Ο Ζαγοράκης το αφήνει πίσω του

Νέα παράταση ζήτησαν, αλλά γίνεται σαφές πως η επένδυση στον ΠΑΟΚ απλά δεν προχωρά. Ο μπαμπάς δεν δίνει τα λεφτά. Ο Ζαγοράκης θέλει να εξαφανίσει το θέμα από την επικαιρότητα. «Δεν ασχολούμαι άλλο, δεν με απασχολεί» και άλλα τέτοια έχει το μενού, αλλά έχει ένα θέμα με τον Οντέι.

Το τελευταίο δίμηνο, όποτε μίλησαν οι δυο τους, ο Καταριανός – άλλο και τούτο – επιχειρηματίας έδειχνε πάρα πολύ σίγουρος για την επένδυση στον ΠΑΟΚ. Εγώ κατάλαβα πως υπάρχει αρνητική έκβαση, όταν άρχισαν να μιλάνε οι δικηγόροι τους. Πέντε μήνες δεν είχαν βγάλει άχνα, τον έκτο το άνοιξαν. Και τι είπαν;

Είπαν τα γνωστά, για γήπεδο, για επένδυση, για εταιρική ανάπτυξη, ότι θα έλεγα και εγώ αν ήταν να πάρω τον ΠΑΟΚ. Και το μέγεθος της επένδυσης που έκαναν μέχρι σήμερα οι Άραβες, είναι το ίδιο που θα έκανα και εγώ με τις δυνατότητες που έχω.

Το χειρότερο όλων σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πως πουλιέται η ελπίδα. Πως σε έναν μηχανισμό άκρως λαϊκό, σε μία ομάδα που στηρίζεται κατά 70% από τα κεφάλαια που έρχονται από τον κόσμο. Τα όνειρα που κάνουν οι οπαδοί που περιμένουν να δούνε επιτέλους μία ΠΑΕ που έχει άνεση επένδυσης, που μπορεί να αποκτήσει όποιον θέλει, όποτε θέλει, τουλάχιστον όσον αφορά στα ελληνικά δεδομένα.

Αυτός είναι και ο λόγος που εξ αρχής ο Ζαγοράκης δεν ήθελε να δώσει έκταση στο θέμα. Στους πέντε μήνες που μιλούσε με τον Οντέι, το θέμα ουδέποτε βγήκε. Όταν διέρρευσε, σε οικονομική ιστοσελίδα, έγινε κατανοητό πως θα πρέπει να παλέψει πολύ για να το κρατήσει σε ένα σοβαρό επίπεδο, χωρίς δηλαδή να ξεφύγει.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις και οι διαρροές του ΠΑΟΚ ήταν ελάχιστες, σε αντίθεση με την απέναντι πλευρά που βρήκε έδαφος να αναπτυχθεί. Το ότι επέλεξε το… καμμένο έδαφος των αδύναμων στον ΠΑΟΚ ΜΜΕ, είναι ένα δείγμα της αδυναμίας τους. Της έλλειψης επιχειρηματολογίας.

Από την περασμένη Παρασκευή ξέραμε πως δεν θα μπούνε χρήματα. Κανένα ποσό δεν είχε εμφανιστεί σε κανέναν λογαριασμό. Αν μετρήσεις τις τρεις εργάσιμες ημέρες που χρειάζεται για να έρθουν τα χρήματα, τότε γνωρίζαμε πως η προθεσμία της 20ης του Γενάρη είχε ήδη ξεπεραστεί.

Το θέμα λοιπόν είναι πλέον, το γιατί συνέβη ότι συνέβη. Το πώς και γιατί λειτούργησαν αυτοί οι άνθρωποι έτσι. Το αν υπήρχε προϋπόθεση επένδυσης ή απλά ήταν ένα τρικ επικοινωνιακό, μία ευκαιρία διαφήμισης των πλάνων ανάπτυξής τους στη Βόρεια Ελλάδα.

Και η δουλειά αυτή, τα κίνητρα δηλαδή, πρέπει να αναζητηθούν από τον ίδιο τον Ζαγοράκη. Για να ξέρει και ο ίδιος γιατί παιδεύτηκε για έξι μήνες σε κάτι που κατέληξε τόσο άδοξα.