Παράταση, όχι ανάταση...
Υπάρχουν ορισμένες σκέψεις-ταμπού στους τελικούς της Α1. Μία από αυτές είναι το «σκούπισμα» του αντιπάλου –πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τελικούς «αιωνίων».
Εντάξει, αυτό το σενάριο δεν απασχολεί πλέον τον Ολυμπιακό. Ντρίμπλαρε στο τσακ το μοιραίο, αλλά το ερώτημα παραμένει: Πόσες πιθανότητες έχει να γυρίσει από την κόλαση;
Κι εδώ πλέον καλείται να απαντήσει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος μετά το παιχνίδι στο ΣΕΦ έδειχνε τουλάχιστον να διατηρεί στο ακέραιο την αισιοδοξία του. Εν μέρει είχε τα δίκια του. Η ομάδα του για πρώτη φορά στους φετινούς τελικούς κατάφερε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της σειράς, βρήκε λύσεις από τον πάγκο (Πρίντεζης –Πελεκάνος) και είχε έναν Μπουρούση με περισσότερη τρέλα στο μάτι και από Βέλγο σαδομαζοχιστή.
Και τι δεν έκανε ο σέντερ του Ολυμπιακού στο παρκέ, στέλνοντας ένα σαφέστατο μήνυμα στους συμπαίκτες του: «Σήμερα δεν χάνουμε». Ήταν μάλιστα τόσο πειστικός ο τρόπος που το είπε που σιγά, σιγά ξεθάρρεψαν και οι υπόλοιποι και τα πράγματα πήραν το δρόμο τους, την ώρα που ο κόσμος στις κερκίδες του φαληρικού γηπέδου «ακόνιζε» τη γλώσσα του για να τα πει στους λεβέντες του Ντούντα ένα χεράκι. Δεν χρειάστηκε.
Όχι, βέβαια ότι ο Ολυμπιακός έκανε καμία σπουδαία μπασκετική βραδιά, ίσα, ίσα που σε κάποιους τομείς οι αδυναμίες ήταν τρανταχτές. Μέτρια ποσοστά στα τρίποντα, άμυνα που έμπαζε ανά διαστήματα, εν τέλει όμως οι Ερυθρόλευκοι κατάφεραν να κρύψουν τη «σκόνη» κάτω από το χαλί. Για τελευταία φορά. Γιατί στο ΟΑΚΑ, το έργο θα έχει πολύ διαφορετική πλοκή κι αν ο Ολυμπιακός ελπίζει να στείλει τη σειρά σε ένα τελευταίο death match στο Φάληρο, τότε θα πρέπει να κάνει πολύ περισσότερα μέσα στο σπίτι του Παναθηναϊκού. Αν μπορεί...