Μια τεράστια ευκαιρία που χάθηκε για πάντα

Σόρι που γκρινιάζω μέρα που είναι. Διότι σαν σήμερα, η Εθνική το 2004 έκλεινε το σπιτάκι της Πορτογαλίας στον τελικό, με το γκολ του Χαριστέα και ολοκλήρωνε το θαύμα των θαυμάτων, πιθανότατα τη μεγαλύτερη έκπληξη στην Ιστορία του Ποδοσφαίρου, καταφέρνοντας κάτι που θα μνημονεύεται για αιώνες. Μας έβγαλε όλους στους δρόμους για τρελά πανηγύρια, έστησε μια φαντασμαγορική υποδοχή στους παίκτες και τους προπονητές, έκανε εκείνο το καλοκαίρι αξέχαστο – ήρθαν μετά και οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η ευτυχία μας πολλαπλασιάστηκε, μέχρι που ήρθε ο λογαριασμός και ξενερώσαμε…

Ωραίες μέρες εκείνες του Ιουλίου του 2004. Όχι μόνο για την κατάκτηση του Euro, αλλά για κάποιους από εμάς και για την προοπτική που φαινόταν να δίνει εκείνο το Euro. Στο μυαλό μου είχα τότε μια «έκρηξη» ανάλογη του Ευρωμπάσκετ του ’87: παιδιά να γράφονται σε ομάδες και να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, Ακαδημίες, εγκαταστάσεις, αθλητική παιδεία, αλλαγή συμπεριφοράς, πάταξη της βίας, επενδύσεις, άνοιγμα στις διεθνείς αγορές για Έλληνες παίκτες και ερχομός καλύτερων ξένων παικτών στην Ελλάδα. Ρεαλιστικά. Βελτίωση βήμα – βήμα. Με πλάνο. Με τον αέρα των Πρωταθλητών Ευρώπης. Για να γίνουμε όχι Αγγλία ή Ισπανία ή Γερμανία, αλλά ένα πρωτάθλημα επιπέδου Ολλανδίας ή Βελγίου ή Πορτογαλίας. Αμ δε…

Διαβάστε περισσότερα στο Ratpack.gr