Κομάντο και τσαμπουκάδες
Το Τοπ 16 τελείωσε πετυχημένα για τις ελληνικές ομάδες, κρίνοντας από την πρόκριση και των δύο. Εντάξει, οι Ισπανοί τα… διέλυσαν όλα περνώντας τις τέσσερις από τις πέντε ομάδες τους στους οκτώ, αλλά αν δούμε και το χουνέρι των Τούρκων που έμειναν με την… airlines για παρηγοριά, είναι καλό ότι εμείς συνεχίζουμε με το απόλυτο.
Δεν τελείωσε όσο πετυχημένα θα περιμέναμε, με την δεύτερη θέση του Παναθηναϊκού. Αυτή η γκέλα με την Λιέτουβος θα τον βασανίζει για καιρό, αφού από την Μακάμπι με δικό σου πλεονέκτημα έδρας, να βρίσκεσαι τελικά αντίπαλος της Μπαρτσελόνα και με δικό της πλεονέκτημα, είναι ακριβώς η μέρα με τη νύχτα. Το ζευγάρι έχει φαβορί του Καταλανούς, ο Παναθηναϊκός έχει την «βαριά» ευρωπαϊκή φανέλα, αλλά έχει και εμφανή μειονεκτήματα, τα οποία τον ταλαιπώρησαν αρκετές φορές και εν τέλει του στοίχισαν. Προφανώς και το θέμα πλέον είναι στον… ταχυδακτυλουργό Ομπράντοβιτς. Όχι για το αν θα «διαβάσει» καλά την Μπαρτσελόνα και αν θα είναι σωστός τακτικά ο Παναθηναϊκός στο παιχνίδι του, που θεωρείται δεδομένο, αλλά για το αν θα μπορέσει να «φτιάξει» παίκτες που δεν έχουν παραστάσεις από τέτοια ματς, για να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Διότι για να παίξει στα ίσια το παιχνίδι της πρόκρισης ο Παναθηναϊκός, δεν έχει την πολυτέλεια να έχει λιγότερο από… 12 κομάντο στα ματς που θα χρειαστούν.
Για τον Ολυμπιακό τα πράγματα μοιάζουν πιο ευοίωνα. Το πλεονέκτημα της έδρας είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο από μόνο του. Δεν φτάνει φυσικά για την πρόκριση. Θέλει προσοχή η Σιένα επειδή είναι σοβαρή ομάδα, με φιλοσοφία και σταθερότητα. Θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός υπερτερεί και σε ενθουσιασμό, είναι πιο «τσαμπουκαλεμένη» ομάδα από τους Ιταλούς και ο Ιβκοβιτς δεν υπάρχει περίπτωση να μην κουμαντάρει αυτόν τον ενθουσιασμό στα όρια που θα δώσει μόνο ώθηση στην ομάδα και δεν θα την αποπροσανατολίσει σε σκέψεις που μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνες.
