Ρίσκο ή πάσο;

Η αλήθεια είναι ότι ο άλλοτε μικρός του Ολυμπιακού, «μεγάλωσε» κομματάκι απότομα στη Γερμανία. Βλέποντας τον κόντρα στην Ίντερ να καταπίνει τα χιλιόμετρα σαν στραγάλια και να κυνηγάει τα αντίπαλα χαφ όπως ο πεινασμένος το κοτόπουλο, ομολογώ ότι πέρασε από το μυαλό μου το εξής ερώτημα: «Έκανε καλά ο Ολυμπιακός που τον έχασε μέσα από τα χέρια του;»…

Φυσικά σε αυτές τις περιπτώσεις, απάντηση μπορεί να δώσει μονάχα ο χρόνος. Το βέβαιο είναι ότι αν έμενε στο λιμάνι σήμερα δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση. Και δεν θα την κάναμε, γιατί ο μονίμως αναψοκοκκινισμένος πιτσιρικάς τώρα θα μετρούσε 4-5 συμμετοχές και κάμποσα άγχη για το ποδοσφαιρικό μέλλον του. Προτίμησε άλλο δρόμο. Πιο δύσκολο.

Και μόλις του παρουσιάστηκε η ευκαιρία, δεν έχασε στιγμή. Πήρε το ρίσκο μαζί με μια βαλίτσα στο χέρι και τράβηξε για Γερμανία μεριά, ευελπιστώντας ότι η σκληρή δουλειά του στο χορτάρι θα τον οδηγήσει κάπου. Το που τον οδήγησε τελικά, το είδαμε όλοι κόντρα στους Ιταλούς.

Κανείς ασφαλώς δεν μπορεί να προδικάσει ότι θα έχει ανάλογη συνέχεια. Αυτό θα φανεί στο χειροκρότημα και μόνο. Το σίγουρο είναι ότι η μικρή πορεία που χαράσσει μπορεί να αποτελέσει τον ιδανικό οδηγό για τους «Παπαδόπουλους» του μέλλοντος. Αυτούς που στα 19 τους χρόνια δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ταλέντα, αλλά ποδοσφαιριστές έτοιμους να ριχτούν στη μάχη. Ακόμα κι αν πρόκειται για προημιτελικά Τσάμπιονς Λιγκ…