Μουντιάλ 2026: Τέλος ο Μπιέλσα από τον πάγκο της Ουρουγουάης

Την αποχώρησή του από την τεχνική ηγεσία της Eθνικής Ουρουγουάης ανακοίνωσε ο Μαρσέλο Μπιέλσα, μετά τον πρόωρο αποκλεισμό της ομάδας από τη συνέχεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026.

Η Ουρουγουάη δεν κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, καθώς έμεινε χαμηλά στον όμιλό της με ισοπαλίες απέναντι σε Σαουδική Αραβία και Πράσινο Ακρωτήριο, αλλά και ήττα από την Ισπανία, με αποτέλεσμα να αποχαιρετήσει πρόωρα το τουρνουά.

Ο Αργεντινός τεχνικός γνωστοποίησε την απόφασή του σε μία συνέντευξη Τύπου που διήρκεσε σχεδόν 90 λεπτά, κατά τη διάρκεια της οποίας ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την απογοητευτική πορεία της ομάδας.

Παράλληλα, ο Μπιέλσα άφησε και αιχμές προς διάφορες κατευθύνσεις, χωρίς να επεκταθεί σε λεπτομέρειες, ολοκληρώνοντας έτσι ένα σύντομο αλλά έντονο πέρασμά του από τον πάγκο της Εθνικής ομάδας.

Οι δηλώσεις του Μπιέλσα:

«Αυτό για το οποίο είμαι απόλυτα βέβαιος είναι ότι κανείς δεν νοιάζεται για όσα ξέρω. Ξέρω πότε κάποιος ενδιαφέρεται για αυτά που ξέρω. Τίποτα από όσα προσπάθησα να μεταδώσω δεν ήταν σημαντικό, σε κανένα επίπεδο. Αυτό δεν ήταν ποτέ σημαντικό κατά την άποψή μου. Δεν βλέπω τίποτα κακό σε αυτό, άλλοι άνθρωποι ίσως ενδιαφέρονται να μάθουν αυτά που ξέρω. Η υπόθεση έκλεισε. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για αυτά που μετέδωσα, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία γι' αυτό.

Για μένα, προφανώς, αυτός ο αποχαιρετισμός είναι πολύ οδυνηρός λόγω των ελπίδων που είχα όταν ανέλαβα αυτό το έργο, του πόσο άσχημα τελείωσε, της προσπάθειας που έσυρα μαζί μου τόσους πολλούς ανθρώπους, ειδικά τους παίκτες , οι οποίοι έχουν δείξει τεράστια ικανότητα για προσπάθεια. Το αν θα φανώ καλός ή κακός εξαρτάται αποκλειστικά από τη σχέση μου με τους παίκτες.

Μπορώ να εξηγήσω απόλυτα γιατί θα έπρεπε να είχαμε τερματίσει στον όμιλο με επτά βαθμούς. Δεν υπάρχει μια σοβαρή, στοχαστική, μελετημένη και εξηγημένη ανάλυση που να μην μας βλέπει να κερδίζουμε εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, να κερδίζουμε εναντίον του Πράσινου Ακρωτηρίου και να φέρνουμε ισοπαλία με την Ισπανία.

Ήθελα να αναφερθώ σε κάτι που έγινε μετά τον αγώνα με την Ισπανία και να ζητήσω μία συγγνώμη. Αντέδρασα στις ερωτήσεις στις οποίες ήμουν υποχρεωμένος να απαντήσω και αντέδρασα επειδή περίμεναν, περίμεναν και με κατέκλυσε ο πόνος. Γι' αυτό ίσως δεν ήμουν τόσο ευγενικός όσο θα έπρεπε.

Οι παίκτες πρότειναν να μην προπονούνται ξεχωριστά σε δύο ομάδες. Κατάλαβα ότι έπρεπε να δεχτώ ένα τέτοιο αίτημα. Οι παίκτες υπέδειξαν ότι ήθελαν να είναι κοντά και ενωμένοι, πιο κοντά επειδή ήταν πάντα ενωμένοι. Αν είχαν αυτή την ανάγκη, έπρεπε να την δεχτώ. Μάλιστα, από τότε και στο εξής, το αίτημα αυτό έγινε δεκτό και το δέχτηκα πρόθυμα λόγω της συλλογιστικής. Συμφώνησα με αυτό.

Θα σας πω κάτι που αναδεικνύει το μεγαλείο του Μουσλέρα. Ποτέ δεν μου έχει συμβεί ένας ποδοσφαιριστής να ζητήσει αλλαγή και ο λόγος να είναι η ψυχολογική επίδραση των λαθών του. Ο Μουσλέρα μού είπε, κάτι που ίσως δεν θα έπρεπε να αποκαλύψω, γιατί τον αφορά προσωπικά, ότι ήταν τόσο επηρεασμένος από το λάθος που έκανε, πιθανότατα σε συνδυασμό με προηγούμενες φάσεις, ώστε προτίμησε να αποχωρήσει. Θεώρησε πως οι πιθανότητες της ομάδας παρέμεναν ακέραιες, αλλά ο ίδιος δεν βρισκόταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση για να ανταποκριθεί σε ένα δεύτερο ημίχρονο, στο οποίο είχαμε τα πάντα να διεκδικήσουμε.

Οι προπονητές κάνουν αλλαγές στην αρχή ή κατά τη διάρκεια του αγώνα, γιατί αυτό αποτελεί μέρος της δουλειάς τους. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι τον εξέθεσα. Δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα με τον Βαλβέρδε.

Ποτέ δεν έκανα περισσότερες παραχωρήσεις σε παίκτη απ’ ό,τι σε εκείνον, γιατί πιστεύω ότι τις αξίζει, λόγω του μεγάλου αριθμού αγώνων που δίνει κάθε χρόνο. Όταν ξεκινήσαμε την προκριματική διαδικασία, του είπα ότι ίσως χρειαστεί να αγωνιστεί ως δεξί μπακ και του ανέφερα πέντε κορυφαίους αριστερούς εξτρέμ που είχε περιορίσει σε αυτή τη θέση με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ίσως ως εξτρέμ και του θύμισα σπουδαία παιχνίδια που έκανε εκεί, ή στη φυσική του θέση, ως εσωτερικός μέσος. Η απάντησή του ήταν απόλυτα γενναιόδωρη: “Θα παίξω όπου με χρειαστείς”.

Εν ολίγοις, η διαχείριση των παικτών που έκανα ήταν ανεπαρκής. Κάναμε το καλύτερο δυνατό, τόσο οι συνάδελφοί μου όσο και εγώ, όσο και οι παίκτες, και δεν ήταν αρκετό. Είμαι πεπεισμένος ότι αν είχα επιλέξει διαφορετικό δρόμο, δεν θα είχαμε αλλάξει τα αποτελέσματα που πετύχαμε.

Νιώθω ότι απογοητεύσαμε τους οπαδούς, κάτι που είναι τεράστια απογοήτευση. Ήταν εντελώς απροσδόκητο ότι η τελική μας θέση θα ήταν αυτή που ήταν, δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Είναι μια πτώση που κανείς δεν μπορεί να παραδεχτεί ή να ανεχθεί, ειδικά οι θαυμαστές, που είναι οι αποδέκτες αυτού που κάνουμε».