Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός: Οι δύο κόσμοι του ελληνικού Χ
Τελικά δεν μπορεί να γίνει ένα ήρεμο ντέρμπι «αιωνίων»; Όχι βέβαια.
Εν τέλει τίποτα δεν είναι τόσο απλό σε αυτή τη ρημάδα τη Super League. Κάθε αγωνιστική μοιάζει με τη φάση μας πριν ξεκινήσουμε για τις καλοκαιρινές διακοπές. Ξεκινάμε ενθουσιασμένοι, έχουμε γεμίσει βαλίτσες και ετοιμαζόμαστε για χαλάρωση και απόλαυση, αλλά πρέπει να περάσουμε πρώτα από το λιμάνι του Πειραιά -το τονίζω, δεν έχει σχέση με τον Ολυμπιακό, απλή σύμπτωση είναι - και είναι βέβαιο ότι θα σιχτιρίσουμε είτε από την πολυκοσμία είτε από την ανοργανωσιά. Κοινώς, στον προορισμό μας θα φτάσουμε, αλλά μέχρι να το καταφέρουμε, ήρεμοι δεν θα είμαστε.
Κάπως έτσι είναι και ένα Σαββατοκύριακο στη Super League: απολαυστικό μεν, αλλά πάντα με γκρίνια. Όσο κι αν δεν υπάρχει λόγος να γίνεται τόσο πολύ.
Δεν θα βαρεθούμε ποτέ
Αν ρωτάτε εμένα, ο Ολυμπιακός έπαιξε εμφανώς καλύτερα ή ο Παναθηναϊκός ήταν χειρότερος - δεν έχει σημασία, όπως θέλετε μεταφράστε το. Σε ένα ματς που, αν το έβλεπε κάποιος που δεν υποστηρίζει κανέναν από τους δύο, θα ήθελε να αλλάξει κανάλι πολύ πριν επιτευχθεί το γκολ του Ρέτσου στο πρώτο μέρος.
Είναι κακό να παραδεχτείς ότι δεν ήσουν καλός μέσα στο γήπεδο; Σίγουρα όχι. Ακόμα κι αν ο Ισπανός διαιτητής με τις… κυπριακές ρίζες - με όνομα Ερνάντεθ Ερνάντεθ, αυτό είναι το συμπέρασμα - αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων σε ένα τόσο σημαντικό ματς, νομίζω ότι λίγο-πολύ δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο.
Για τα του ντέρμπι μπορείτε να μπείτε στα κείμενα του Λευτέρη Μπακολιά και του Τάσου Νικολογιάννη, οι οποίοι τα εξηγούν πάντα ωραία. Σε αυτό εδώ το κείμενο θα κάνουμε μια βολτίτσα στα ντεσιμπέλ της οπαδικής κατακραυγής, παρατηρώντας λίγο το κλίμα που κυκλοφορεί μετά το ντέρμπι ανάμεσα στις δύο… παρατάξεις.
Κάπου εδώ, βέβαια, ξεκινά το πραγματικό ελληνικό ποδόσφαιρο
Όχι αυτό που παίζεται στο χορτάρι, αλλά εκείνο που παίζεται στα social media, στα καφενεία, στις ομαδικές συνομιλίες και στα τραπέζια όπου ένας φίλος Ολυμπιακός προσπαθεί να εξηγήσει σε έναν φίλο Παναθηναϊκό γιατί έχει δίκιο, ενώ ο δεύτερος ετοιμάζει ήδη το βίντεο με την επίμαχη φάση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η αφοπλιστική ατάκα του Νίστρουπ μετά το ντέρμπι
Και μην πάμε μακριά, έχουν δακρύσει τα μάτια μας από χτες το βράδυ με τα βίντεο από το πέναλτι που ζητάει ο Παναθηναϊκός αλά Ντραγκόφσκι στον Τετέι και άλλη μια κόκκινη, όπως και την υποκριτική ικανότητα του Ταμπόρδα που δέχτηκε σπρώξιμο στο στήθος αλλά έπιασε το πρόσωπό του κλπ.
Αμφότεροι έχουν επιχειρήματα, και οι δύο έχουν φάσεις να επιδείξουν ενώ είναι πεπεισμένοι ότι αν είχε συμβεί το ίδιο στην άλλη περιοχή, η απόφαση θα ήταν διαφορετική. Το VAR, άλλωστε, μπορεί να έχει πολλές κάμερες, αλλά δεν έχει βρει ακόμη τρόπο να μπει στο μυαλό του οπαδού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η γουρλίδικη ατάκα του Σάλιακα στον Ρέτσο!
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι, ακόμη κι αν συμφωνούσαμε όλοι πως μια συγκεκριμένη φάση ήταν πέναλτι ή πως ένα μαρκάρισμα άξιζε κόκκινη, δεν θα τελείωνε τίποτα. Θα υπήρχε η επόμενη φάση, η επόμενη αγωνιστική, το επόμενο ντέρμπι. Και κάπως έτσι, κάθε συζήτηση γίνεται μια ατελείωτη αναμέτρηση χωρίς διαιτητή, χωρίς VAR και, κυρίως, χωρίς τελικό σκορ.
Δεν θα πείσει ο ένας τον άλλον. Ο Παναθηναϊκός θα βλέπει τις φάσεις που θεωρεί ότι τον αδίκησαν, ο Ολυμπιακός θα στέκεται σε εκείνες που πιστεύει ότι πέρασαν απαρατήρητες και στη μέση θα βρίσκεται όποιος απλώς θέλει να δει ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται να παρακολουθήσει μετά και τρεις ώρες τηλεοπτικής ανάλυσης.
Και κάπου εδώ επιστρέφουμε στην αρχική ερώτηση...
Μπορεί να γίνει ένα ήρεμο ντέρμπι «αιωνίων»;
Μάλλον… σίγουρα όχι. Όχι όσο το αποτέλεσμα, οι διαιτητικές αποφάσεις και η ανάγκη να δικαιωθεί η κάθε πλευρά γίνονται ένα ατελείωτο παιχνίδι εντυπώσεων.
Μέχρι το επόμενο ντέρμπι, λοιπόν, ας απολαύσουμε την ησυχία που θα αρχίσει να επικρατεί από αύριο-μεθαύριο που έχει ευρωπαϊκά παιχνίδια. Αν και, μεταξύ μας, ξέρουμε ήδη ότι δεν θα κρατήσει πολύ.
