Αυτό είναι το κανονικό ποδόσφαιρο

Το ότι ο ΠΑΟΚ δεν προκρίθηκε, οφείλεται καθαρά στην ατυχία του. Μία ατυχία που δεν είχε μόνο σήμερα, αλλά τον συνόδεψε και στους δύο αγώνες της σειράς με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Ο ΠΑΟΚ έκανε ένα μεγάλο παιχνίδι, ένα παιχνίδι που αρμόζει σε μία ομάδα που αγωνίζεται στους 32 του Γιουρόπα Λιγκ. Μία ομάδα που έχασε, μόλις δύο αγώνες στους δώδεκα που συνολικά έδωσε.

Δεν έχασε στο Άμστερνταμ, προκρίθηκε στη Πόλη, κέρδισε στο Ζάγκρεμπ, έφερε ισοπαλία με ΤΣΣΚΑ και Μπριζ, έχασε μόνο στη Τούμπα από τους Ρώσους και βέβαια στην Ισπανία από τη Βιγιαρεάλ. Δύο αγώνες που κάλλιστα θα μπορούσε να μην έχει ηττηθεί.
Το θέμα για τον ΠΑΟΚ είναι πως η χθεσινή του εμφάνιση, μετά την ήττα της Τούμπας, σε συνθετικό χλοοτάπητα και στους μείον 18 βαθμούς Κελσίου, δίνει το δικαίωμα σε όσους υποστηρίζουμε αυτή την ομάδα, να είμαστε περήφανοι εκτός από την πορεία της, ακόμη και για τον τρόπο που αποχώρησε.
Ενενήντα λεπτά ψυχομένου και ταυτόχρονα μυαλωμένου και άψογα τακτικά ποδοσφαίρου, ενενήντα λεπτά που θα μπορούσαν να γράψουν χρυσή ιστορία αν ο Σαλπιγγίδης έβρισκε τη μπάλα λίγο πιο γεμάτα στο 74΄.

Αλλά ούτε για αυτόν, ούτε για κανέναν άλλο παίκτη μπορεί να πει κανείς τίποτα. Το θέμα είναι πως ο ΠΑΟΚ έπεισε πως μπορεί να σταθεί άνετα σε πολύ υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το γιατί στην Ελλάδα είναι πλην είκοσι 26 βαθμούς από τον πρώτο Ολυμπιακό, ρωτήστε τους Πιλάβιους, τους Μαρινάκηδες, τους Πατέρας και τα άλλα παιδιά που μας έκαναν να πρέπει να παρακαλάμε να προχωράει η ομάδα στην Ευρώπη για να βλέπουμε κανονικό ποδόσφαιρο.
Εμείς φέτος πάντως, γουστάραμε ταξιδάκια, νίκες, χαρές, πίκρες και όλα τα συναισθήματα που προσφέρει το άθλημα. Χωρίς να αισθανόμαστε διανοητικά καθυστερημένοι υποστηρίζοντας έναν σύλλογο που τα θέλει όλα δικά τους γιατί νομίζει πως έτσι είναι το σωστό.

Τώρα, μας μένει το κύπελλο και ελπίζω να μας αφήσουν να το διεκδικήσουμε, έστω και χωρίς τον Μάκη Χάβο στον πάγκο της ομάδας μετά την σημερινή εξίσου αστεία με την πρώτη, απόφαση της δευτεροβάθμιας επιτροπής.
Πόσο τυχαίο άλλωστε είναι το ότι βγήκε ενώ είμαστε όλοι στο εξωτερικό;