Οι βάσεις του νέου Παναθηναϊκού: Επιθετικότητα στην άμυνα, ταχύτητα στην επίθεση
Ο Ηλίας Λαλιώτης γράφει για τα κύρια χαρακτηριστικά του Παναθηναϊκού που «χτίζει» ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, βάσει του δείγματος από τα δύο φιλικά στη Ρόδο.
Χρειάστηκε να περάσουν 5.214 μέρες για να δούμε την πιο ταιριαστή εικόνα από όλες στον πάγκο του Παναθηναϊκού, αλλά και τον πιο... γλυκό ήχο.
Τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς με την εμφάνιση της ομάδας, αλλά και το χαρακτηριστικό του σφύριγμα-κάλεσμα για να επισημάνει με άμεσο τρόπο ένα λάθος.
Όσοι ήδη τον ήξεραν, διαπιστώνουν το κίνητρο και την ακόμα μεγαλύτερη όρεξη που έχει ο κορυφαίος όλων για να πετύχει στην ομάδα της καρδιάς του. Όσοι δεν τον γνώριζαν (δεν είχαν συνεργαστεί άμεσα μαζί του δηλαδή), συνειδητοποιούν με σοκαριστικό τρόπο γιατί είναι ο κορυφαίος όλων.
Η αύρα που εκπέμπει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς σε κατακλύζει από τις πρώτες του κιόλας κινήσεις. Όλοι όσοι συνεργάζονται για πρώτη φορά μαζί του έχουν καταλάβει γιατί αποκαλείται δάσκαλος, ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουν και πόσο σπουδαίος είναι ως άνθρωπος. Η αξία της απλότητας με την οποία μεταφέρει τη φιλοσοφία του και της επιμονής στη παραμικρή λεπτομέρεια είναι στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει.
Τα δύο φιλικά παιχνίδια στη Ρόδο φανέρωσαν κάποια σημαντικά στοιχεία για τις βάσεις που μπαίνουν στην προετοιμασία του Παναθηναϊκού εδώ και τρεις εβδομάδες, παρά τις βασικές απουσίες που υπάρχουν.
Το προφανές είναι το αμυντικό φίλτρο που έχει βάλει για τα καλά στην ομάδα. Ο νέος Παναθηναϊκός θα -προσπαθεί τουλάχιστον να- «πνίγει» τον αντίπαλο. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι στο παρκέ, αυτή η ομάδα θα είναι προγραμματισμένη για να δίνει το μέγιστο της ενέργειάς της αμυντικά. Θα πιέζει στην μπάλα, θα βάζει χέρια παντού και θα έχει μελετημένες περιστροφές με επιθετικά close out και παγίδες.
Η επιθετικότητα στην άμυνα ήταν αυτό που ζητούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο σε αυτά τα πρώτα παιχνίδια στη Ρόδο. Όταν δεν του άρεσε κάτι, είτε το έδειχνε την ώρα του ματς σε όσους βρίσκονταν στον πάγκο, είτε καλούσε τάιμ άουτ για να γίνει άμεσα κατανοητό από όλους. Σε κάθε διακοπή, πρώτα φρόντιζε να διορθώσει ό,τι στραβό είχε διαπιστώσει μέσα στο ματς και μετά να δώσει κατευθύνσεις για τον τρόπο που ήθελε να αμυνθούν ή το σύστημα που θα ακολουθούσαν στην επίθεση.
Και παρότι οι αμυντικές επιδόσεις ήταν αυτές που ξεχώρισαν κόντρα σε ΑΕΚ και Σπάρτακ Σουμπότιτσα, μεγάλες αλλαγές έχουν γίνει και στην επίθεση. Οι οδηγίες του Ζοτς είχαν φουλ του... pick n' roll φυσικά. Έστηνε συνεργασίες δύο παικτών, συνήθως σε μία πλευρά, έχοντας παράλληλες δράσεις μακριά από την μπάλα. Είτε για να απασχολήσουν τους αντιπάλους και να μην τους επιτρέψουν να δώσουν εύκολα βοήθειες, είτε για να προκύψει από αυτές τις δράσεις μια τρίτη τελική επιλογή για την κατάληξη της επίθεσης.
Επιπρόσθετα, το... ρεπερτόριο είχε και αρκετές απομονώσεις, ειδικά για τους Φρανσίσκο και Μπάντιο, ενώ πολλές φορές φώναζε για γρήγορα κεντρικά σκριν στον χειριστή για να επιτεθεί άμεσα. Η ταχύτητα ήταν αυτή που ζητούσε σε κάθε ευκαιρία. Ταχύτητα στη σκέψη, ταχύτητα στην κυκλοφορία της μπάλας, ταχύτητα στην εκτέλεση.
Πολλά περισσότερα θα μπορούμε να πούμε στα επόμενα φιλικά παιχνίδια, ενώ ξεκάθαρη εικόνα για τις δυνατότητες του φετινού Παναθηναϊκού θα έχουμε όταν επιστρέψουν και οι Ναν, Χέιζ-Ντέιβις, Σλούκας, Ρογκαβόπουλος και Φαλ.
