Καλύτερα να... πουλάς

Από τη στιγμή, εντούτοις, που οι μέτοχοι σφυρίζουν «κλέφτικα» και έχουν αφήσει την ομάδα στην τύχη της, είναι σαφές ότι όσοι «κασκαντέρ» έχουν απομείνει θα πρέπει να «μαζέψουν» πρωτίστως τα οικονομικά. Οσο γίνεται... Με σκοπό να ισοσκελίσουν -έστω κάποια στιγμή- τα έσοδα με τα έξοδα. Οπως κάνει ο κάθε -σοβαρός- πολίτης με τα οικονομικά της οικογένειάς του. «Πόσα παίρνω, τόσα. Αρα μπορώ να ξοδέψω μέχρι τόσα». Στο ποδόσφαιρο, βέβαια, δεν είναι τόσο απλό αυτό. Θέλει κόπο, τρόπο και... ποιότητα. Τα βασικά προβλήματα, τα μεγάλα «αγκάθια» αν θέλετε, είναι δύο: Α)Να πωλήσεις σε όσο το δυνατόν καλύτερη τιμή και Β)Να αγοράσεις φθηνά και ταυτόχρονα ποιοτικά.

Στο πρώτο σκέλος άρχισε κάτι να κινείται. Ο Παναθηναϊκός έχει εξοικονομήσει περί τα 3.2 εκατ. ευρώ από την αποδέσμευση του Γκοβού και τις πωλήσεις των Γκάμπριελ και Μάτος. Από τα χρήματα που πήρε από Μποταφόγκο (960 χιλ. ευρώ) και Γκρέμιο (350 χιλ. ευρώ) και τα συμβόλαιά που είχαν οι τρεις ποδοσφαιριστές, όσον αφορά τα μεικτά τους χρήματα. Not bad...

Το ποσό θα ήταν πολύ μεγαλύτερο (6.6 εκατ. ευρώ) στην περίπτωση που υπολογίζονταν και οι αποχωρήσεις των ελεύθερων Ζιλμπέρτο Σίλβα και Λουίς Γκαρσία, όμως στο προϋπολογισμένο έλλειμμα δεν συμπεριλαμβάνονταν κανείς από τους παίκτες που έληγαν το καλοκαίρι τα συμβόλαιά τους.

Το δεύτερο και εξίσου δύσκολο σκέλος αφορά στις αγορές. Οσο δύσκολο είναι να πουλάς άλλο τόσο -και άλλο τόσο- είναι και να αγοράζεις φθηνά και ταυτόχρονα ποιοτικά. Επιπλέον, όταν μιλάμε για έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, όσο κι αν μειωθεί το έλλειμμα δεν μπορεί να αναφέρεται κανείς μόνο σε αυτό. Διότι μία ομάδα για να λειτουργήσει αρμονικά -ιδίως σε περίοδο περικοπών- θα πρέπει να αντικαθιστά όσους παίκτες φεύγουν με ποδοσφαιριστές -κατά το δυνατόν- παρόμοιου, ίσου ή και καλύτερου επιπέδου. Σε αυτό το «αγκάθι» ο Παναθηναϊκός στηρίζει σχεδόν τα πάντα στον Ζεσουάλδο Φερέιρα. Εάν ο Πορτογάλος αποδειχθεί «γάτα με πέταλα» υπάρχει ελπίδα. Ειδάλλως, «χλωμό»...