Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος

Όχι ότι τώρα ο Γαλλοαλγερινός ξέχασε το ποδόσφαιρο και δεν πρέπει να παραμείνει στην ομάδα, απλά μέχρι στιγμής έχει δείξει τρία πρόσωπα που προκαλούν ποικίλα σχόλια και σκέψεις.

Το πρώτο είναι αυτό του καλού. Από το πρώτο του παιχνίδι στο Καυτανζόγλειο με τον Ολυμπιακό όπου «έβγαλε» μάτια, το δεύτερο στο Περιστέρι με τον Ατρόμητο που σκόραρε και γενικότερα μέχρι και την 10η αγωνιστική που χάρισε με το γκολ του την νίκη επί του Άρη, όλοι έπιναν νερό στο όνομα του.

Ήταν η αποκάλυψη του Ηρακλή και μάλιστα είχαν ήδη κυκλοφορήσει και μεταγραφικά σενάρια, με ομάδες που ενδιαφερόντουσαν.

Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη και ο Σολτάνι ήταν κακός αγωνιστικά, αν εξαιρεθεί η πρόσφατη θετική του παρουσία στις Σέρρες. Όχι μόνο δεν σκοράρει, αλλά το ντεφορμάρισμα είναι παρατεταμένο και σχεδόν σε κάθε παιχνίδι δεν μπορεί να προσφέρει πολλά. Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο γιατί, καθώς οι κυανόλευκοι «ζεστάθηκαν» με τα όσα είδαν στην αρχή και πλέον έχουν απαιτήσεις και περιμένουν πολλά από τον συγκεκριμένο παίκτη.

Το τρίτο του πρόσωπο αφορά την συμπεριφορά του κατά την διάρκεια ορισμένων αγώνων, όπου έχει πολλά νεύρα, παίζει αγχωμένα και δέχεται αρκετές κάρτες. Ειδικά οι αποβολές του προήλθαν από ανούσιες κάρτες, με τις οποίες δίνει δικαιώματα για τον χαρακτήρα του.

Τα πολλά νεύρα τον παρασέρνουν και αρκετές φορές είναι εκτός εαυτού, με αποτέλεσμα να μην αγωνίζεται συγκεντρωμένα.

Όλα αυτά βέβαια τα γνωρίζουν στον Ηρακλή και καλά κάνουν από την μία και επιδιώκουν την παραμονή του, περιμένοντας να δουν τον Σολτάνι των πρώτων 10 παιχνιδιών. Δεν θα ξεφύγουν όμως στο οικονομικό, καθώς θα αποτελεί ρίσκο να δοθούν πολλά χρήματα για τον Σολτάνι των άλλων δύο του προσώπων.

Από τον ίδιο εξαρτάται και από το πώς θα παρουσιαστεί μέχρι το τέλος της τρέχουσας σεζόν.