Αναβίωσαν οι «χρυσές» εποχές

Αφιερωμένη στην παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου, είναι η 23^η αγωνιστική του πρωταθλήματος, στο πλαίσιο της οποία διεξήχθη το χθεσινό ντέρμπι των «αιωνίων». Σκοπός αν μη τι άλλο ιερός, μα τι ειρωνεία;;; Σε μια τέτοια συγκυρία, ο «καρκίνος» του ελληνικού ποδοσφαίρου απέδειξε με τον πλέον εμφανή τρόπο πως είναι εδώ…
Ήμουν πιτσιρικάς θυμάμαι, όταν εκείνη η… εμβληματική φυσιογνωμία, ο Παπουτσέλης σφύριζε πέναλτι  στη… σέντρα εις βάρος του Παναθηναϊκού, δίνοντας το… έναυσμα για τη «χρυσή» εποχή της «παράγκας».
Έκτοτε, ο εν λόγω κύριος έγινε είδωλο για πολλούς εκκολαπτόμενους ρέφερι (Κασναφέρης, Μπριάκος, Ευθυμιάδης, Κουκούλας, Παπαδάκος, Δημητρόπουλος, Ζωγράφος, Ποντίκης κλπ.).Άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, ξεκινούσαν την… καριέρα τους με ένα και μοναδικό στόχο. Να είναι ικανοποιημένο το «μεγάλο αφεντικό». Ο «θείος» του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Και κάπως έτσι, το ένα μετά το άλλο, τα πρωταθλήματα είχαν μία και μοναδική κατεύθυνση, τον Πειραιά. Ήταν τότε, που έπαιζαν 16 ομάδες «για να κερδάνε ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω».  Δυστυχώς, το Αιγάλεω δεν κέρδιζε πάντα… Έτσι για να έχει και λίγο ενδιαφέρον το πρωτάθλημα βρε αδερφέ.
Δεκαπέντε χρόνια μετά, η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου έχει… καταγράψει τα πάντα. Πρωταθλήματα στα «χαρτιά», πρωταθλήματα «πέτσινα», πρωταθλήματα «τρομοκρατίας» και το «ερυθρόλευκο»… κοντέρ συνεχίζει να γράφει. Τίτλους που έπρεπε να… βαφτούν κόκκινοι, με οποιοδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε κόστος.
Γενιές και γενιές «ερυθρόλευκων» οπαδών έχουν γαλουχηθεί με αυτά τα «αρρωστημένα» ιδανικά. Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας πάλι δικά μας.
Χθες βρεθήκαμε και πάλι στο ίδιο έργο θεατές. Δεν είναι τόσο η αλλοίωση του αποτελέσματος του ντέρμπι, από το… θαυματουργό τρίο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτό πανηγυρίστηκε και τα παρεπόμενα στη φυσούνα και τα αποδυτήρια.
Η… ντροπή μοιάζει με λέξη άγνωστη για τους συγκεκριμένους «κυρίους». Πότε ντράπηκαν άλλωστε, για να συμβεί τώρα; Τελικά, καταλήγω σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Κάθε ομάδα έχει τους παράγοντες και τους φιλάθλους που της αξίζουν.

Υ.Γ.1: Ο Ερνέστο Βαλβέρδε απέδειξε για άλλη μια φορά, με τις δηλώσεις του, ότι εκτός από μεγάλος προπονητής, είναι και σπουδαίος άνθρωπος.
Y.Γ.2: Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ΟΛΟΙ, ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζεται στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και όχι σε "παράγκες", στενάκια, εξέδρες, φυσούνες κλπ; Ρητορικό το ερώτημα...