Καπογιάννη: «Μεγάλη πρόκληση η Εθνική Γυναικών Λιβάνου»
Για την νέα σελίδα της καριέρας του μίλησε η Ελένη Καπογιάννη, η οποία βρίσκεται στο "τιμόνι" της Εθνικής ομάδας του Λιβάνου.
Αναλυτικά είπε:
Για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Εθνικής Γυναικών του Λιβάνου: «Είναι μεγάλη η πρόκληση γιατί ο στόχος δεν είναι εύκολος, αλλά εμένα μου έκανε “κλικ” και γι’ αυτό και δέχθηκα. Έχω μια εμπειρία πριν από χρόνια δουλεύοντας στον Λίβανο, γνωρίζω αρκετούς ανθρώπους με τους οποίους έχω κρατήσει επαφή, γνωρίζω και τη νοοτροπία τους, οπότε δεν πάω σε κάποιο άγνωστο περιβάλλον».
Για τον στόχο της Εθνικής Λιβάνου: «Καταρχάς, η συνεργασία μας έχει διάρκεια δύο ετών, διότι το επόμενο καλοκαίρι του 2027 είναι το Asia Cup, δηλαδή το Πανασιατικό. Δεν είναι εύκολος ο στόχος να παραμείνει η ομάδα στην Division A. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Κίνα, την Νότια Κορέα, την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες, που θα φιλοξενήσουν και το τουρνουά, την Κινέζικη Ταϊπέι. Ένας υποβιβάζεται. Δεν είναι καθόλου εύκολος ο στόχος της παραμονής στην Α’ κατηγορία. Δε συζητάω το να τερματίσεις μέσα στην εξάδα που δίνει πρόκριση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο πρώτος στόχος είναι η παραμονή».
Για το όραμά της: «Το δικό μου όραμα είναι να πετύχουμε τον στόχο. Θέλω φεύγοντας από κάθε ομάδα ή περιβάλλον που δουλεύω να αφήνω κάτι. Αυτό είναι το όραμά μου. Δεν ξέρω τι μπορεί να είναι αυτό το “κάτι”. Μου αρέσει να πετυχαίνω και να κερδίζω. Δεν το πετυχαίνω πάντα, αλλά δεν ξέρω τι μεγαλύτερο όραμα μπορεί να υπάρχει. Αυτό θα εκτιμηθεί αφού διανύσω την πορεία μου και με την ομάδα του Λιβάνου».
Για την παρουσία της στην κινέζικη Χενάν: «Η Χενάν είναι καλύτερη απ’ την ομάδα που ήμουν πριν. Είναι πιο εύρωστη οικονομικά, έχει καλύτερους στόχους. Εγώ πρόλαβα μόνο δύο ματς για τη regular season διότι δεν ήταν ευχαριστημένοι απ’ τον προηγούμενο προπονητή. Τώρα έχουμε τα ματς του Κυπέλλου και θα προετοιμαστούμε για τα play-offs στο πρωτάθλημα. Ο στόχος είναι να ανέβει όσο ψηλότερα μπορεί αυτή η ομάδα».
Για το τι κρατάει από τη παρουσία της στην Εθνική Γυναικών του Ιράν: «Κρατάω την ικανοποίηση ότι έβαλα κι εγώ ένα “λιθαράκι” να αναπτυχθεί το μπάσκετ γυναικών στο Ιράν, να δώσει άλλες προοπτικές πλέον στο άθλημα. Δεν ξέρω πώς θ’ αξιοποιηθεί αυτή η επιτυχία, γιατί περί τέτοιας πρόκειται, της ανόδου στο παγκόσμιο ranking. Κρατάω και την εμπειρία την ανθρώπινη που έζησα, βλέποντας μια άλλη κουλτούρα, ένα άλλο καθεστώς, οι γυναίκες να λειτουργούν κάτω από πολύ μεγάλες δυσκολίες και “εμπόδια”. Αυτό για ‘μένα ήταν τεράστια εμπειρία».
Για το τι αναζητεί σε αυτό το σημείο της καριέρας της: «Το σημαντικότερο είναι να νιώθω καλά και να νιώθω δημιουργική. Θέλω να έχω προκλήσεις, να βελτιώνομαι, να γίνομαι εγώ καλύτερη ώστε να βοηθώ και τις ομάδες μου να γίνονται καλύτερες, να ακολουθώ το μπάσκετ και την τάση του αθλήματος. Δεν αποφεύγω την πίεση, η πίεση σε έναν προπονητή υπάρχει πάντα σε όποιο επίπεδο κι αν δουλεύει. Θέλω εγώ να νιώθω καλά στα περιβάλλοντα που θα δουλεύω και να υπάρχει ένας λόγος που το κάνω αυτό».
