Ο μικρός με τα γρήγορα χέρια

Μπερδεύτηκε ο κόσμος του Ολυμπιακού με την μηνιαία… αποστρατεία που αποφάσισε ο Ντούντα για τον Μπουρούση. Διχάστηκε, όχι με την έννοια των ακραίων αντιδράσεων, αλλά με την έκφραση διαφορετικών σκέψεων. Το δεδομένο είναι ένα. Ολοι αναγνωρίζουν στον Ιβκοβιτς τον τίτλο του απόλυτου αφεντικού. Αρα και πάνε πάσο στην επιλογή του λέγοντας ότι «αυτός ξέρει το καλύτερο». Δεν λείπουν όμως οι… υποσημειώσεις. Όπως «θα έπρεπε να το χειριστεί διαφορετικά, ο Γιάννης είναι απαραίτητος για τα ματς που έρχονται και κρίνουν προκρίσεις και τίτλους». Η ακόμα, εκφράζοντας φόβους ότι αυτή η σχέση ποτέ δεν θα αποκατασταθεί πλήρως αφού το παρελθόν του Ιβκοβιτς… φοβίζει.

Φασούλας, Φάνης, Παπανικολάου, Σιγάλας, Αντερσον αποτελούν μια πρόχειρη… λίστα «καλών» ονομάτων με τα οποία στράβωσε ο Ιβκοβιτς στο παρελθόν και τους δημιούργησε προβλήματα.  Λένε για τον Σέρβο, τον πολύ μεγάλο αυτό προπονητή όπως όλοι παραδέχονται ότι «αν βάλει κάποιον στο μάτι μπορεί να τελειώσει, όπως επίσης και να γουστάρει κάποιον μπορεί να τον… αναστήσει ακόμα κι αν δεν φαίνεται να έχει προοπτικές».

Η ιστορία με τον Μπουρούση, είναι λίγο πιο περίπλοκη. Θυμάμαι την πρώτη προπόνηση της ΑΕΚ στην δεύτερη χρονιά του Ιβκοβιτς, ανοιχτή για τους δημοσιογράφους. Δύο ψηλοί πιτσιρικάδες κάνουν «ψαρωμένοι» σουτάκια σε ένα καλάθι. Ο Κατσικάρης, βοηθός του Ιβκοβιτς τότε, μας τους… συστήνει. «Είναι ένα παιδί από την Καρδίτσα, ο Μπουρούσης και ένας από την Γερμανία, Ελληνας, ο Γιαννουλάκος. Τους έφεραν να τους δούμε». Ο Ιβκοβιτς άκουγε και αρκέστηκε σε ένα σχόλιο. «Αυτός από την Καρδίτσα, έχει πολύ γρήγορα χέρια και κορμί με προοπτική αν το γυμνάσει σωστά. Αν δουλέψει, θα πάει πολύ μπροστά».

Τον πίστεψε τον Μπουρούση, τον δούλεψε και ο Γιάννης επειδή είναι παιδί που ξέρει να αναγνωρίζει τον σέβεται απεριόριστα τον Ιβκοβιτς. Ότι έχει γίνει ευέξαπτος και νευρικός τα τελευταία χρόνια, είναι φανερό. Επί Γιαννάκη, πολλές φορές οι συμπεριφορές του σχολιάστηκαν, αλλά εκεί ο προπονητής δεν ένιωθε πολύ δυνατός για να πάει σε τέτοια ρήξη.

Ο Ιβκοβιτς δεν θα μπορούσε να στείλει πιο σαφές μήνυμα για το… ποιανού είναι η ομάδα. Πιθανώς κάποιοι να μην το είχαν καταλάβει όταν «έκοβε» μαχαίρι κάθε κουβέντα για μεταγραφή αφού αυτό ήταν το ρόστερ που είχε αποφασίσει να δουλέψει. Τώρα, κατάλαβαν όλοι. Με τον Μπουρούση, ηχηρό όνομα αν μη τι άλλο, παραμονές αγώνων που θα κρίνουν την ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού πιθανότατα μέχρι και το φάιναλ φορ και φυσικά, με τελικό κυπέλλου να έρχεται. Ολόκληρου τίτλου δηλαδή, που δεν περισσεύουν τέτοιοι τα τελευταία χρόνια…

Από ‘δω και πέρα, μάλλον οι μαντεψιές δεν έχουν νόημα, μόνο η αναμονή θα δώσει τις απαντήσεις. Για το αν και κατά πόσο θα στοιχίσει στον Ολυμπιακό αυτή η απουσία. Για το αν πιθανό κόστος, έχει επιπτώσεις και στην επί του παρόντος τεράστια, δημοφιλία του Ιβκοβιτς στον κόσμο και την απόλυτη εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του. Κυρίως όμως, για το αν και κατά πόσο επιστρέφοντας στην καθημερινή ρουτίνα οι δυο τους, θα είναι όπως πρέπει. Χωρίς αυξημένους εγωισμούς που θα μπορούν να φέρουν ρήξη. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει εμπράκτως με το τελευταίο συμβόλαιο που πρόσφερε στον Μπουρούση ότι ποντάρει πάνω του σαν… σημαία, ο Ολυμπιακός θα έχει όμως στον πάγκο του τον Ιβκοβιτς τουλάχιστον και του χρόνου. Αυτούς τους δύο, τους χρειάζεται καλούς συνεργάτες στην (μία ακόμα) νέα προσπάθεια που άρχισε το περασμένο καλοκαίρι.