Καραμανλή: Εισήγηση για τα προνόμια των διακριθέντων αθλητών

Κατά την επεξεργασία του Νομοσχεδίου η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή προχώρησε σε σημαντικές προτάσεις τόσο για ουσιώδεις αλλαγές στα προνόμια των διακριθέντων αθλητών, όσο και για την αναδρομική ισχύ του νόμου.

Συγκεκριμένα πρότεινε να εισάγονται στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση άνευ εξετάσεων και καθ΄ υπέρβαση των εισακτέων όσοι αθλητές καταλαμβάνουν από 1η έως 8η θέση σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα και όσοι καταλαμβάνουν από 1η έως 6η θέση σε Πανευρωπαϊκούς Αγώνες. Το Νομοσχέδιο προβλέπει εισαγωγή άνευ εξετάσεων μόνο για τις θέσεις 1 έως 3.

Επίσης ζήτησε την αναδρομική ισχύ του Νόμου που πρόκειται να ψηφισθεί , προκειμένου να μην αδικηθούν και να μη στερηθούν των νέων ευνοϊκών ρυθμίσεων οι αθλητές που πέτυχαν σημαντικές διακρίσεις την προηγούμενη χρονική περίοδο.

Η κ. Καραμανλή κατέθεσε, μάλιστα, σχετική τροπολογία, προκειμένου να ενσωματωθεί στο Νομοσχέδιο.

Αναλυτικά η ομιλία της:

«Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα σημαντικό Αρθρο του Νομοσχεδίου που συζητάμε. Πρόκειται για το άρθρο 38 που αφορά τις επιβραβεύσεις των διακριθέντων αθλητών.

Η παροχή κινήτρων από την Πολιτεία για διακρίσεις στον Αθλητισμό είναι μια τακτική που ακολουθείται διεθνώς και στοχεύει στην απρόσκοπτη προετοιμασία των αθλητών υψηλού επιπέδου για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς διοργανώσεις, αλλά και στην επιβράβευση όσων τιμούν τα εθνικά χρώματα χαρίζοντας διεθνείς επιτυχίες.

Είναι αλήθεια ότι στη χώρα μας υπήρξαν υπερβολές και σε κάποιες περιπτώσεις καταχρηστική εφαρμογή των ισχυόντων νόμων περί προνομίων. Έτσι σε μια χρονική περίοδο που ο ελληνικός αθλητισμός ταλανιζόταν από σκάνδαλα ντόπινγκ, τα προνόμια των αθλητών συνδέθηκαν με εκείνη τη νοσηρή κατάσταση και προωθήθηκε ο εξορθολογισμός και εν πολλοίς η κατάργησή τους.

Σήμερα, λίγα μόλις χρόνια μετά, και αποτιμώντας την πορεία του ελληνικού αθλητισμού, διαπιστώνουμε ότι πρέπει να υπάρξει αναθεώρηση των παροχών και των διευκολύνσεων της Πολιτείας προς τους διακριθέντες αθλητές. Και αυτό γιατί φτάσαμε στο άλλο άκρο της υπερβολής. Ήδη παρατηρείται κατακόρυφη μείωση των εγγραφών νέων παιδιών σε αθλητικά σωματεία. Την ίδια στιγμή φτάσαμε στο σημείο μαθητές-αθλητές να εγκαταλείπουν την εθνική ομάδα για να αφοσιωθούν στις Πανελλήνιες Εξετάσεις.

Είναι σημαντικό να ωθήσουμε τα παιδιά αυτά, που ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στα γυμναστήρια, στην εκπαίδευση και την επιστημονική τους κατάρτιση. Διαφορετικά πολύ σύντομα θα δούμε νέα παιδιά με ταλέντο και προοπτικές να μεταναστεύουν στο εξωτερικό, αναζητώντας μια υποτροφία κολλεγίου, να διαπρέπουν εκεί και να χάνονται για τον ελληνικό αθλητισμό.

Οφείλουμε επίσης να τονίσουμε και να υπογραμμίσουμε ότι οι διακριθέντες αθλητές που απολαμβάνουν το προνόμιο της εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα άνευ εξετάσεων, εισάγονται καθ’ υπέρβαση του αριθμού των εισακτέων. Σε καμία περίπτωση δηλαδή δεν υφαρπάζουν τη θέση κάποιου άλλου παιδιού, που έδωσε το δικό του αγώνα για να πετύχει. Αξίζει να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, για να αποφεύγονται παρανοήσεις και παρερμηνείες. Άλλωστε ένας αθλητής, ακόμη και αν εισαχθεί, χάρη στα προνόμια που παρέχει η Πολιτεία, σε μία Σχολή, αν δεν έχει την απαιτούμενη υποδομή και δεν καταβάλει προσπάθεια δεν θα ολοκληρώσει ποτέ τις σπουδές του.

Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας καταθέσω κάποιες επισημάνσεις σχετικά με το εν λόγω άρθρο:

Καταρχάς έχω μία ένσταση σχετικά με τις απαραίτητες προϋποθέσεις της πρώτης παραγράφου, για την αναγνώριση της εξαιρετικής διάκρισης, σε Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Εκεί αναφέρεται, ότι είναι απαραίτητη η συμμετοχή στην διοργάνωση Εθνικών Ομάδων από 8 χώρες για τα ομαδικά αθλήματα ή 8 αθλητών για τα ατομικά!

Δηλαδή, για να κατακτήσει κάποιος την 8η θέση και να επιβραβευθεί, αρκεί η απλή συμμετοχή, αφού ούτως ή άλλως 8 είναι οι διαγωνιζόμενοι! Και τελευταίος να έρθει πάλι θα επιβραβευθεί! Είναι αντιφατικό να λαμβάνει κάποιος την τελευταία θέση και να θεωρείται εξαιρετική αγωνιστική διάκριση. Προτείνω στα ομαδικά αθλήματα το 8 να γίνει τουλάχιστον 12 για παγκόσμιους αγώνες και τουλάχιστον 10 για πανευρωπαϊκούς.

Στη συνέχεια παρατηρώ ότι έχετε προσθέσει στις επιβραβεύσεις τους Ολυμπιακούς Αγώνες Νεότητας και θα θέλαμε περισσότερες πληροφορίες για αυτόν τον νέο θεσμό.

Παράλληλα ενώ επιβραβεύετε τις διακρίσεις σε Πανελλήνιους σχολικούς αγώνες, δεν αναφέρετε τους Παγκόσμιους Σχολικούς και αυτό είναι κάτι που επισημάνθηκε έντονα και στη διαδικασία της διαβούλευσης.

Και εκεί νέα παιδιά αγωνίζονται με πολύ ισχυρότερους αντιπάλους, κρατώντας ψηλά την σημαία της χώρας μας.

Μιλάμε για νέους που έχουν μοχθήσει να είναι εντάξει και στις μαθητικές και στις αθλητικές τους υποχρεώσεις. Δεν γνωρίζω το λόγο που τους έχετε εξαιρέσει, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μια αδικία στην αντιμετώπισή τους, που μπορείτε να αποκαταστήσετε…

Επίσης δεν έχει περιληφθεί ως προϋπόθεση για την αναγνώριση εξαιρετικής αγωνιστικής διάκρισης η επίτευξη πανελλήνιας επίδοσης, παρά το γεγονός ότι αναφέρεται στην παράγραφο 2 που τροποποιεί την παράγραφο 8 του άρθρου 34 του ν. 2725/1999 και συγκεκριμένα στην περίπτωση 6δ. Ως εκ τούτου πιστεύω πως θα πρέπει να προστεθεί.

Στη συνέχεια και στην παράγραφο 2:
Όσον αφορά την εισαγωγή των διακριθέντων αθλητών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, δεν πρέπει να διαχωρίζουμε αυτούς που πέτυχαν 1η έως 3η νίκη σε Ολυμπιακούς Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα, από αυτούς που πέτυχαν 4η έως 8η νίκη.
Αυτά τα παιδιά κάνουν την ίδια προσπάθεια και έχουν τις ίδιες δυνατότητες.

Ξέρουμε τι τραβάνε επί χρόνια οι αθλητές και οι οικογένειες τους για να φτάσουν σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο. Οι θυσίες που κάνουν στην προσωπική τους ζωή είναι τεράστιες, για να κατορθώσουν να ανταποκριθούν στον στόχο τους.

Αυτά τα παιδιά στερούνται και τις πιο βασικές χαρές της ηλικίας τους, για να αφιερώσουν χρόνο σε εντατικές προπονήσεις. Δεν υπάρχουν για αυτούς τους μαθητές Σαββατοκύριακα και εκδρομές. Πολλές φορές μάλιστα υποφέρουν από τραυματισμούς για πολλά χρόνια αργότερα.

Ταυτόχρονα οι οικογένειες τους υποβάλλονται και αυτές σε μεγάλες θυσίες και έξοδα, για τις μετακινήσεις των παιδιών τους. Ειδικά σήμερα που οι επιχορηγήσεις στις Ομοσπονδίες έχουν περικοπεί, πολλές φορές αναγκάζονται με δικά τους χρήματα να κάνουν ταξίδια στο εξωτερικό, προκειμένου να φτάσουν σε τέτοιο υψηλό επίπεδο.

Κύριε Υπουργέ μιλάω σαν πρώην πρωταθλήτρια, πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης, (και επικαλούμαι και την γνώμη και των άλλων συναδέλφων μου αθλητών που υπάρχουν σήμερα εδώ!).

Πως είναι δυνατόν να διαχωρίζουμε κάποιον πρωταθλητή μας που καταφέρνει να πάρει 7η ή 8η θέση σε έναν παγκόσμιο τελικό, πχ των 100 μέτρων;

Μα εκεί είναι σίγουρο πως θα βρεθούν 4 αθλητές από την Τζαμάικα και οι υπόλοιποι 4 από τις Ηνωμένες Πολιτείες!

Αν πλασαριστεί ένας Έλληνας αθλητής σε αυτήν την οκτάδα, θα πρόκειται για μικρότερη νίκη;

Όχι! Θα πρόκειται για τεράστια νίκη κύριε Υπουργέ και δεν πρέπει να τον ξεχωρίζετε από κάποιον που καταφέρνει πχ. 3η θέση στην πάλη ή 2η στο ταεκβοντό.

Για αυτό προτείνω, όλοι οι αθλητές που κατακτούν 1η έως 8η νίκη σε Ολυμπιακούς Αγώνες, και Παγκόσμια Πρωταθλήματα ανδρών – γυναικών, νέων ανδρών – νέων γυναικών, εφήβων – νεανίδων να εισάγονται σε οποιοδήποτε ΑΕΙ ή ΤΕΙ της προτίμησης τους. Το ίδιο και όσοι επιτυγχάνουν 1η έως 6 η νίκη σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανδρών – γυναικών, νέων και εφήβων. (Φυσικά και αυτοί που επιτυγχάνουν ή ισοφαρίζουν παγκόσμια ή πανευρωπαϊκή επίδοση, όπως σωστά αναφέρετε.)
Από εκεί και μετά για τις υπόλοιπες κατηγορίες, θα μπορούσαμε να βάλουμε ποσοστά προσαυξήσεων, αλλά όχι για τους προαναφερθέντες.

Άλλωστε αξίζει να δούμε και πόσοι είναι αυτοί οι κορυφαίοι αθλητές κύριε Υπουργέ. Ανατρέχοντας σε στατιστικά στοιχεία θα διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για μερικές δεκάδες άτομα. Δεν αφορά τη μεγάλη μάζα αθλητών. Αξίζει για μερικά μόνο άτομα να κάνουμε αυτόν τον διαχωρισμό;
Επίσης, κάποιος που κατακτάει σε Ολυμπιακούς την 8η θέση, και σε δύο χρόνια ακριβώς κερδίζει την 6η θέση σε Παγκόσμιο, ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ θα κάνει χρήση των προνομίων και θα μπει σε ΑΕΙ! Δεν θα μπει 2 φορές! Άρα αυτοί οι αθλητές είναι λίγοι, είναι κορυφαίου επιπέδου και δεν αξίζει να τους μπλέκουμε με μόρια.

Ακολούθως πολύ σωστά αναφέρεται ότι για να ισχύσει η επιβράβευση και να εισαχθούν σε ΑΕΙ, πρέπει να παραμένουν ενεργοί αθλητές! Διασφαλίζεται κατά αυτόν τον τρόπο ότι νεαροί αθλητές που επιτυγχάνουν διάκριση π.χ. στα 15 τους χρόνια συνεχίζουν τον Αθλητισμό και δεν σταματούν επαναπαυμένοι..

Για τις υπόλοιπες κατηγορίες, οι βελτιώσεις στα μόρια τις οποίες θεσπίζετε είναι αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση. Να επισημάνω μόνο ότι στο εδάφιο 4 της παραγράφου 2 στις αγωνιστικές διακρίσεις που οδηγούν στην εισαγωγή στα Τ.Ε.Φ.Α.Α. δεν έχετε συμπεριλάβει, ενδεχομένως εκ παραδρομής την επίτευξη ή ισοφάριση παγκόσμιας και πανευρωπαϊκής επίδοσης παίδων – κορασίδων.

Έχω κάποιες παρατηρήσεις στις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αναγνώριση διάκρισης στα ομαδικά αθλήματα των Πανελληνίων αγώνων.

Αναφέρεται ως προϋπόθεση στα ατομικά αθλήματα η συμμετοχή 12 τουλάχιστον αθλητών από 8 τουλάχιστον σωματεία. Κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο για κάποια αθλήματα λιγότερο δημοφιλή. Προτείνω να μειωθεί σε 10 τουλάχιστον αθλητές από 6 τουλάχιστον σωματεία.

Επιπλέον, στα ομαδικά αθλήματα, ορίζετε ότι ο συνολικός αριθμός των συμμετασχόντων αθλητών της ομάδας, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 20% του αριθμού, που προβλέπει ο κανονισμός του αθλήματος να εγγραφούν σε ένα φύλλο αγώνος.
Οι ομάδες για να φτάσουν σε πολύ υψηλό επίπεδο αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν πολύ περισσότερους αθλητές κατά τη διάρκεια της σεζόν. Αν σκεφτεί κανείς ότι θα υπάρχουν απουσίες και τραυματισμοί, το 20% είναι πολύ ασφυκτικό και θα πρέπει να βελτιωθεί προς τα πάνω (25 ή 30%). Ταυτόχρονα προβλέπεται – και ορθά – η συμμετοχή τουλάχιστον στο 50% των αγώνων. Στο άρθρο 34, παραγρ. 10 του 2725/1999 προβλέπεται συμμετοχή σε πάνω από 50%. Καλό θα είναι να ξεκαθαριστεί αυτή η λεπτομέρεια.

Όσον αφορά την μη αναγνώριση διάκρισης σε μαθητή- αθλητή που μεταγράφεται σε άλλο Λύκειο:

Είναι σημαντική η αλλαγή σε σχέση με τον προηγούμενο νόμο, γιατί πολύ ορθά εξαιρεί τα ατομικά αθλήματα. Επρόκειτο για μία στρέβλωση, που οδήγησε στην αδικία κάποιων αθλητών – μαθητών και τώρα αποκαθίσταται.

Επίσης αναφέρεται, ότι η απαγόρευση δεν ισχύει όταν ο ασκών την επιμέλεια του αθλητή εγκαθίσταται λόγω αποδεδειγμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων σε άλλη περιοχή.

Ενδεχομένως θα έπρεπε να αναζητήσουμε μια ασφαλιστική δικλείδα για τις περιπτώσεις «πλασματικής» οικονομικής δραστηριότητας από τον γονέα του μαθητή(π.χ. εικονικό άνοιγμα επιχείρησης σε άλλη έδρα), προκειμένου αυτός να επωφεληθεί από την διάταξη. Θα μπορούσε να απαιτείται ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα 6 μηνών από την έναρξη των επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Σημαντική είναι επίσης η αύξηση του ποσοστού των αθλητών που εισάγονται σε κάθε σχολή από 1% σε 2% επί του αριθμού των εισακτέων , αν και θεωρώ ότι μπορούμε να το αυξήσουμε στο 3%.

Στην παράγραφο 3 παρέχεται προσαύξηση στους αθλητές με αναπηρία που κατακτούν 7η-8η νίκη σε Παραολυμπιακούς, Παγκόσμιους και Πανευρωπαϊκούς αγώνες. Σε αυτούς θα πρέπει κύριε Υπουργέ να δώσετε ότι ισχύει και για αυτούς που κατακτούν 1η-6η νίκη. Όλοι γνωρίζουμε ότι για τους αθλητές με αναπηρία είναι ακόμα εντονότερες οι δυσκολίες, και πρέπει να αντιμετωπισθούν ισότιμα και με ευαισθησία.

Στην παράγραφο 6, ρυθμίζεται πολύ σωστά να χορηγείται άδεια με αποδοχές στους αθλητές των εθνικών ομάδων που υπηρετούν στο Δημόσιο, για να συμμετάσχουν σε αγώνες υψηλού επιπέδου. Εκεί το νομοσχέδιο έχει ορισμένες ασάφειες. Αρχικά δεν διευκρινίζεται αν η άδεια αφορά την προετοιμασία ή τη συμμετοχή τους στους Αγώνες. Εν συνεχεία δεν προσδιορίζεται σαφώς για ποιες διοργανώσεις ισχύει. Χρησιμοποιείται ο όρος : «“όπως” είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες κλπ.» Αυτό το όπως, αφήνει κενά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά σε κάποιες περιπτώσεις. Γιατί ‘πολύ υψηλού επιπέδου’ είναι παραδείγματος χάριν και ένα meeting Grand Prix και πολλοί άλλοι αγώνες. Θα πρέπει να αναφέρεται ρητά ότι αφορά Ολυμπιάδα, Παγκόσμιους και Ευρωπαϊκούς Αγώνες και μόνο.

Ούτως ή άλλως πρέπει να καθορισθούν τα σαφή χρονικά διαστήματα στα οποία χρειάζεται να απουσιάζουν, ανάλογα με το είδος της διοργάνωσης. Γιατί σε τακτά χρονικά διαστήματα, 1 με 2 χρόνια, υπάρχουν A πολύ υψηλού επιπέδου.

Στην παράγραφο 7 γίνεται μία σημαντική ρύθμιση. Επιτέλους στις ίδιες αρχαιρεσίες εκλογής μελών για το Δ.Σ. των Ομοσπονδιών, θα εκλέγονται και οι αντιπρόσωποι τους στην Ε.Ο.Ε.

Την στιγμή που περικόπτονται δαπάνες, οι οποίες στερούνται από τον πραγματικό αθλητισμό, δεν μπορεί να σπαταλούνται χρήματα για χωριστές αρχαιρεσίες. Πράγμα που σήμαινε διπλά έξοδα για μετακινήσεις των μελών, τα ξενοδοχεία τους και όλες τις παρελκόμενες επιβαρύνσεις.

Στην παράγραφο 8 τέλος αναφέρονται αλλαγές που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Αθλητικού Σχεδιασμού – του περίφημου ΕΣΑΣ. Πρόκειται για ένα θεσμό που δημιουργήθηκε το 1999 και από τότε παραμένει στα χαρτιά. Είναι μια ευκαιρία να ανταποκριθεί στο ρόλο του και να ενεργοποιηθεί.

Τέλος θα ήθελα να εξετάσετε τη δυνατότητα αναδρομικής ισχύος του Νόμου που θα ψηφισθεί. Το λέω αυτό με αφορμή και την πρόσφατη παγκόσμια επιτυχία των κοριτσιών του πόλο, τα οποία – όπως και άλλοι αθλητές θα ήταν άδικο να μην επωφεληθούν από τις νέες ρυθμίσεις.

Κύριε Υπουργέ, επαναλαμβάνω ότι οι ρυθμίσεις που εισάγετε με το άρθρο 38 είναι στην σωστή κατεύθυνση. Σας ζητώ όμως να εξετάσετε με προσοχή τις παρατηρήσεις που σας υπέβαλλα, με την πεποίθηση ότι θα λειτουργήσουν πραγματικά προς όφελος του αθλητισμού μας.

Σας ευχαριστώ»