Η Αγγελική Νικολοπούλου αποσύρθηκε από τα παρκέ

Η Αγγελική Νικολοπούλου αποφάσισε να γράψει τον επίλογο μιας σημαντικής καριέρας, ανακοινώνοντας την αποχώρησή της από την ενεργό δράση σε ηλικία 35 ετών.

Η έμπειρη γκαρντ αφήνει πίσω της μια σπουδαία διαδρομή, έχοντας αγωνιστεί για εννέα χρόνια με τη φανέλα του Ολυμπιακού, ενώ παράλληλα φόρεσε 61 φορές τη φανέλα της Εθνικής Γυναικών.

«Το μπάσκετ μού χάρισε πολύ περισσότερα απ’ όσα τόλμησα να ονειρευτώ», ανέφερε χαρακτηριστικά στην αποχαιρετιστήρια ανάρτησή της στα social media, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της για όσα έζησε μέσα στα γήπεδα.

Με τον Ολυμπιακό πανηγύρισε την κατάκτηση επτά πρωταθλημάτων Ελλάδας, τεσσάρων Κυπέλλων και ενός Σούπερ Καπ, αποτελώντας μία από τις σημαντικές παρουσίες της ομάδας τα τελευταία χρόνια.

Παράλληλα, υπήρξε μέλος της Εθνικής Γυναικών που πραγματοποίησε ιστορική πορεία στο Ευρωμπάσκετ του 2017, κατακτώντας την τέταρτη θέση, μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ.

Η ανάρτηση:

«Υπάρχουν αποφάσεις που δεν παίρνονται από κούραση. Παίρνονται όταν νιώθεις ότι ο κύκλος έκλεισε.

Σήμερα αποχαιρετώ το μπάσκετ. Όχι με λύπη, αλλά με βαθιά ευγνωμοσύνη και ηρεμία.

Όταν ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ, τα όνειρά μου ήταν πολύ μικρότερα από αυτά που τελικά έζησα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη διαδρομή που θα ακολουθούσε. Κι όμως, το μπάσκετ μού χάρισε πολύ περισσότερα απ’ όσα τόλμησα να ονειρευτώ.

Από τον Πρωτέα Νέου Κόσμου, στο Παγκράτι, στον Πρωτέα Βούλας και στον Ολυμπιακό, που έγινε το δεύτερο σπίτι μου για εννέα χρόνια. Εννέα χρόνια γεμάτα τίτλους, στιγμές, δυσκολίες, χαρές και, τα τελευταία χρόνια, την τιμή να είμαι η αρχηγός αυτής της σπουδαίας ομάδας.

Και φυσικά, η μεγαλύτερη τιμή απ’ όλες. Η Εθνική Ελλάδος. Να εκπροσωπώ τη χώρα μου, να ακούω τον εθνικό ύμνο πριν από κάθε παιχνίδι και να φοράω το εθνόσημο στο στήθος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη περηφάνια.

Το μπάσκετ μού έδωσε πολύ περισσότερα από νίκες και τρόπαια. Μου έδωσε ανθρώπους, έχτισε χαρακτήρα, πειθαρχία, δύναμη, στιγμές που θα κουβαλάω για πάντα και αναμνήσεις που δεν χωρούν σε λίγες γραμμές.

Νιώθω ευλογημένη που έζησα αυτή τη διαδρομή. Και ακόμη περισσότερο που την ολοκληρώνω συνειδητά, με απόλυτη ηρεμία και γεμάτη από όσα κατάφερα. Δεν φεύγω με το συναίσθημα ότι μου έμεινε κάτι ανολοκλήρωτο. Φεύγω με την καρδιά γεμάτη.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάθε ομάδα που πίστεψε σε μένα, σε κάθε προπονητή και προπονήτρια, σε κάθε συμπαίκτρια, σε κάθε άνθρωπο που στάθηκε δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια. Και πάνω απ’ όλα, στην οικογένειά μου, που ήταν πάντα η μεγαλύτερη δύναμή μου.

Το παιχνίδι τελειώνει. Όμως όλα όσα μου χάρισε το μπάσκετ θα είναι για πάντα κομμάτι μου».