Η «εξίσωση» δε λύνεται χωρίς τον (υγιή) κόσμο

Αλλά όσοι αγαπούν την ίδια την ομάδα, έχουν άλλη έγνοια: την όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμη και ουσιαστική καταγραφή όλων των ζητημάτων! Από την κάθε πλευρά, να αντλήσουν ό,τι μπορεί να σταθεί χρήσιμο και κρίσιμο για την επόμενη μέρα και όχι ό,τι «επικοινωνιακά» επιθυμεί η καθεμιά να βγάλει προς τα έξω. Χαρακτηριστικά, θυμίζω, η χθεσινή στήλη κατέληγε:

«Αν αυτό είναι ότι υπήρξε πράγματι δολιοφθορά για το γήπεδο, π.χ., τι ενδιαφέρει το φίλο του Παναθηναϊκού αν το είπε ο Τζίγγερ ή εγώ; Αν ισχύει τον ενδιαφέρει. Αν πράγματι, από τις πενήντα φορές που έχουν γίνει επεισόδια στο ΟΑΚΑ, τις 30 ήταν υποκινούμενα, τι νοιάζει τον πιθανό επενδυτή αν το έχει πει ο Τζίγγερ ή όχι; Τον νοιάζει αν ισχύει ή όχι! Και ούτω καθεξής. Συζήτηση επί της ουσίας και όχι επί της επικοινωνίας χρειάζεται. Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσει…»

Θεωρητικώς, λοιπόν, το γεγονός ότι ο Ανδρέας Βγενόπουλος προανήγγειλε χθες για την άλλη εβδομάδα την τοποθέτησή του εφ’ όλων των «εξελίξεων», όπως τις χαρακτήρισε, στον Παναθηναϊκό, προς αυτή την κατεύθυνση κινείται. Και συνεπώς για καλό θα είναι. Άραγε, όμως, έτσι (θα) είναι; Προσωπικά, αμφιβάλλω.

Διότι αυτό που έλεγα εγώ χθες δεν αφορά μια διελκυστίνδα του τύπου «είπε όσα είχε να πει ο Τζίγκερ, τώρα είναι σειρά και του Βγενόπουλου να ‘’απαντήσει’’». Αυτό που έλεγα είχε το νόημα μιας κουβέντας που θα έχει πολλούς συνομιλητές, θα ξεφύγει από το πλαίσιο της ανεύρεσης «μεσσιών» ή «ενόχων» και θα βάλει κάτω κυρίως το τι πρέπει και ΔΕΝ πρέπει να περιλαμβάνει το μέλλον της ομάδας. Όχι το ποιος έφταιξε λιγότερο ή περισσότερο στο παρελθόν.

Επ’ αυτού, άλλωστε, δεν νομίζω ότι υπάρχουν και πολλοί που να μην έχουν ήδη μια διαμορφωμένη άποψη για το ποιος φταίει πιο πολύ, ποιος λιγότερο και ποιος καθόλου. Και, εκτός εάν από μια τέτοιου είδους συζήτηση όπως αυτή που περιγράφω πιο πάνω, προκύψουν ΓΕΓΟΝΟΤΑ που να τους πείσουν διαφορετικά, δύσκολα θα την αλλάξουν. Όμως –προσωπική μου άποψη αυτή, επαναλαμβάνω- εδώ που έχουν έρθει τα πράγματα ειλικρινά σας λέω ότι δεν νομίζω πως έχει και σημασία. (Εκτός από την ιστορική και μάλιστα κυρίως για όσους δεν έχουν φταίξει στο παραμικρό ως τώρα…)

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στον Παναθηναϊκό πρέπει να υπάρξει επόμενη μέρα και για να υπάρξει τέτοια, δε γίνεται να προχωρήσει το πράγμα σε τέτοιο «στενό» επίπεδο. Εάν, λοιπόν, αυτό που σκοπεύει να κάνει ο Βγενόπουλος την ερχόμενη εβδομάδα είναι να «απαντήσει στον Τζίγκερ», θα κάνει μεγάλο λάθος. Κι αυτό επειδή, πολύ απλά (το ξαναείπαμε άλλωστε) ακόμη κι αν στα όσα είπε ο Τζίγκερ αιχμές εναντίον του Βγενόπουλου (αναπόφευκτα) υπήρχαν, η ΟΥΣΙΑ των όσων είπε ήταν ΠΟΛΥ ευρύτερη, πολύ ειλικρινής και αφορούσε κυρίως άλλα, πολύ σοβαρά πράγματα.

Κι αυτά δεν είναι δυνατόν ούτε αυτή τη φορά να μη μπουν σε διάλογο, πάνω απ’ όλα, με τον ΥΓΙΗ κόσμο της ομάδας –που είναι πάρα πολύς, πάνω από ένα εκατομμύριο ενήλικες άνθρωποι και οι οποίοι, όπως ορθότατα σημειωνόταν στο χθεσινό πρωτοσέλιδο παραμένουν (όπως ανέκαθεν ήταν) η ουσιαστική δύναμη της ομάδας. Όσοι την κάνουν μεγάλη…. Και αυτό είναι κάτι που (επιτέλους) πρέπει να ληφθεί σοβαρά και απ’ όλους υπ’ όψιν…