Άλλο «μπαζωμένος» κι άλλο για τα μπάζα…
Ο Νίκος Συρίγος γράφει για τα... πήλινα πόδια της Euroleague, που πια τα βλέπουν κι άλλοι
Είναι δεδομένο ότι στην εποχή του κορονοϊού, θα επιβιώσει ο πραγματικά δυνατός. Από όλες τις απόψεις. Ειδικά στον αθλητισμό, ο οποίος βάλλεται με απίστευτη σφοδρότητα. Τόσο αγωνιστικά, όσο (κυρίως) οικονομικά. Ο αθλητισμός που έχει μπει στη μεγαλύτερη τρικυμία της Ιστορίας του. Στη μεγαλύτερη φουρτούνα. Άρα απαιτεί σε επίπεδο κορυφής, τους καλύτερους καπετάνιους. Αυτή η χρονιά, η πρώτη μετά το αρχικό σοκ και τις αποφάσεις που πάρθηκαν υπό καθεστώς της απειλής, της ανησυχίας και του φόβου, αποτελεί την κρισιμότερη για το παρόν και το μέλλον των διοργανώσεων.
Όχι μόνο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη αλλά παγκοσμίως. Κι εδώ θα φανεί ποιες διοργανώσεις είναι πραγματικά «μπαζωμένες» για να αντέξουν τα κύματα που θα τις χτυπήσουν και ποιες είναι απλά… για τα μπάζα. Το ΝΒΑ και το Champions League στο ποδόσφαιρο, όχι μόνο ξεπέρασαν το αρχικό σοκ αλλά καταρτίζοντας ένα απόλυτα σοβαρό πλάνο αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι διαθέτουν το μηχανισμό που μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες.
Αυτόν που όπως φαίνεται δεν διαθέτει η Euroleague… Κι αυτή τη φορά δεν το λέει ο «αντιδραστικός» Γιαννακόπουλος αλλά ένας από τους παράγοντες που έχουν βάλει όχι απλά πλάτη αλλά πολλά περισσότερα για να υπάρχει η διοργάνωση: Ο Αντρέι Βατούτιν. Δυστυχώς ή ευτυχώς, με αφορμή τον κορονοϊό, οι άνθρωποι του ευρωπαϊκού μπάσκετ διαπιστώνουν ότι ο… γίγαντας έχει πήλινα πόδια, τα οποία άντεχαν, όσο οι πρόεδροι των ομάδων, έριχναν με τους κουβάδες λεφτά στο πηγάδι (χωρίς πάτο) του Μπερτομέου. Αυτό που χρόνο με το χρόνο στερεύει και με δεδομένο ότι ο κορονοϊός πλήττει πέρα από την υγεία και την οικονομία, είναι αμφίβολο πόσο νερό έχει μείνει ακόμη μέσα.
Ο Ρώσος παράγοντας είπε με περίσσια ειλικρίνεια χθες ότι «Εάν για κάποιο λόγο η σεζόν δεν ολοκληρωθεί, ρισκάρουμε να χάσουμε ολόκληρη τη διοργάνωση…», εκφράζοντας την αγωνία του. Μια αγωνία που ουσιαστικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει, αν η Euroleague ήταν μια διοργάνωση με γερά θεμέλια, ξεκάθαρο πλάνο και στρατηγική. Μια διοργάνωση που προσέχει για να έχει… Αλλά δεν είναι.
Κι αυτό πια το βλέπουν ολοένα και περισσότεροι… Ουδέν κακόν, αμιγές καλού, που έλεγαν οι παλιοί, οι σοφοί.
Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.