Clasico συμπεράσματα...
Τα παράπονα της Ρεάλ Μαδρίτης περί κλοπής στο «Καμπ Νου» και τα «δάχτυλα» των Ζοσέ Μουρίνιο και Κριστιάνο Ρονάλντο κατά την επιστροφή της «Βασίλισσας» στην πρωτεύουσα ήταν πιθανώς το τελευταίο σκληρό «φάουλ» του multi-clasico ποδοσφαιρικού μαραθώνιου.
Κατά τα άλλα τα συμπεράσματα που βγήκαν ήταν τα εξής:
-Ακόμα και τα μεγαλύτερα κλαμπ στον κόσμο είναι πρόθυμα να ξεκατινιαστούν με το χειρότερο τρόπο. Ο επικοινωνιακός πόλεμος που διεξήχθη τις τελευταίες μέρες ανάμεσα σε Μπάρτσα και Ρεάλ θα ανάγκαζε τον Αχιλλέα Μπέο να φτύσει τον κόρφο του. Πιο χαμηλά δεν πάει.
-Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ πέρασε η καλύτερη ομάδα. Παρά το τροπάρι των Μαδριλένων περί διαιτησίας, στην πραγματικότητα κανένας ποδοσφαιροφίλος με normal δείκτη αντικειμενικότητας δεν θα έβρισκε λογικό να περάσει η ομάδα του Μουρίνιο έστω κι αν αδικήθηκε σε κάποιες περιπτώσεις.
-Ο Λιονέλ Μέσι είναι ο χαμένος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και τη μαγεία, αναγκάζοντας την πιο ανατριχιαστικά κλισέ δημοσιογραφική φράση –ο «νέος Μαραντόνα»- να βρει επιτέλους στεριά.
-Το θεοποιημένο passing game της Μπαρτσελόνα πολλές φορές καταντάει αφόρητα βαρετό να το βλέπεις.
-Ο Αντεμπαγιόρ μετά την εμφάνισή του στο «Καμπ Νου» θέτει σοβαρά υποψηφιότητα για επόμενος αρχηγός της Αλ Κάιντα.
-Ο Ινιέστα μοιάζει ικανός να ξεπεράσει ακόμα και τον Τσάβι σε πληρότητα.
-Βλέποντας τον Κακά σε τέτοια κατάσταση, φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι αν τελικά η μπάλα ξεχνιέται.
-Στο κορυφαίο επίπεδο, η επιθετική φιλοσοφία πάντα θα υπερέχει της αμυντικής.
-Ο Μασεράνο παρότι σκληροτράχηλο χαφ, έχει τις πιο εκφραστικές «θεατρικές» ερμηνείες όταν κερδίζει φάουλ.
-Ακόμα και στο Τσάμπιονς Λιγκ υπάρχουν διαιτησίες α λα ελληνικά.
-Ο Ντι Μαρία θα ερχόταν ταμάμ στον τρόπο που αγωνίζεται η Μπαρτσελόνα. Λάθος ομάδα επέλεξε.
-Αποδείχθηκε φιλότιμος υπέρ του δέοντος τελικά ο Μαρσέλο. Και μπρος και πίσω. Αλλά...
