Ήταν θέμα διπλοπενιάς...

Παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές που αγνοούν την ολότητα του δημόσιου λόγου. Μνημείο νεοελληνικό πολιτισμού. Διότι ο προεδρικός μονόλογος περιείχε τα πάντα. Από ιψενικά φιλοσοφικά ερωτήματα του τύπου «Αναρωτιέμαι σε τι κόσμο μεγαλώνω τα παιδιά μου», μέχρι κινηματογραφικές επισημάνσεις στο Χόλιγουντ -καθότι είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου είναι σινεφίλ. Από ποιητικές εξάρσεις στο όνομα της παραγοντικής απραξίας («Περαστικός ήταν ο Πατέρας και τώρα κάθεται στο μπαλκόνι του και μετράει τα αυτοκίνητα να περνάνε. Μονά-ζυγά...»), μέχρι «αθάνατες» αναφορές στον συχωρεμένο Βαγγέλη Περπινιάδη. Τελικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο όλα είναι θέμα διπλοπενιάς.

Βέβαια, το προεδρικό one man show δεν περιορίστηκε μονάχα στα κλισέ. Πήγε ένα βήμα παρακάτω. Καταρχήν, γέννησε μια νέα αφρικανική χώρα. Την Ταρζανία. Για τους αδαείς που δεν έχουν την ανάλογη γεωγραφική παιδεία να πούμε ότι πρόκειται για την πατρίδα του ποδοσφαιρικού Ταρζάν, ο οποίος  μετακόμισε εσχάτως σε βλαχομπαρόκ χώρα των Βαλκανίων προτιμώντας -απ’ το να πηδάει από κλαδί σε κλαδί- να κονομάει από το στοίχημα. Γνωστές, αγαπημένες ταρζανιές.

Μετά ο μυθικός παράγοντας ασχολήθηκε με την τεχνολογία, την οποία παίζει στα δάχτυλα των ποδιών. «Άκουσα μόνο τη μία κασέτα στο γιουντούπ...». Λοιπόν, εδώ να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος δεν αναφέρεται στον ηλεκτρονικό βιντεοχώρο «youtube», αλλά στη διαδικασία μέχρι να μπει στη σελίδα. Βασικά είναι η φάση που το internet στο γραφείο σέρνεται και  εσύ, you δηλαδή, κοπανάς το ποντίκι πάνω στο τραπέζι. Ντουπ, ντουπ, ντουπ μέχρι να μπεις. Εξ και «Γιουντούπ». Διότι, έτσι αντιλαμβάνεται ο πρόεδρος τις νέες τεχνολογίες. Από τους ήχους.

Το παραγοντικό έπος της αλήθειας ολοκληρώθηκε ακόμα πιο θριαμβευτικά με μια αναφορά στον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού. Πιθανολογούμε βασικά ότι πρόκειται για το Γενικό Γραμματέα, καθότι κομματάκι απότομα ο Μπιτσαξής έγινε... Μπιντακσής στον χειμαρρώδη μπεϊκό λόγο, αλλά εντάξει λεπτομέρειες. Στην τελική, φταίει και ο ίδιος. Στο χέρι του είναι να μάθουν να προφέρουν σωστά το όνομά του. Αλλιώς, παίζει να καταλήξει «μπαταξής» μια μέρα...