Οι αξέχαστες στιγμές των Μουντιάλ

Κάθε διοργάνωση αφήνει πίσω της εικόνες που χαράζονται βαθιά στη μνήμη και συνοδεύουν σημαντικές στιγμές στη ζωή μιας ολόκληρης ποδοσφαιρικής γενιάς.

Η ιστορία του Μουντιάλ είναι γεμάτη από επιτυχίες, ανατροπές και αμφιλεγόμενες φάσεις, γράφοντας το δικό τους κεφάλαιο στην παγκόσμια ποδοσφαιρική κληρονομιά.

Ακολουθούν οι 20 αξέχαστες στιγμές στην ιστορία της διοργάνωσης:

20) Το «χέρι του Σουάρες» (2010)

Λίγες στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαίρου έχουν προκαλέσει τόσο έντονη συζήτηση όσο η ενέργεια του Λουίς Σουάρες στον προημιτελικό της Ουρουγουάης απέναντι στη Γκάνα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής.

Με το σκορ στο 1-1 και την αναμέτρηση να βαδίζει προς το τέλος της παράτασης, ο Ντομινίκ Αντιγιάχ σηκώθηκε και έπιασε την κεφαλιά, στέλνοντας την μπάλα προς την εστία. Ο Σουάρες, αντιλαμβανόμενος ότι η ομάδα του βρισκόταν ένα βήμα πριν τον αποκλεισμό, απέκρουσε την μπάλα πάνω στη γραμμή με τα χέρια του.

Η παράβαση οδήγησε άμεσα στην αποβολή του, όμως η Γκάνα δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την τεράστια ευκαιρία της. Ο Ασαμόα Γκιάν ανέλαβε την εκτέλεση του πέναλτι, αλλά σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι, κρατώντας το 1-1.

Η πρόκριση κρίθηκε τελικά στη διαδικασία των πέναλτι, όπου η Ουρουγουάη εμφανίστηκε πιο ψύχραιμη και πήρε το εισιτήριο για τα ημιτελικά.

19) Ο εμβληματικός πανηγυρισμός του Ταρντέλι (1982)

Η Ιταλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, έχοντας προηγουμένως αποκλείσει τη σπουδαία Βραζιλία, σε μία από τις πιο εντυπωσιακές πορείες στην ιστορία της διοργάνωσης. Παρ’ όλα αυτά, η στιγμή που έμεινε ανεξίτηλη στη μνήμη των φιλάθλων ήταν ο πανηγυρισμός του Μάρκο Ταρντέλι στον τελικό.

Με το σκορ στο 1-0 απέναντι στη Δυτική Γερμανία, ο μέσος της Γιουβέντους βρέθηκε σε θέση βολής έπειτα από την πάσα του Γκαετάνο Σιρέα και εκτέλεσε ιδανικά, γράφοντας το 2-0 για την Ιταλία.

Ο Ταρντέλι ξέσπασε σε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς πανηγυρισμούς όλων των εποχών, τρέχοντας προς τον πάγκο με δάκρυα στα μάτια, ένταση στο βλέμμα και σφιγμένες γροθιές. Ήταν μια αυθόρμητη και απόλυτα γνήσια έκρηξη συναισθήματος, χωρίς ίχνος σκηνοθεσίας.

18) Τα ξέσπασμα του Γκασκόιν (1990)

Η εικόνα του Πολ Γκασκόιν να ξεσπά σε κλάματα μετά την κίτρινη κάρτα που δέχθηκε στον ημιτελικό της Αγγλίας απέναντι στη Δυτική Γερμανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 έχει χαραχτεί βαθιά στη συλλογική μνήμη του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Στο 99ο λεπτό της αναμέτρησης, ο μέσος της Αγγλίας υπέπεσε σε ένα άτσαλο και αχρείαστο φάουλ πάνω στον Τόμας Μπέρτολντ, σε μια φάση που προήλθε από λανθασμένο κοντρόλ και εμφανή κούραση. Ο διαιτητής του έδειξε την κίτρινη κάρτα, με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο τιμωρίας.

Η προειδοποίηση αυτή σήμαινε ότι, σε περίπτωση πρόκρισης της Αγγλίας στον τελικό, ο Γκασκόιν θα έμενε εκτός λόγω καρτών. Ο ίδιος το αντιλήφθηκε αμέσως και η συναισθηματική του αντίδραση ήταν αδύνατο να συγκρατηθεί. Οι τηλεοπτικές κάμερες κατέγραψαν τη στιγμή, μετατρέποντάς την σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

17) Το αριστούργημα του Ντένις Μπέργκαμπ που έγραψε ιστορία (1998)

Υπάρχουν γκολ που μένουν αξέχαστα για τη σημασία τους και άλλα που χαράζονται στη μνήμη για την ομορφιά τους. Το γκολ του Ντένις Μπέργκαμπ απέναντι στην Αργεντινή στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 ανήκει και στις δύο κατηγορίες.

Στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης, με το σκορ στο 1-1, ο Ολλανδός θρύλος υποδέχθηκε μια εξαιρετική μακρινή μεταβίβαση του Φρανκ ντε Μπουρ. Με ένα αψεγάδιαστο κοντρόλ, έφερε την μπάλα ακριβώς εκεί που ήθελε, απέφυγε με εντυπωσιακή κίνηση τον προσωπικό του αντίπαλο και στη συνέχεια εκτέλεσε με μοναδική ψυχραιμία, στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα για το 2-1.

Η συγκεκριμένη φάση θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις κορυφαίες στην ιστορία των Μουντιάλ, καθώς συνδύασε σε λίγα δευτερόλεπτα όλα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν το παιχνίδι του Μπέργκαμπ: τεχνική κατάρτιση, ποδοσφαιρική ευφυΐα, άψογο συγχρονισμό και εκτελεστική δεινότητα.

16) Η διάσημη σκηνή του Μουέπου Ιλούνγκα (1974)

Σε μια φάση που έμεινε στην ιστορία, ο Ιλούνγκα βγήκε ξαφνικά από το τείχος και απομάκρυνε την μπάλα πριν εκτελεστεί το φάουλ των Βραζιλιάνων, προκαλώντας έκπληξη σε θεατές και σχολιαστές. Για πολλά χρόνια το περιστατικό ερμηνεύτηκε λανθασμένα ως άγνοια των κανονισμών από τον Αφρικανό αμυντικό.

Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται πως ήταν πολύ διαφορετική. Η Ζαΐρ, η πρώτη ομάδα από την υποσαχάρια Αφρική που συμμετείχε σε τελική φάση Μουντιάλ, είχε προηγουμένως γνωρίσει τη συντριβή με 9-0 από τη Γιουγκοσλαβία. Σύμφωνα με μαρτυρίες που ήρθαν στο φως τα επόμενα χρόνια, οι ποδοσφαιριστές φέρονται να είχαν δεχθεί έντονες πιέσεις και απειλές από το καθεστώς του Μομπούτου Σέσε Σέκο πριν από την αναμέτρηση με τη Βραζιλία, ώστε να αποφύγουν μια ακόμη βαριά ήττα.

Με το σκορ ήδη στο 2-0, ο Ιλούνγκα βρέθηκε αντιμέτωπος με τεράστια ψυχολογική πίεση. Η κίνησή του, που αρχικά αντιμετωπίστηκε ως αστείο ή ποδοσφαιρική γκάφα, ερμηνεύτηκε αργότερα ως μια αυθόρμητη αντίδραση ενός αθλητή που αγωνιζόταν υπό καθεστώς φόβου και αβεβαιότητας.

15) Το πέναλτι που «σημάδεψε» τον Ρομπέρτο Μπάτζιο (1994)

Στον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994 απέναντι στη Βραζιλία, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο αγωνίστηκε έχοντας επιβαρυνθεί από τραυματισμό στον οπίσθιο μηριαίο, γεγονός που επηρέασε την απόδοσή του. Μετά από 120 λεπτά χωρίς γκολ, η αναμέτρηση οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, όπου θα κρινόταν ο παγκόσμιος πρωταθλητής.

Η Ιταλία βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο και χρειαζόταν γκολ στην πέμπτη εκτέλεση για να διατηρήσει τις ελπίδες της. Ο Μπάτζιο, κάτοχος τότε της Χρυσή Μπάλα, ανέλαβε την ευθύνη της πιο κρίσιμης στιγμής. Ωστόσο, η εκτέλεσή του κατέληξε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι, χαρίζοντας στη Βραζιλία τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή.

Αμέσως μετά το χαμένο πέναλτι, η εικόνα του Μπάτζιο να στέκεται ακίνητος στο κέντρο του γηπέδου, με το βλέμμα χαμένο στο κενό, έκανε τον γύρο του κόσμου.

14) Η «Μάχη του Σαντιάγο»: Το πιο βίαιο παιχνίδι στην ιστορία των Μουντιάλ (1962)

Ανάμεσα στις πιο αμφιλεγόμενες αναμετρήσεις που έχουν καταγραφεί στην ιστορία του ποδοσφαίρου, ξεχωρίζει ο αγώνας μεταξύ της Χιλής και της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση έμεινε στην ιστορία ως «Η Μάχη του Σαντιάγο», αποτελώντας ένα από τα πιο σκληρά και επεισοδιακά παιχνίδια που έχουν διεξαχθεί ποτέ.

Η ένταση είχε ξεκινήσει αρκετές ημέρες πριν από τη σέντρα, όταν δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου άσκησαν έντονη κριτική στη διοργανώτρια Χιλή, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και επιβαρύνοντας το ήδη τεταμένο κλίμα ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Με το πρώτο σφύριγμα, η κατάσταση ξέφυγε γρήγορα από τα αγωνιστικά πλαίσια. Σκληρά μαρκαρίσματα, γροθιές, κλωτσιές και συνεχείς συμπλοκές μετέτρεψαν τον αγώνα σε πεδίο σύγκρουσης, με τον διαιτητή να αδυνατεί να επιβάλει τον έλεγχο για μεγάλα διαστήματα της αναμέτρησης.

Χαρακτηριστικό της έντασης ήταν το περιστατικό με τον Λεονέλ Σάντσες, ο οποίος χτύπησε αντίπαλό του με γροθιά, χωρίς ωστόσο να αποβληθεί. Παράλληλα, σημειώθηκαν δύο αποβολές ποδοσφαιριστών της Ιταλίας, ενώ η αστυνομία αναγκάστηκε να εισέλθει επανειλημμένα στον αγωνιστικό χώρο προκειμένου να αποκαταστήσει την τάξη.

13) Η σφοδρή σύγκρουση Σουμάχερ - Μπατιστόν (1982)

Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες και σοκαριστικές στιγμές στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων εκτυλίχθηκε στον ημιτελικό ανάμεσα στη Γαλλία και τη Δυτική Γερμανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982.

Κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, ο Πατρίκ Μπατιστόν βγήκε σε θέση τετ-α-τετ, διεκδικώντας μια μεγάλη ευκαιρία για τη Γαλλία. Τη στιγμή που προσπάθησε να φτάσει στην μπάλα, συγκρούστηκε σφοδρά με τον τερματοφύλακα της Δυτικής Γερμανίας, Χάραλντ Σουμάχερ, σε μια φάση που έμελλε να μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στην ποδοσφαιρική μνήμη.

Οι συνέπειες για τον Μπατιστόν ήταν ιδιαίτερα σοβαρές. Ο Γάλλος ποδοσφαιριστής έχασε δύο δόντια, υπέστη κατάγματα στα πλευρά και τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη, ενώ έμεινε αναίσθητος στον αγωνιστικό χώρο προκαλώντας σοκ σε συμπαίκτες και θεατές.

12) Το επεισόδιο Ράικαρντ–Φέλερ (1990)

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο σκληρές και αμφιλεγόμενες διοργανώσεις, με αρκετές αναμετρήσεις να χαρακτηρίζονται από ένταση και δυνατές μονομαχίες. Ωστόσο, κανένα περιστατικό δεν συμβόλισε περισσότερο το κλίμα εκείνου του τουρνουά από τη σύγκρουση ανάμεσα στον Φρανκ Ράικαρντ και τον Ρούντι Φέλερ.

Κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης μεταξύ της Ολλανδίας και της Δυτικής Γερμανίας, οι δύο ποδοσφαιριστές είχαν έντονη λογομαχία, με την κατάσταση να ξεφεύγει γρήγορα από τα αγωνιστικά όρια. Ο Ράικαρντ έφτυσε δύο φορές τον Φέλερ, προκαλώντας την άμεση αντίδραση του διαιτητή.

Το περιστατικό οδήγησε στην αποβολή και των δύο παικτών, σε μία από τις πιο επεισοδιακές στιγμές στην ιστορία των Μουντιάλ. Λίγα λεπτά αργότερα, η κάμερα κατέγραψε τη σκηνή που έμελλε να γίνει εμβληματική: τον Φέλερ εμφανώς εκνευρισμένο και απορημένο, με τον Ράικαρντ πίσω του τη στιγμή του δεύτερου φτυσίματος.

11) Η νίκη της Δυτικής Γερμανίας που έμεινε ως «Θαύμα της Βέρνης» (1954)

Η εθνική ομάδα της Ουγγαρίας της δεκαετίας του 1950 θεωρείται από πολλούς ως μία από τις κορυφαίες ομάδες που δεν κατέκτησαν ποτέ Παγκόσμιο Κύπελλο. Με ηγέτη τον Φέρεντς Πούσκας, η «χρυσή ομάδα» της Ουγγαρίας παρέμενε αήττητη για περισσότερα από πέντε χρόνια και έφτασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 ως το απόλυτο φαβορί.

Στον τελικό της διοργάνωσης απέναντι στη Δυτική Γερμανία, που διεξήχθη στη Βέρνη, οι Ούγγροι επιβεβαίωσαν αρχικά την ανωτερότητά τους, παίρνοντας προβάδισμα 2-0 μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά του αγώνα.

Ωστόσο, η εξέλιξη του ματς διέψευσε κάθε πρόβλεψη. Οι Γερμανοί αντέδρασαν δυναμικά, μειώνοντας το σκορ και στη συνέχεια φτάνοντας σε μια ιστορική ανατροπή. Το καθοριστικό γκολ του Χέλμουτ Ραν λίγο πριν το τέλος ολοκλήρωσε το 3-2, χαρίζοντας στη Δυτική Γερμανία τον τίτλο. Η αναμέτρηση έμεινε γνωστή ως «Το Θαύμα της Βέρνης».

10) Το «Μαρακανάσο»: Η πιο οδυνηρή στιγμή στην ιστορία της Βραζιλίας (1950)

Η εθνική ομάδα της Βραζιλίας έφτασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 ως το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, σε μια διοργάνωση που φιλοξενούνταν στη χώρα. Η πορεία της «σελεσάο» μέχρι τον τελικό είχε δημιουργήσει ένα κλίμα σχεδόν βεβαιότητας για την πρώτη παγκόσμια στέψη.

Οι γηπεδούχοι χρειάζονταν μόλις μία ισοπαλία για να κατακτήσουν το τρόπαιο. Όταν προηγήθηκαν στο δεύτερο ημίχρονο, όλα έμοιαζαν να εξελίσσονται ιδανικά. Ωστόσο, η Ουρουγουάη αντέδρασε αποφασιστικά: ο Χουάν Σκιαφίνο έφερε το ματς στα ίσα και λίγο αργότερα ο Αλσίδες Γκίτζια ολοκλήρωσε την ιστορική ανατροπή με το γκολ που «πάγωσε» ολόκληρη τη χώρα.

Η ήττα αυτή έμεινε γνωστή ως «Μαρακανάσο» και θεωρείται μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τραγωδία στην ιστορία της Βραζιλίας, αλλά και μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

9) Η γέννηση ενός θρύλου: Το πρώτο Μουντιάλ του Πελέ (1958)

Ο Πελέ είχε υποσχεθεί από παιδί στον πατέρα του ότι μια μέρα θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 στη Σουηδία, ο 17χρονος τότε επιθετικός δεν εκπλήρωσε απλώς την υπόσχεσή του, άλλαξε την ιστορία του ποδοσφαίρου.

Σκόραρε καθοριστικά απέναντι στην Ουαλία, εντυπωσίασε με χατ-τρικ στον ημιτελικό κόντρα στη Γαλλία και στον τελικό απέναντι στη διοργανώτρια Σουηδία πραγματοποίησε μια από τις πιο εμβληματικές εμφανίσεις στην ιστορία των Μουντιάλ.

Σε ηλικία μόλις 17 ετών, ο Πελέ έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία, εγκαινιάζοντας μια καριέρα που θα τον καθιέρωνε ως έναν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

8) Η «στροφή του Κρόιφ» (1974)

Η εθνική ομάδα της Ολλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 μπορεί να μην κατέκτησε το τρόπαιο, όμως άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Με πρωτεργάτη τον προπονητή Ρίνους Μίχελς και ηγέτη τον Γιόχαν Κρόιφ, η «Ολική Ποδοσφαιρική» φιλοσοφία έφερε μια επανάσταση στον τρόπο παιχνιδιού.

Σε έναν από τους αγώνες απέναντι στη Σουηδία, ο Κρόιφ πρόσφερε μια στιγμή καθαρής ποδοσφαιρικής έμπνευσης. Υποδεχόμενος τη μπάλα κοντά στη γραμμή, προσποιήθηκε κίνηση προς τη μία κατεύθυνση και στη συνέχεια εκτέλεσε μια ξαφνική αλλαγή πορείας, περνώντας την μπάλα πίσω από το πόδι στήριξης και αφήνοντας τον αντίπαλό του εκτός φάσης.

Η ενέργεια αυτή έμεινε στην ιστορία ως «Cruyff Turn» και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές ντρίμπλες του ποδοσφαίρου.

7) Ο τελικός που λύγισε τον Ρονάλντο (1998)

Ο Ρονάλντο έφτασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 ως ο απόλυτος σταρ της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας και ένας από τους πιο κυριαρχικούς επιθετικούς στον κόσμο. Όλα έδειχναν πως θα ήταν ο άνθρωπος του τελικού απέναντι στη διοργανώτρια Γαλλία.

Λίγες ώρες πριν από τη σέντρα, ωστόσο, επικράτησε σύγχυση γύρω από τη συμμετοχή του. Το όνομά του αφαιρέθηκε προσωρινά από την αρχική ενδεκάδα και επανήλθε λίγο αργότερα, τροφοδοτώντας ερωτήματα και φήμες γύρω από την κατάστασή του.

Παρότι τελικά αγωνίστηκε, ο Ρονάλντο δεν μπόρεσε να επαναλάβει τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του τουρνουά. Η Γαλλία πραγματοποίησε μια επιβλητική εμφάνιση και επικράτησε με 3-0, κατακτώντας το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο.

6) Η κεφαλιά του Ζιντάν που έμεινε στην ιστορία του Μουντιάλ (2006)

Ο Ζινεντίν Ζιντάν έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 ως αρχηγός της εθνικής ομάδας της Γαλλίας, σε μια διοργάνωση που θα αποτελούσε το φινάλε της σπουδαίας καριέρας του.

Στην παράταση η ένταση κορυφώθηκε μετά από λεκτική αντιπαράθεση με τον Μάρκο Ματεράτσι. Ο Ζιντάν αντέδρασε έντονα, χτυπώντας τον Ιταλό με κεφαλιά στο στήθος, με τον διαιτητή να δείχνει άμεσα την κόκκινη κάρτα.

Η αποβολή του σήμανε το δραματικό τέλος της καριέρας του σε συλλογικό επίπεδο, με την εικόνα του να αποχωρεί από τον αγωνιστικό χώρο, περνώντας δίπλα από το τρόπαιο που είχε κατακτήσει το 1998, να μένει ως ένα από τα πιο συμβολικά και συζητημένα στιγμιότυπα στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

5) Η κορύφωση της καριέρας του Λιονέλ Μέσι (2022)

Ο Λιονέλ Μέσι έφτασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 με έναν και μοναδικό στόχο που έλειπε από το τεράστιο βιογραφικό του: την κατάκτηση του τροπαίου. Στο Κατάρ, ο Αργεντινός σταρ ολοκλήρωσε το ποδοσφαιρικό του παραμύθι με τον πιο δραματικό τρόπο.

Στον τελικό απέναντι στη Γαλλία, η Αργεντινή προηγήθηκε με 2-0, δείχνοντας να ελέγχει πλήρως τον αγώνα. Ωστόσο, ο Κιλιάν Εμπαπέ άλλαξε την εικόνα του τελικού με δύο γρήγορα γκολ, φέρνοντας το ματς στα ίσα και οδηγώντας το σε μια συγκλονιστική εξέλιξη.

Στην παράταση, ο Μέσι έδωσε ξανά προβάδισμα στην Αργεντινή, πριν ο Εμπαπέ ολοκληρώσει το χατ-τρικ του με εύστοχο πέναλτι, διαμορφώνοντας το 3-3 σε έναν από τους πιο θεαματικούς τελικούς όλων των εποχών.

Η λύση ήρθε τελικά στη διαδικασία των πέναλτι, όπου η Αργεντινή επικράτησε και ο Μέσι κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο που του έλειπε.

4) «Νομίζουν ότι τελείωσε... τώρα τελείωσε»: Η ατάκα που έμεινε στην ιστορία (1966)

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 αποτελεί τη μοναδική φορά που η εθνική ομάδα της Αγγλίας κατέκτησε το τρόπαιο, σε έναν τελικό που έμεινε στην ιστορία τόσο για την εξέλιξή του όσο και για την εμβληματική του περιγραφή.

Απέναντι στη Δυτική Γερμανία, ο τελικός οδηγήθηκε στην παράταση μετά το 2-2 της κανονικής διάρκειας. Εκεί, ο Τζεφ Χερστ σημείωσε ένα από τα πιο συζητημένα γκολ στην ιστορία των Μουντιάλ, καθώς ακόμη και σήμερα παραμένει αμφιλεγόμενο αν η μπάλα πέρασε ολόκληρη τη γραμμή.

Στις καθυστερήσεις της παράτασης, ο ίδιος παίκτης πέτυχε ακόμη ένα τέρμα, «κλειδώνοντας» τη νίκη της Αγγλίας με 4-2 και χαρίζοντας στη χώρα το μοναδικό της Παγκόσμιο Κύπελλο.

Τη στιγμή του τελευταίου γκολ, ο σχολιαστής Κένεθ Γουόλστενχολμ εκφώνησε τη φράση που έμεινε στην ιστορία: «They think it's all over… it is now» (Νομίζουν ότι τελείωσε... τώρα τελείωσε), η οποία πέρασε στη βρετανική ποπ κουλτούρα ως μία από τις πιο διάσημες ατάκες αθλητικής μετάδοσης όλων των εποχών.

3) Όταν η Γερμανία διέλυσε τη Βραζιλία μέσα στο σπίτι της (2014)

Κανένα αποτέλεσμα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 δεν προκάλεσε τέτοιο σοκ όσο ο ημιτελικός ανάμεσα στη διοργανώτρια Βραζιλία και τη Γερμανία.

Το ματς μετατράπηκε γρήγορα σε εφιάλτη για τους γηπεδούχους, καθώς μέσα σε λίγα λεπτά δέχθηκαν αλλεπάλληλα γκολ και βρέθηκαν πίσω με 5-0 πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο ημίωρο, σε μια εικόνα πλήρους κατάρρευσης.

Το τελικό 7-1 έμεινε στην ιστορία ως η πιο βαριά ήττα της Βραζιλίας και μία από τις πιο εμβληματικές και απρόσμενες στιγμές που έχει γνωρίσει ποτέ το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

2) Μαραντόνα: Το «Χέρι του Θεού» (1986)

Στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 απέναντι στην Αγγλία, ο Ντιέγκο Μαραντόνα χάρισε δύο στιγμές που έμειναν ανεξίτηλες στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Η πρώτη ήταν το διαβόητο γκολ με το χέρι, που ο ίδιος περιέγραψε αργότερα ως «Το Χέρι του Θεού». Η φάση μέτρησε κανονικά και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, δίνοντας έναν δραματικό τόνο στην αναμέτρηση.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Αργεντινός θρύλος παρουσίασε την άλλη πλευρά του ταλέντου του. Ξεκινώντας από το μισό του γηπέδου, πέρασε διαδοχικά πέντε αντιπάλους και τον τερματοφύλακα, ολοκληρώνοντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά γκολ που έχουν σημειωθεί ποτέ σε Μουντιάλ.

1) Το γκολ «σύμβολο» του τέλειου ποδοσφαίρου (1970)

Για πολλούς, αποτελεί το κορυφαίο γκολ που έχει σημειωθεί ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο, μια στιγμή που αποτυπώνει την απόλυτη ποδοσφαιρική αρμονία της εθνικής ομάδας της Βραζιλία.

Στον τελικό του 1970 απέναντι στη Ιταλία, η Βραζιλία είχε ήδη τον έλεγχο του αγώνα, όμως το τέταρτο τέρμα της αναμέτρησης ξεχώρισε πέρα από κάθε πλαίσιο αποτελέσματος ή τίτλου.

Η φάση ξεκίνησε από μια υποδειγματική ομαδική συνεργασία με συνεχόμενες πάσες, σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα συλλογικής λειτουργίας στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Η μπάλα πέρασε από πολλούς ποδοσφαιριστές της Βραζιλίας, με τον Πελέ να «διαβάζει» την κίνηση του Κάρλος Αλμπέρτο και να του στρώνει ιδανικά τη μπάλα.

Ο αρχηγός της Βραζιλίας ακολούθησε τη φάση με φόρα και ολοκλήρωσε την επίθεση με ένα δυνατό, άψογο σουτ στην κίνηση, στέλνοντας τη μπάλα στα δίχτυα.