Μόνο έτσι θα έχανε

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Και όταν είναι τόσο καθαρά τα πράγματα δεν χρειάζεται να λες περισσότερα. Χάνουν τη δύναμή τους οι έξτρα αναλύσεις, κουράζουν.

Τα πράγματα είναι απλά: Ο Παναθηναϊκός ΕΠΡΕΠΕ να χάσει και… έχασε. Μπορεί ο Ολυμπιακός να μην βλεπόταν και να μην έκανε φάση αλλά ο Καλογερόπουλος φρόντισε και με το παραπάνω για την έξτρα βοήθεια. Από τα πρώτα λεπτά έδειξε το έργο που θα δούμε, αν και προσωπικά δεν αμφέβαλα πολύ πριν τη σέντρα. Και γι’ αυτόν και για τους βοηθούς του.

Η κάρτα στον Καρέλη ήταν το μήνυμα ότι «ακόμη κι αν δεν μπαίνει η μπάλα μέσα, θα καθαρίσω εγώ». Πολλοί νομίζουν ότι για να αλλοιωθεί ένα αποτέλεσμα χρειάζεται ένα ανύπαρκτο πέναλτι ή ένα κραυγαλέο οφσάιντ. Και τέτοια είχε βέβαια το μενού, αλλά το παιχνίδι το έπαιξε αλλιώς ο συγκεκριμένος ρέφερι. Χειρουργικά και επιστημονικά.  

Με ανύπαρκτα φάουλ και κάρτες με το καλημέρα για να μην μπορούν να μαρκάρουν οι πράσινοι στο 100%. Στήσε – στήσε τη μπάλα έξω από την περιοχή, κάποια στιγμή κάτι θα γράψει. Αν πιστεύει κανείς ότι το φάουλ από το οποίο ξεκίνησε το γκολ του Ολυμπιακού έγινε ποτέ, τότε τζάμπα συζητάμε και ας πατήσει το Χ πάνω δεξιά να διαβάσει κανέναν άλλον.

Για το πέναλτι δεν χρειάζεται να λέμε και πολλά. Μέχρι και ο… Λουτσιάνο το παραδέχτηκε. Ο Μήτρογλου πήγε πάνω στον Στιλ και το πήρε, ποτέ δεν του το έκανε ο γκολκίπερ του Παναθηναϊκού. Για τη φάση με τα… τρία χέρια του Πέτριτς τα λόγια είναι περιττά. Και οι τυφλοί είδαν και οι μουγκοί μίλησαν και οι Ολυμπιακοί ήξεραν καλά τι θα γινόταν αν τον άφηνε τον Ατζαγκούν να σουτάρει.

Όσο για τις καθυστερήσεις μάλλον η αλλαγή της ώρας μπέρδεψε το ρολόι του διαιτητή. Εξι λεπτά διακοπή στο γκολ, δύο από την αποβολή του Αναστασίου και τρία από τις αλλαγές δεν μας κάνουν ποτέ επτά αλλά ΕΝΤΕΚΑ. Γενικώς όμως ήταν βιαστικός ο Καλογερόπουλος μην γίνει καμιά ζημιά. Και στο πρώτο έχει δείξει ένα λεπτό, κάνει επίθεση ο Παναθηναϊκός και το λήγει στο 0.50. Προσέχει για να έχει ο άνθρωπος. Γι’ αυτό και θα γίνει διεθνής μια ώρα αρχύτερα. Αυτό είναι και το πιο σίγουρο στην ιστορία.

Πραγματικά δεν χρειάζεται κανείς να γράψει περισσότερα. ΜΟΝΟ έτσι μπορούσε να το χάσει το ματς ο Παναθηναϊκός. Στα ίσια ποτέ. Όπως ποτέ δεν χάνει σε αυτό το γήπεδο τα τελευταία πέντε χρόνια – εξαιρείται φυσικά το «κάλυπτα και εγώ τον Κατσουράνη».