Κρίμα κι άδικο, αλλά και τιμωρία για την ΑΕΚ στη Μαδρίτη
Στην ΑΕΚ δεν άξιζε μια τόσο «βαριά» ήττα στη Μαδρίτη, αλλά από την άλλη σε αυτό το επίπεδο κάθε λάθος τιμωρείται κι ειδικά σε μια βραδιά που όλα πήγαν στραβά κι ανάποδα.
Η καλή μέρα λένε ότι φαίνεται από το πρωί κι η απουσία του Ραζβάν Μαρίν από τη βασική ενδεκάδα έδειξε με το… καλημέρα ότι η βραδιά δεν θα ήταν εύκολη στο Βαγιέκας. Ήρθε και το γκολ μόλις στο 2ο λεπτό και όλα πήραν τον (στραβό) δρόμο τους.
Ο Ρουμάνος είναι από τους πλέον κομβικούς παίκτες της ΑΕΚ κι η απουσία του «χάλασε» την ισορροπία στο παιχνίδι της, κάτι άλλωστε που φάνηκε όταν κλήθηκε να μπει στο δεύτερο ημίχρονο.
Η «Ένωση» έδειξε να αιφνιδιάστηκε, έστω κι αν η Ράγιο Βαγιεκάνο δεν έκανε κάτι διαφορετικό από αυτό που περιμένει κάποιος, έχοντας κάνει μια «ανάγνωση» στο παιχνίδι της. Επίσης, υπήρχαν διαστήματα μέσα στον αγώνα που πραγματικά φαινόταν η ποιότητα που έχει ως ομάδα, αλλά στο τέλος της ημέρας η εικόνα του αγώνα δεν δικαιολογεί το τελικό σκορ, έστω κι αν ο Μάρκο Νίκολιτς θα μπορούσε να είχε «διαβάσει» καλύτερα το ματς.
Από την άλλη, βέβαια, υπάρχει και πολύ απλή εξήγηση για το πως ήρθε το 3-0, καθώς οι γηπεδούχοι στα καλά τους διαστήματα πέτυχαν δύο τέρματα σε κομβικά σημεία του αγώνα (στην αρχή και το τέλος του πρώτου ημιχρόνου) και κέρδισαν ένα πέναλτι στο χέρι στήριξης του Ρέλβας.
Από την άλλη, η ΑΕΚ στο χρονικό διάστημα που εκείνη έβαλε τη δική της πίεση στον αντίπαλο έχασε ευκαιρίες από εκείνες που δεν… δικαιολογούνται σε αυτό το επίπεδο και το πληρώνεις ακριβά αν δεν τις εκμεταλλευτείς. Για την ακρίβεια, η «Ένωση» πλήρωσε ακριβά κάθε λάθος της σε άμυνα κι επίθεση στο Βαγιέκας.
Το άδικο, πάντως, έχει να κάνει κυρίως με το «μηδέν» δίπλα από την ελληνική ομάδα, η οποία άξιζε τουλάχιστον ένα γκολ. Μάλιστα, αν το πετύχαινε κι ισοφάρισε στο πρώτο ημίχρονο, τότε, είναι βέβαιο ότι θα βλέπαμε ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι.
Με τα «αν» βέβαια δεν έκανε ποτέ κανείς… δουλειά κι ουσία είναι ότι το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα δεν αφήνει πολλά περιθώρια στην ΑΕΚ, με τον Μάρκο Νίκολιτς, πάντως, να δείχνει να το πιστεύει, όπως τόνισε και στις δηλώσεις του μετά το ματς. Σίγουρα θα πει κάποιος ότι είναι η ανάγκη του προπονητή να το πιστέψει ο ίδιος και να μεταφέρει αυτή την πίστη και στους ποδοσφαιριστές του, αλλά επειδή ο Σέρβος έχει αποδείξει ότι είναι ένας πολύ ρεαλιστής άνθρωπος δεν θα έλεγε κάτι… απλά για να το πει!
Όπως και να έχει δεν θεωρώ ότι η ΑΕΚ έχει πάνω από 10% πιθανότητες, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Ακόμα και… 1% να είχε, οφείλει να δώσει μεγάλη μάχη και να ψάξει ένα «θαύμα» ανάλογο με αυτό του 1977, στην μοναδική παρουσία της σε ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Είναι σημαντικό για την ιστορία της, αλλά και την ψυχολογία της, ενόψει της συνέχεια των playoffs της Super League, εκεί όπου ήδη οι άλλοι ανταγωνιστές του τίτλου ορέγονται από το βράδυ της Μ. Πέμπτης (09/04) αγωνιστική «κατάρρευση» από τους «κιτρινόμαυρους».
ΥΓ. Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει στη ρεβάνς, η ΑΕΚ έχει πραγματοποιήσει μια αξιοσημείωτη πορεία στην Ευρώπη, ειδικά αν αναλογιστούμε και τα προηγούμενα χρόνια. Η αποτίμηση, λοιπόν, θα πρέπει να γίνει μετά την ολοκλήρωση της. Με «καθαρό» μυαλό…
ΥΓ2 Δείγμα της «θολούρας» που υπήρχε κατά διαστήματα στους «κιτρινόμαυρους» είναι η κίτρινη κάρτα που πήρε ο Λούκα Γιόβιτς στο τέλος χωρίς κανένα λόγο και θα χάσει τη ρεβάνς. Βέβαια, ο Σέρβος έκανε δεύτερο σερί κακό παιχνίδι κι αυτό το αναγκαστικό «διάλειμμα» ίσως τον βοηθήσει να βρει και πάλι τον εαυτό του.
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.