Η πρώτη... βουτιά του Ζούρου

Έναν μήνα νωρίτερα, όταν φαινόταν πια ότι η δουλειά με τον προπονητή της Εθνικής πήγαινε σε Έλληνα αφού ο Μπλατ έμενε στην Ρωσία, είχα γράψει κάποιες σκέψεις με τίτλο «ο Έλληνας θέλει δίχτυ προστασίας». Επιμένω σε όλα μετατρέποντας απλά το «Έλληνας» σε «Ζούρος», αλλά αφού έκλεισε πλέον το θέμα, έχω μερικά πράγματα να προσθέσω.

Έχω πληροφορηθεί και θεωρώ πολύ ασφαλείς τις πληροφορίες, ότι στο διάστημα που προηγήθηκε της τελικής επιλογής του Γιώργου Βασιλακόπουλου, υπήρξαν πρωτοκλασάτοι διεθνείς παίκτες που εκφράστηκαν θετικά για την προοπτική του Ζούρου. Όχι φυσικά επειδή τους αρέσει το... παρουσιαστικό του, αλλά επειδή οι παίκτες μιλάνε μεταξύ τους και προφανώς είχαν θετικές γνώμες από συναδέλφους τους που έχουν συνεργαστεί μαζί του. Διάβαζα εξάλλου την ημέρα της ανακοίνωσης τον Μανώλη Παπαμακάριο να λέει τα καλύτερα, έναν παίκτη δηλαδή που είναι ουσιαστικά μέλος της Εθνικής, με πολλές προετοιμασίες από τις οποίες... κοβόταν τελευταίος, άρα ξέρει και τις συνθήκες που επικρατούν εκεί και τις απαιτήσεις της ομάδας.

Δεν κρύβω ότι αγωνιώ πολύ περισσότερο για το ποιοι παίκτες θα δώσουν το παρών το καλοκαίρι στην Εθνική, παρά για το ποιός θα είναι ο προπονητής τους. Θεωρώ δηλαδή, ότι αν επαληθευτούν οι αισιόδοξες προβλέψεις και  δεν έχουμε άλλες απουσίες πλην του Διαμαντίδη (τεράστια μεν, μία δε), πόσω μάλλον αν όντως ο Παπαλουκάς θέσει ξανά εαυτόν στην διάθεση του κόουτς, με προοπτική να κλείσει του χρόνου στο Λονδίνο την λαμπρή του καριέρα, ο προπονητής θα έχει ήδη το ισχυρό αγωνιστικό «δίχτυ» και θα πρέπει να κάνει τα απολύτως... απαραίτητα για να έχουμε καλές πιθανότητες επιτυχίας.

Αφού πλέον τον ξέρουμε τον προπονητή, πρέπει να πω ότι στο αγωνιστικό κομμάτι δεν ανησυχώ με τον Ζούρο. Δεν φοβάται την δουλειά, εξάλλου αυτή είναι και η δεύτερη μεγάλη ευκαιρία της ζωής του με την πρώτη στον Πειραιά να ήταν νωρίς και να πέρασε χωρίς οφέλη, θα ετοιμάσει σωστά την ομάδα, θα ετοιμάζει σωστά το κάθε παιχνίδι, θα έχει θεωρώ και καλύτερα αντανακλαστικά από τον Καζλάουσκας την ώρα του αγώνα, αφού είναι αλήθεια ότι ο Λιθουανός «κόλλησε» σε κρίσιμα σημεία ειδικά στην Τουρκία.

Εκεί που θα πρέπει να είναι δυνατός ο Ζούρος, θα είναι στην... πρώτη βουτιά στα βαθιά. Στις πρώτες επαφές με τους παίκτες, για να τους εμπνεύσει με τρόπο το όραμα, να τους πείσει ποιός είναι το αφεντικό και πώς θα είναι η σχέση τους, να τους ξεκαθαρίσει τον τρόπο συνολικής λειτουργίας της ομάδας και τα όρια θα που θα υπάρξουν. Με όλα αυτά ξεκάθαρα, η συνέχεια έχει καλές πιθανότητες να είναι με τους μικρότερους δυνατούς κραδασμούς. Κι επειδή τέτοιοι είναι μαθηματικά βέβαιο ότι υπάρχουν, σε κάθε Εθνική στο δίμηνο προετοιμασίας - διοργάνωσης, εκεί θα είναι το επόμενο κρας - τεστ. Τόσο για τον προπονητή, όσο για τους «διοικητικούς» της ομάδας κυρίως τον Νίκο Φιλίππου και φυσικά τους παίκτες. Η πλειοψηφία όσων πάνε εκεί το καλοκαίρι, εξάλλου, λογικά θα έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι θα κυνηγήσουν την ευκαιρία να εξασφαλίσουν την διεθνή τους καριέρα στους Ολυμπιακούς του 2012 στο Λονδίνο. Και θα πρέπει όλοι μαζί, να συντελέσουν στην διαμόρφωση των ιδανικότερων συνθηκών για τον κοινό στόχο.