Ευρω-Big Mac...

Να συνασπίσουν τις δυνάμεις τους άπαντες οι τιτάνες του ποδοσφαιρικού παραγοντισμού, δημιουργώντας μια special  ομάδα εθνικής σωτηρίας και αφού κατανείμουν τους τομείς ευθύνης του καθενός να ξεχυθούν στην Ευρώπη πανέτοιμοι να εφαρμόσουν όλα όσα έμαθαν από την ενασχόλησή τους με το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μισό λεπτό να εξηγηθώ με ένα απλό παράδειγμα. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι στέλνουμε τον Μάκαρο τον Ψωμιάδη στη Γερμανία να διαπραγματευτεί με την Μέρκελ. Έχει κανείς αμφιβολία ότι μετά το πέρας των δύο πρώτων επαφών, ο Big Mac θα έχει καταφέρει να συγχωνεύσει την Ελλάδα με τη Γερμανία, μεταφέροντας τράπεζες και χρηματοπιστωτικούς λογαριασμούς στα τιμημένα ελληνικά χώματα, την ώρα που οι Γερμανοί θα υποβαθμίζονται από τους οίκους αξιολόγησης με ταχύτητα μονοθεσίου της F1; Ή μήπως αμφισβητεί κανείς ότι η νέα χώρα που θα προκύψει θα λέγεται Νέα Νεότερη Ελλάδα και θα αγωνίζεται στην Super League της ευρωζώνης;

Το μόνο που δεν είναι βέβαιο είναι το πόσο άμεσα θα ανακάμψουν οι διεθνείς αγορές έπειτα από αυτό. Θα γίνει τη στιγμή που ο Μάκης θα τσιμπήσει το μαγουλάκι της Άνγκελα μπροστά στις κάμερες για να της πει: «Αγαπούλα, χάρηκα πολύ που τα είπαμε και θα χαρώ περισσότερο αν συνεργαστούμε ξανά...» ή θα πάρει κατιτίς περισσότερο;

Τώρα βέβαια, αν θέλεις να ολοκληρώσεις τη δουλειά σαν πραγματικός επαγγελματίας  αμολάς ταυτόχρονα και τον Αχιλλέα Μπέο να κάνει μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Μπάρακ Ομπάμα στο Λευκό Οίκο και τέλος το παραμύθι. Στην τελική σε αυτή τη δύσκολη ιστορική συγκυρία χρειάζονται άνθρωποι που μπορούν να πετύχουν το ακατόρθωτο. Και δόξα τω Θεό το ελληνικό ποδόσφαιρο ξεχειλίζει από δαύτους. Τύπους που κανένας νόμος και καμία λογική δεν αγγίζει, ανθρώπους που μπορούν να πείσουν Ινδό να φάει αγελάδα και να του αρέσει κιόλας...