Γκριγκόνις: «Καμία επικοινωνία με Αταμάν, καλή σχέση με τον GM και τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού»

Μεγάλη συνέντευξη στο επίσημο σάιτ της Ζάλγκιρις Κάουνας, στην οποία θα συνεχίσει την καριέρα του μετά από 4 χρόνια στον Παναθηναϊκό, παραχώρησε ο Μάριους Γκριγκόνις.

Ο Λιθουανός άσος αναφέρθηκε στο πέρασμά του από τους «πράσινους», αλλά και στη σχέση του με τον Εργκίν Αταμάν.

Αναλυτικά το σχετικό απόσπασμα:

Για το πόσο δύσκολο ήταν να φύγει από την Ελλάδα: «Τώρα, κοίταξα τον καιρό... Κάπου λέει 80% βροχή εδώ (σ.σ. στο Κάουνας) όλη την εβδομάδα. Και εκεί (σ.σ. Αθήνα) 34 βαθμοί ζέστη (γέλια). Είναι σαφές ότι ο καιρός δίνει πολλά. Τέλος πάντων, μου άρεσε πολύ εκεί – και με σεβόντουσαν, και σε όλους άρεσε που ήμουν εκεί. Και στην οικογένειά μου άρεσε. Όπου σε αγαπούν, θέλεις να μείνεις όσο το δυνατόν περισσότερο. Σκέφτηκα την πιθανότητα να επιστρέψω; Πράγματι, ήταν μια δύσκολη περίοδος. Πρώτα απ 'όλα, ήθελα να τρέχω κανονικά. Να νιώθω φυσιολογικά. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ανησυχία. Και αυτές οι συζητήσεις... Για μένα η Ζαλγκίρις είναι το σπίτι. Γνωρίζεις τους πάντες από πάνω μέχρι κάτω. Όλα προέκυψαν φυσικά».

Για τη δύσκολη πρώτη του χρονιά στον Παναθηναϊκό και την επιτυχημένη συνέχεια: «Ήταν οργανωμένο χάος. Η πρώτη χρονιά ήταν ενδιαφέρουσα. Από τη σημερινή οπτική είναι εύκολο να μιλάς. Τότε, φυσικά, ήταν δύσκολα. Στα αποδυτήρια όλοι τσακώνονταν, έβριζε ο ένας τον άλλον. Ο προπονητής σε έθετε εκτός ομάδας. Οι ίδιοι μας οι οπαδοί μάς έβριζαν. Έφτυναν. Περπατούσες στον δρόμο και σου έλεγαν διάφορα.

Την επόμενη χρονιά μας σήκωναν στα χέρια, επειδή κατακτήσαμε τη EuroLeague. Λέμε ότι στο Κάουνας υπάρχει φανατισμός για τη Ζαλγκίρις, αλλά εκεί όλα είναι σε άλλο επίπεδο. Ολόκληρη η αθλητική κουλτούρα ζει γι’ αυτό. Φυσικά, και η τοπική αγορά είναι μεγαλύτερη, υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι. Εκεί πραγματικά έχουν τρελαθεί. Δεν χρειάζεται καν να πιουν μπύρα για να είναι έτσι. Είναι από τη φύση τους. Εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου».

Για την εμπειρία του σε ένα ρόστερ με πολλά αστέρια: «Σε εμένα είχαν πει ότι είμαι ελεύθερος (σ.σ. το καλοκαίρι του 2023), αλλά εγώ είχα συμβόλαιο και τους είπα να κάνουν ό,τι θέλουν. Αργότερα μου το ξαναείπαν, ότι είμαι ελεύθερος. Και πάλι, όμως, επέστρεψα. Στην αρχή της σεζόν είχαμε πολλούς τραυματισμούς. Θυμάμαι τον Μήτογλου, τον Παπαπέτρου και τον Χουάντσο. Έτσι, κατέληξα να παίζω 35 λεπτά. Έτσι λειτουργεί αυτό το άθλημα – βάζεις τα πρώτα σου σουτ και όλοι σου λένε πόσο καλός είσαι. Συνεχίζεις να παίζεις. Μετά ήρθε και ο Κέντρικ Ναν και μας ανέβασε σε άλλο επίπεδο.

Ταιριάξαμε τόσο καλά μεταξύ μας: χωρίς κανόνες, χωρίς τίποτα. Όλα απλώς προέκυψαν. Θυμάμαι ότι πηγαίναμε στο Final Four και ήμασταν σίγουροι ότι θα κερδίσουμε. Ακόμη κι όταν στον τελικό βρεθήκαμε πίσω με 15 πόντους απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Όλοι ήμασταν σίγουροι ότι θα κερδίσουμε. Λέω, γι’ αυτή τη στιγμή δεν μετανιώνω που ήμουν τραυματίας και δεν έπαιξα. Αυτό τα ξεπληρώνει όλα».

Για τη σχέση του με τον Εργκίν Αταμάν: «Θα ήθελα να βρείτε έστω έναν παίκτη που να έχει σχέσεις μαζί του. Απομακρύνεται πλήρως από τους παίκτες. Επιλέγει αυτή τη στάση. Δεν υπάρχει καμία επικοινωνία».

Για τον τραυματισμό του στη μέση κι αν υπήρχε ρεαλιστικό σενάριο να σταματήσει το μπάσκετ: «Ξέρεις, όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, υπάρχει πάντα μια τέτοια επιλογή. Ήταν τόσο χάος. Κανείς δεν οργάνωσε μια κανονική αποκατάσταση, έπρεπε να ταξιδέψω ο ίδιος στη Γερμανία. Πριν από την επέμβαση, ήμουν παράλυτος, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα και πέταξα στη Γερμανία. Έπρεπε να χειρουργηθώ εκεί. Μετά από αυτό, υπήρχαν ξεσπάσματα θυμού. Ο γιατρός μου έλεγε ένα, αυτός έλεγε άλλο. Ο τραυματισμός είχε υποτροπιάσει. Μετά πέταξα στη Γερμανία, πέρασα όλο το καλοκαίρι εκεί. Μετά από αυτό, ένας Έλληνας φυσιοθεραπευτής, με τον οποίο είχα συνεργαστεί και στη Ρωσία, εντάχθηκε στις τάξεις του Παναθηναϊκού (σ.σ. ο Κοσμάς Κοντογιάννης). Είναι ένας πολύ καλός ειδικός. Συνέχισα την αποκατάστασή μου μαζί του. Άρχισα να νιώθω καλύτερα μόνο τον Ιανουάριο του περασμένου έτους. Τότε άρχισα να νιώθω ότι όλα ήταν πιθανά. Όλα πήραν πολύ χρόνο».

Για το αν επηρεάστηκε η σχέση του με την ομάδα: «'Ολα ήταν καλή τη πίστει από μέρους τους. Έχω πραγματικά καλή σχέση με τον αθλητικό διευθυντή του Παναθηναϊκού (σ.σ Δημήτρης Κοντός) και με τον ιδιοκτήτη του συλλόγου (σ.σ. Δημήτρης Γιαννακόπουλας). Δεν υπήρχαν προβλήματα. Εκείνη την εποχή, φυσικά, υπήρξε μια λεκτική διαμάχη με τον γιατρό του συλλόγου. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Σε αντίθεση με τη Ζαλγκίρις, στην Ευρώπη, αυτό το θέμα, η επιλογή γιατρών και φυσιοθεραπευτών, αντιμετωπίζεται πολύ αδιάφορα.

Αν γράψεις ιστορία με τον Παναθηναϊκό, βάλεις αυτό το αστέρι, σε κοιτάζουν διαφορετικά. Το ένιωσα πραγματικά αυτό προσωπικά. Ο κόσμος μου έδωσε πολλή αγάπη. Όταν κερδίζεις, σου δίνει την αίσθηση ότι μπορείς να είσαι εδώ και όλα θα πάνε καλά. Άλλωστε, ήθελα ακόμα να προσπαθήσω. Να βρω κάποιο ρόλο όπου θα είμαι σημαντικός, και όχι απλώς να είμαι εκεί και να βγάζω χρήματα».

Αν μίλησε με κάποιον για τον μικρό ρόλο του πέρυσι στον Παναθηναϊκό: «Με ποιον να μιλήσεις; Όχι, δεν συμβαίνει έτσι με τον Αταμάν. Έρχεσαι και απλώς σκέφτεσαι ότι θα βοηθήσεις στην προπόνηση. Θα βοηθήσεις στο τοπικό πρωτάθλημα. Όταν σε χρειαστούν, θα σε καλέσουν. Συνέβη μετά την προπόνηση που γυρίζεις σπίτι, να σε φωνάζουν: «έλα στο αεροδρόμιο. Πρέπει να πετάξεις για τον αγώνα». Ή έρχεσαι στα αποδυτήρια και εκεί, 25 λεπτά πριν από τον αγώνα, σου φέρνουν τη στολή σου. Υπήρξαν τέτοιες καταστάσεις. Νομίζω ότι με τον Ζέλικο δεν θα πλησιάσει καν αυτή την κατάσταση. Το συμβόλαιό μου είναι τέτοιο που πρέπει να βοηθάω την ομάδα. Φυσικά, μιλούσα πολύ, εξέφραζα τη γνώμη μου, αλλά όταν χρειαζόταν, ήμουν έτοιμος».