Η νύχτα που (ξανα)κάηκε η Ρώμη
Όταν το «Ολίμπικο» έγινε «Κολοσσαίο», οι «Χριστιανοί» δεν είχαν καμία τύχη απέναντι στα «Λιοντάρια».
Τους κατασπάραξαν τους δύσμοιρους «Χριστιανούς» της Βαρκελώνης τα «λιοντάρια» στο «Ολίμπικο» και δεν πήραν χαμπάρι. Μόνο όταν το ρολόι έδειξε το 82ο λεπτό και ο πίνακας 3-0 κάτι πήγαν να κάνουν, αλλά ήταν αργά. Κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου η Μπαρτσελόνα, μπήκε στο γήπεδο με ένα μπλαζέ υφάκι, με τη σιγουριά του άχαστου και τη γκριμάτσα του «έλα μωρέ, ποια Ρόμα; Εμείς σκεφτόμαστε με ποιον θα σταυρώσουμε στα ημιτελικά και ετοιμαζόμαστε για τον τελικό». Αλλού για αλλού όλοι οι μεγάλοι αστέρες της, προεξάρχοντος του Μέσι, που έκανε όλα κι όλα πέντε σουτ – τα δυο στο στόχο – και εδώ και πέντε χρόνια δεν έχει σκοράρει στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Κι από την άλλη, άριστα στημένη τακτικά η Ρόμα, με μάτι που γυάλιζε και ένα γρήγορο γκολ του Τζέκο που τη βοήθησε να ξεμπλοκάρει, να πάρει ηθικό και να πιστέψει στο θαύμα. Διότι μόνο «θαύμα» μπορεί να είναι να προσπαθείς να βάλεις τρία γκολ στη Μπαρτσελόνα, τη φετινή Μπαρτσελόνα, αυτήν του Βαλβέρδε που έχει δώσει βάση στην ανασταλτική λειτουργία όσο κανένας προκάτοχός του και παράλληλα να μην φας κανένα γκολ. Αλλά ποιος είπε ότι δεν γίνονται θαύματα στις μέρες μας;
Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr
