Η αλήθεια κάποιων χιλιάδων συνομιλητών

Και στο ίδιο πλαίσιο είδα να κινούνται και τα πιο «φρέσκα» χθεσινά ρεπορτάζ στο διαδίκτυο. Ότι, δηλαδή, στο ματς με τον ΠΑΣ θα βρεθεί πολύς κόσμος στο ΟΑΚΑ (έστω κι αν αυτή η έννοια, στις χαλεπές –και- οικονομικώς μέρες μας δεν μπορεί να έχει, φυσικά, τη διάσταση που είχε άλλοτε…)

Και δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να διαφωνεί ότι το να συμβεί αυτό θα είναι ό,τι καλύτερο. Για πολλούς λόγους –και όχι μόνο τον αυτονόητο: ότι, δηλαδή, σε περιόδους που τα οικονομικά μιας ομάδας προκαλούν ανησυχία, δεν υπάρχει μεγαλύτερο βάλσαμο και κίνητρο για τους παίκτες της από το να δουν ότι ο κόσμος της ομάδας δεν δείχνει απογοήτευση και για εκείνους…

Όχι ότι και ο αυτονόητος λόγος δεν φτάνει από μόνος του, βέβαια, έτσι; Το είπαμε και χθες ότι τις ομάδες δεν τις κάνουν μεγάλες κυρίως οι τίτλοι ούτε βεβαίως κυρίως τα λεφτά τους. Όπως αποδεικνύουν δεκάδες παραδείγματα (και αντί-παραδείγματα) τις ομάδες τις κάνουν μεγάλες κυρίως οι άνθρωποι που τις ακολουθούν πιστά –και μάλιστα, ακόμη περισσότερο όταν ούτε οι τίτλοι είναι πολλοί ούτε τα χρήματα περισσεύουν (αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα…)

Συνεπώς, αυτό και μόνο θα αρκούσε για να αναδείξει σε μείζον θέμα την παρουσία πολλών φίλων του Παναθηναϊκού την Κυριακή στο ΟΑΚΑ. Δεν είναι όμως μόνο αυτό, όπως είπαμε. Είναι και μια σειρά από άλλα πράγματα, που έχουν να κάνουν και με όσα αναφέραμε την επομένη της συνέντευξης Τζίγκερ και χθες –ενόψει όσων θα πει (ή… δεν θα πει) ο Βγενόπουλος την άλλη εβδομάδα.

Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, αυτό που τονίστηκε από εδώ είναι ότι η ώρα για μια ειλικρινή και διευρυμένη συζήτηση σχετική με το μέλλον της ομάδας και βασισμένη σε αλήθειες και γεγονότα έχει φτάσει. Και η παρουσία του κόσμου κοντά της στο αμέσως προσεχές ματς μετά την αποχώρηση της επί 32 χρόνια ιδιοκτησίας της, δεν συνιστά μόνο (εξ ορισμού κιόλας!) διεύρυνση αυτής της βάσης συζήτησης. Συνιστά αφ’ εαυτής την πλέον τρανταχτή και αδιαμφισβήτητη για όλους αλήθεια!

Κι όταν λέμε για όλους, εννοούμε για όλους –τους πιθανούς «συνομιλητές» αυτού του διαλόγου: και όσους μπορεί να σκέφτονται να γίνουν πιθανοί επενδυτές και όσους αποχώρησαν και όσους σκέφτονται να γίνουν απλώς… συνομιλητές και όσους είναι λίγοι αλλά πάνε να δώσουν τον τόνο…

Διότι όσοι σκέφτονται να έλθουν, ασφαλώς και έχουν έγνοια για το τι κλίμα ακριβώς θα συναντήσουν. Όσοι έφυγαν είναι βέβαιο ότι με παρόντα πολύ κόσμο (μιλάμε πάντοτε για τον υγιή, έτσι;) σ’ ένα ματς με τα Γιάννινα υπό τις παρούσες συνθήκες, αν μη τι άλλο σε διαφορετικό φόντο θα βάλουν την αποχώρησή τους. Και όσοι εδεχομένως σκέφτονται να γίνουν απλοί συνομιλητές –ενώ θα έπρεπε να είναι ή κάτι παραπάνω ή να σιωπήσουν- μπορεί να το ξανασκεφτούν.

Πάνω απ’ όλα, όσοι θεωρούν ότι, οσοδήποτε λίγοι, αρκούν για να δώσουν τον τόνο (υπό την ανοχή των πολλών), μάλλον θα σκεφτούν και εκείνοι ότι θα ακούγονται πια πολύ παράφωνοι, κρατώντας κάποιο «ίσο» που, όμως… μόνο «ίσο» δεν θα ‘μοιάζει, αλλά πιο φάλτσο και από παγώνι μέσα σε χορωδία από καναρίνια… Γενικώς. Μια πολυπλεύρως χρήσιμη παρουσία. Και όσο πιο έντονη τόσο καλύτερη…