Παναθηναϊκός: Η βιασύνη, ο δισταγμός και το ιδανικό περιβάλλον
Τα νέα παιδιά βιάζονται υπερβολικά, οι ομάδες διστάζουν για την αξιοποίησή τους και το περιβάλλον που τους ωθεί στην έξοδο.
Στη μία πλευρά θα βάλεις τον παίκτη. Στην άλλη την ομάδα και τον οπαδό. Άκρη δεν θα βγάλεις. Και οι δύο έχουν τα δίκια τους. Αν μπεις στη θέση ενός νεαρού παίκτη που δεν ανανεώνει το συμβόλαιο κι ακούσεις τα επιχειρήματά του, μπορεί να του δώσεις δίκιο. Το ίδιο, όμως, ισχύει για την ομάδα και τον κόσμο της.
Η υπόθεση Βαγιαννίδη, σαφώς έχει κουράσει. Όπως είχε κουράσει το περασμένο καλοκαίρι αυτή του Χατζηγιοβάνη κι έως ένα σημείο και του Μπουζούκη. «Κάποτε αυτά τα παιδιά παρακαλούσαν να παίξουν στον Παναθηναϊκό. Τώρα με 1-5-10 παιχνίδια θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό», λέει ο οπαδός. Δεν έχει άδικο. Καλώς ή κακώς, όμως, οι εποχές έχουν αλλάξει. Πριν 20 χρόνια για να μετακομίσει κάποιος στο εξωτερικό έπρεπε να είναι τοπ ποδοσφαιριστής. Αφού είναι στο προσκήνιο η Ίντερ, για να πάρουν μεταγραφή εκεί ο Καραγκούνης ή ο Γεωργάτος έπρεπε να δώσουν τα διαπιστευτήριά τους στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο «τυπάρας» έφυγε 26 ετών. Κι από έναν Παναθηναϊκό υγιή, δυνατό εντός κι εκτός συνόρων.
Διαβάστε περισσότερα στο Leoforos.gr
