Το διά ταύτα, η ταμπακιέρα, η… τηγανίτα είναι ο οικονομικός έλεγχος

Από το ρεπορτάζ προκύπτει πως τα όποια εμπόδια προέκυψαν για την υπογραφή του MoU ξεπεράστηκαν και πλέον ανοίγει ο δρόμος για να διευθετηθεί και αυτό το ζήτημα.

Από δω και πέρα όμως τι γίνεται;

Το συγκεκριμένο ερώτημα μπορεί να φαίνεται και ίσως να εκλαμβάνεται ως απλό. Κάθε άλλο, παρά τέτοιο είναι όμως. Από δω και πέρα λοιπόν, αρχίζουν τα δύσκολα και εξηγούμαι:

Η διαδικασία του οικονομικού ελέγχου είναι αυτή που θα κρίνει ξεκάθαρα, εάν ο Πρίγκιπας θα πει το τελικό ΝΑΙ για να γίνει το αφεντικό στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Διότι σε περίπτωση που διατυπώσει ενστάσεις, αρνήσεις και αντιρρήσεις, κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωσή του, τότε όλα όσα έχουν προηγηθεί θα είναι άνευ ουσίας.

Δεν υπονοώ πως η «πράσινη» ΠΑΕ δεν είναι «καθαρή», ή ότι έχει «μαύρες τρύπες».
Επιχειρώ να καταδείξω πως από μόνη της η επιθυμία του Αλ Σαούντ να γίνει μεγαλομέτοχος ή ακόμα και ιδιοκτήτης του ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, δεν φτάνει.

Εφόσον λοιπόν ξεπεραστεί και ο «σκόπελος» του οικονομικού ελέγχου και ο Σαουδάραβας που θέλει σαν τρελός να κάνει δικό του τον Παναθηναϊκό και καλά κάνει, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για το ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ deal που έγινε ποτέ στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την ίδια την ομάδα.

Υ.Γ.: Όσο για χρήματα ακούμε αλλά χρήματα δεν βλέπουμε, είναι λογικό να εξακολουθεί να υπάρχει μια κάποια καχυποψία για τις προθέσεις των υποψήφιων αγοραστών του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συνεχίζω να διατυπώνω τις επιφυλάξεις μου σχετικά με την ολοκλήρωση αυτής της συμφωνίας. Το δια ταύτα, η ταμπακιέρα, η… τηγανίτα, είναι ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ.