεται από ένα «πέπλο» μυστηρίου, ο Γάλλος αποτελεί στην παρούσα φάση έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους που μπορούν να εμπνεύσουν τον κόσμο του «τριφυλλιού». Και ενδεχομένως η φυγή του να προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα, από όσα πιθανόν θα λύσει.

Υ.Γ.1: Την ημέρα που ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη στον Αχιλλέα Μπέο, για απόπειρα εκβίασης διαιτητή, η Superleague τον όριζε ως εκπρόσωπό της στο Δ.Σ. της ΕΠΟ. Να τους… χαιρόμαστε, όλους αυτούς που διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Υ.Γ.2: Ευτυχώς, ενημερωθήκαμε επίσημα σήμερα, ότι ο πρόεδρος αντέχει…