Με τι να πρωτοασχοληθείς...

Με το γεγονός ότι στην Παιανία σκέφτονται σοβαρά -μετά την τελευταία ανταλλαγή φιλοφρονήσεων μεταξύ Χριστοδουλόπουλου-Πλεσίς, το ενδεχόμενο να περιφράξουν τον αγωνιστικό χώρο με σχοινιά ρινγκ και να πετάξουν και ένα μικρόφωνο στη μέση, έτσι για να είναι πιο φαντασμαγορικό το πυγμαχικό show στις προπονήσεις της ομάδας;

Με το ότι ο  Πέτρος Παππάς απέχει ένα βήμα προτού ξεσπάσει δημόσια σε λυγμούς, παρακαλώντας να βρεθεί κάποιος να πάρει την ΑΕΚ από πάνω του ενώ θα ορκίζεται σ' ότι έχει πιο ιερό, ότι δεν θα ακουμπήσει ξανά ούτε φουσκωτή μπάλα παραλίας; Ή καλύτερα με τη δίκη Κεντέρη-Θάνου που έχει πάρει περισσότερες αναβολές και από πλουσιόπαιδο της Εκάλης που δεν θέλει να πάει φαντάρος;

Μήπως με το Grande ξεκατίνιασμα μεταξύ Μαρινάκη-Κόντη όπου οι αλληλοκατηγορίες κόντεψαν να φτάσουν σε επίπεδα δημοτικού σχολείου, με τον πρόεδρο του Ολυμπιακού να τον αποκαλεί «Φιλιππινέζα του Πατέρα» και τον διαχειριστή του Αρη να απαντάει ότι δεν μπορεί να του κάνει κριτική ένας κληρονόμος που δεν υπηρέτησε τη μαμά πατρίδα σε αντιδιαστολή με τον ίδιο που έσκισε τις θάλασσες πάνω στο κατάστρωμα διάφορων πλοίων του ένδοξου πολεμικού ναυτικού; Όχι, κύριοι.

Αν είναι να ασχοληθείς με κάτι σήμερα αυτό είναι ο άνθρωπος που δεν διαπραγματεύεται τη λαϊκή οργή και δεν διστάζει να τα βάλει με τα συμφέροντα, που είναι έτοιμος να θέσει το ζωώδη ανδρισμό του στην υπηρεσία κοινωνικού ιστού μοιράζοντας οργασμούς και δικαιοσύνη. Είναι ο Απόστολος Γκλέτσος, το πρότυπο που εκφράζει την κοινωνική επανάσταση στην Ελλάδα της κρίσης. Και τώρα θα μου επιτρέψετε να μεταναστεύσω...