Η ιστορία ούτε γράφεται, ούτε αλλάζει σε ένα βράδυ
Ο Γιάννης Κουβόπουλος γράφει για τα… απόνερα του Final-4 της Αθήνας που αντί να γεμίσει με υπερηφάνεια την φίλαθλη κοινή γνώμη, τη γέμισε προβληματισμό, αφήνοντας αλγεινές εντυπώσεις σε όλα τα επίπεδα.
Ο Ολυμπιακός τα κατάφερε. Στην Πέμπτη συνεχόμενη παρουσία του σε Final-4 και μετά από συνεχόμενες αποτυχίες, οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν στη Γη της Επαγγελίας. Και μπράβο του. Σημασία δεν έχει (ή μήπως έχει) το πως, αλλά το αποτέλεσμα. Η ομάδα του Πειραιά ήταν πιο αποφασισμένη από ποτέ, να κάνει ότι χρειαστεί για να μπορέσει να πανηγυρίσει το τέταρτο ευρωπαϊκό στην ιστορία της. Και το έκανε στο Final-4 της Αθήνας.
Συμβολική στιγμή… Γιατί κάτι ανάλογο είχε συμβεί και πριν από 19 χρόνια, στην ίδια χώρα, στο ίδιο γήπεδο, στην ίδια πόλη. Αλλά από μια άλλη ομάδα. Πριν από 19 χρόνια, το μακρινό 2007, ο Παναθηναϊκός στο Final-4 της Αθήνας κατακτούσε το 4ο ευρωπαϊκό του τρόπαιο. Επικρατούσε της μεγάλης ΤΣΣΚΑ Μόσχας και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης σήκωνε την κούπα στον… ουρανό του ΟΑΚΑ, δείχνοντας με το χέρι του τον αριθμό 4. Ναι, 19 χρόνια πριν…
Έκτοτε έχουν ακολουθήσει τρία τρόπαια ακόμα, με τον Παναθηναϊκό να φτάνει τα 7 και να βρίσκεται στο κυνήγι της Ρεάλ Μαδρίτης που μετράει 11 κατακτήσεις. Άλλωστε αυτό είναι που «καίει» τον Παναθηναϊκό. Να φτάσει και να ξεπεράσει τη «Βασίλισσα» και ταυτόχρονα να γίνει η κορυφαία ομάδα ΚΑΙ στις κατακτήσεις.
Την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός βρίσκεται στο κυνήγι της ιστορικής Βαρέζε που μετράει πέντε τίτλους.
Γιατί όλη αυτή η αναφορά σε τίτλους, κατακτήσεις και αριθμούς;
Μα για να καταγραφεί και να αναδειχθεί η πραγματικότητα.
Τη στιγμή που στον Ολυμπιακό πανηγυρίζουν την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, αδιαφορώντας για την πανευρωπαϊκή κατακραυγή, με προπονητές, παίκτες, διαιτητές και απλούς φιλάθλους από όλη την Ευρώπη να «βράζουν» με τα διαιτητικά όργια όλης της σεζόν και την κορύφωσή τους στο Final-4, κάποιοι προσπαθούν να… παραχαράξουν την ιστορία.
Σαφώς και πρόκειται για σπουδαίο κατόρθωμα η κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου. Αλλά η προσπάθεια που γίνεται από συγκεκριμένο «μηαχνισμό», συγκεκριμένο «στρατό» να φανεί η νίκη του Ολυμπιακού ως νίκη επί του «αιωνίου» αντιπάλου» είναι…αστεία. Είναι για γέλια. Σαφώς και σε όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί παίζει ρόλο το ότι το Final-4 έγινε στο Telekom Center Athens. Αλλά μέχρι εκεί. Ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν τον βρήκε καν στον δρόμο του.
Η κατάκτηση του ευρωπαϊκού από τον Ολυμπιακού δεν αρκεί για να αλλάξει την ιστορία. Ούτε καν για να γραφτεί νέα ιστορία. Ένα βράδυ δεν είναι αρκετό για να αλλάξει τα ευρωπαϊκά δεδομένα των 30 τελευταίων ετών. Τα δεδομένα που έχουν γραφτεί με πράσινα και χρυσά γράμματα σε όλα τα παρκέ και σε όλες τις εξέδρες της Ευρώπης. Ένα ευρωπαϊκό, ένα βράδυ, μία κατάκτηση είναι απλά πολύ λίγα μπροστά σε ένα βιβλίο με αμέτρητες χρυσές στιγμές, με αμέτρητα μεγάλα βράδια, με αδιανόητα και ανεπανάληπτα κατορθώματα που φέρνουν φαρδιά-πλατιά την Παναθηναϊκή υπογραφή.
Ένα βράδυ δεν ξαναγράφει την ιστορία. Την παραχαράσσει απλά…
ΥΓ1: Αν η Euroleague θέλει να λέγεται σοβαρός θεσμός καλό θα είναι να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της όλα αυτά που έχουν ακολουθήσει από το τέλος του τελικού και μετά. Τα σχόλια των αθλητών της Ρεάλ για τη διαιτησία, τον φόβο των αθλητών να μιλήσουν για να μην τιμωρηθούν, τις τοποθετήσεις ανθρώπων όπως ο Σκαριόλο, ο ΜακΚόλουμ, ο Μούσα, ο Ταβάρες και πολλοί, πολλοί άλλοι, που έστω και την τελευταία στιγμή είδαν και παραδέχτηκαν αυτό που κάποιοι «τρελοί» φωνάζουν όλα τα χρόνια.
ΥΓ: Η προσπάθεια του Τσους Μπουένο και του Ντέγιαν Μποντιρόγκα είναι απολύτως φυσιολογική, Προσπαθούν να προστατέψουν την οργάνωση την οποία διοικούν και υπηρετούν. Αλλά το να το κάνουν με ψέματα και να προσπαθούν να βγάλουν τρελούς εκατομμύρια οπαδούς δεν τιμά την προσωπικότητα και την ιστορία τους.
ΥΓ3: Και ξαφνικά σιγή ασυρμάτου. Ξαφνικά χάθηκαν τα ρεπορτάζ από την Ισπανία. Ξαφνικά εκεί που διαβάζαμε τι γίνεται στην Ιβηρική χερσόνησο, σε καθημερινή βάση, από την ημέρα της έναρξης των playoffs του Παναθηναϊκού με τη Βαλένθια και έπειτα, έχει πέσει… μαύρο. Από το βράδυ του τελικού και μετά… μούγκα. Καμία ενημέρωση. Τυχαίο θα είναι. Δε θα έχει να κάνει με τις εξελίξεις.
ΥΓ4: Δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το έπος του Βερολίνου. Από την ημέρα εκείνη που ο Παναθηναϊκός κόντρα σε όλους και σε όλα, επέστρεψε στη φυσική του θέση. Και θα επιστρέψει ξανά. Δύο χρόνια πριν ο Παναθηναϊκός κατακτούσε το 7ο.