Η… ντίβα Νάτσο Σκόκο

Δημοσίευση: Δευτέρα, 07 Μαρτίου 2011 21.34

Ο Σκόκο είναι μια ντίβα που δεν θέλει να ακούει «πρέπει». Θέλει να σε ακούει να του λες τι μπορεί να κάνει στο χορτάρι, όχι τι πρέπει να κάνει.

Ο Νάτσο Σκόκο έκανε το 2-0, με σουτ στην κίνηση, μετά από πάσα του Γεωργέα. Ο Νάτσο Σκόκο έκανε το 3-0, μ’ ένα εκπληκτικό σόλο, που κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει στην Σούπερλιγκ. Διορθώνω, ένα σόλο που κάνεις δεν μπορεί να κάνει με την άνεση που το κάνει ο Αργεντινός.


Ο Νάτσο Σκόκο ήταν χαμογελαστός, περιχαρής, αγαπούσε τους συμπαίκτες του και μετά το ματς δήλωσε πως είχε να παίξει δυόμισι χρόνια στην θέση του. Υπερβάλει, καθώς έχει αγωνιστεί ξανά στην ίδια θέση στην θητεία του στην ΑΕΚ, αλλά ήθελε να στείλει το μήνυμα. «Έτσι μου αρέσει». Αυτό που δεν είπε ήταν το «κι αν σας αρέσει».


Το πράγμα είναι ξεκάθαρο. «Δεν είμαι εξτρέμ, δεν είμαι δεκάρι». Μπορεί να προσφέρει πράγματα αγωνιζόμενος και σε αυτές τις θέσεις, αλλά δεν θέλει. Δεν θέλει, όχι μόνο γιατί παίζει καλύτερα ως δεύτερος επιθετικός, αλλά κυρίως γιατί δεν γουστάρει τις αρμοδιότητες. Αν παίζεις στο πλάι, πρέπει να ντουμπλάρεις τον μπακ που παίζει πίσω σου. Αν παίζεις δεκάρι, θα πρέπει να κατεβαίνεις και να παίρνεις την μπάλα από χαμηλά.


Ο Σκόκο είναι μια ντίβα που δεν θέλει να ακούει «πρέπει». Θέλει να σε ακούει να του λες τι μπορεί να κάνει στο χορτάρι, όχι τι πρέπει να κάνει. Θέλει να ακούει τι θα κάνει η ομάδα γι’ αυτόν, όχι τι θα κάνει αυτός για την ομάδα. Δεν είναι μόνο θέμα προσόντων το ότι θέλει να παίζει δεύτερος επιθετικός, αφού έχει τα προσόντα για να παίξει σε κάθε θέση της επίθεσης. Είναι θέμα χαρακτήρα.


Για να σας μιλήσω γι’ αυτόν, θα σας μιλήσω για κάποιον που ξέρω πολύ καλύτερα, τον Φερνάντο Τόρες. Ναι, δεν μοιάζουν καθόλου σαν ποδοσφαιριστές, δεν έχουν σχέση. Δεν θα μιλήσουμε, όμως, για προσόντα, αλλά για συμπεριφορές, για το τι σημαίνει να είσαι ντίβα.


Έχω δει το 95% των αγώνων που έχει δώσει ο Τόρες με την κόκκινη φανέλα, τον ξέρω σαν την παλάμη του χεριού μου. Τον έχω δει να κάνει τα πάντα, εκτός από το να είναι καλός την ώρα που οι γύρω του παραπαίουν. Δεν τον έχω δει ποτέ να σηκώνει μια ομάδα που βρίσκεται πεσμένη, να κάνει την διαφορά την ώρα που οι άλλοι σέρνονται. Ποτέ.


Αυτή είναι η δουλειά των ηγετών κι εδώ μιλάμε για ντίβες, όχι για ηγέτες. Ο Τόρες ήταν καλός, όταν η Λίβερπουλ ήταν καλή. Ο Τόρες ήταν τέλειος όταν κι η Λίβερπουλ ήταν τέλεια. Με εξαίρεση τους πρώτους του μήνες στο Άνφιλντ, όταν δούλευε σκληρά κι είχε όρεξη, δεν τον θυμάμαι ποτέ να δίνει την νίκη στην Λίβερπουλ σ’ ένα παιχνίδι που η ομάδα δεν το άξιζε. Σας θυμίζει κάτι;


Όταν η ομάδα έπαιζε καλά, μπορούσες να στοιχηματίσεις το σπίτι σου πάνω του. Ήταν 100% δεδομένο πως θα κάνει την διαφορά. Γκολ στα ντέρμπι, γκολ στην Ευρώπη. Γκολ απέναντι στην Γιουνάιτεντ, στην Τσέλσι, στην Άρσεναλ, στην Έβερτον. Γκολ σε προημιτελικό Champions League, γκολ σε ημιτελικό, γκολ απέναντι στην Ρεάλ, στην Ίντερ. Σας θυμίζει κάτι;


Ένα χαμογελαστό παιδί, ευτυχισμένο. Με καλή ψυχολογία κι ένα θεόσταλτο ταλέντο, μπορούσε να δώσει αυτό που οι άγγλοι λένε moment of brilliance. Και το έκανε εύκολα, χαλαρά. Δεν τον θυμάσαι ποτέ να υπερπροσπαθεί για κάτι. Απλώς να δείχνει την ανωτερότητά του, το μεγαλείο του, και μετά να χαμογελάει, να τους αγαπάει όλους, συμπαίκτες, προπονητή και οπαδούς. Σας θυμίζει κάτι;


Όμως, δεν υπάρχουν μόνο τα ντέρμπι, ούτε μόνο οι αγώνες που η συνολική απόδοση της ομάδας είναι καλή. Κι όταν η Λίβερπουλ δεν ήταν καλή, η εικόνα του Τόρες προκαλούσε θλίψη κι οργή μαζί. Κακόκεφος, βαρύς, με μια σκοτεινιά μονίμως στο βλέμμα του. Να σέρνεται και να βλέπεις πως υποφέρει στο χορτάρι, θέλει να βγάλει την φανέλα και να φύγει.


Να τα βάλει με όλους, τον προπονητή, τους συμπαίκτες, τον κόσμο, τον διαιτητή, τους πάντες. Και βέβαια, δεν θυμάμαι ποτέ τον Τόρες να χρησιμοποιεί αυτά τα νεύρα για το καλό της ομάδας. Να βγάλει εγωισμό στο χορτάρι, να φωνάξει στους συμπαίκτες του, να ξυπνήσει τον κόσμο. Όχι βέβαια. Οι νικητές κι οι ηγέτες κοιτάζουν τους άλλους στα μάτια, οι ντίβες κοιτάζουν το χορτάρι. Σας θυμίζει κάτι;

Το πιο χαρακτηριστικό με τον Τόρες ήταν αυτό που έγινε στο Euro του 2008.  Ο Φερνάντο έπρεπε να συνυπάρχει στην ενδεκάδα με τον Βίγια, με τους δυο τους να εναλλάσσονται στην κορυφή και στο πλάι αριστερά. Η Ισπανία εφορμούσε προς τον τελικό, ο Βίγια σημείωνε το ένα γκολ μετά το άλλο κι έπαιρνε όλο το χειροκρότημα. Ο Τόρες χαμογελούσε, αλλά το βλέμμα του ήταν σκοτεινό. Η ντίβα «δεν έπαιζε στην θέση της», δεν πέρναγε καλά. Σας θυμίζει κάτι;


Κατά την διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου του ημιτελικού με την Ρωσία, ο Βίγια τραυματίστηκε κι αποχώρησε. Το πρόσωπο του Τόρες έλαμψε, τα φώτα ήταν πάλι 100% δικά του. Σκίστηκε στην συνέχεια του αγώνα, δεν σκόραρε, αλλά μετά χαμογέλαγε πλατιά στους πανηγυρισμούς. Ήξερε πως ο Βίγια δεν θα έπαιζε στον τελικό και πως ο ίδιος θα «έπαιζε επιτέλους στη θέση του». Με το πάλκο όλο δικό της, η ντίβα δεν θα μπορούσε παρά να είναι και πάλι συνεπής. Μια στιγμή μεγαλείου στο 5ο λεπτό κι η κούπα στην Ισπανία.


Νομίζω πως δεν χρειάζεται να ρωτήσω και πάλι αν σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά. Μόνο τα ονόματα αλλάζουν, όλα τα άλλα είναι ίδια. Προσωπικότητα, χαρακτήρας, επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς, ίδια γλώσσα σώματος, παρόμοια κοινωνικότητα. Ο ποδοσφαιριστής ντίβα, που δεν πρόκειται ποτέ να κάνει ο ίδιος την διαφορά, αν πρώτα δεν φροντίσουν όλοι οι υπόλοιποι να του ετοιμάσουν τη σκηνή. Να τα κάνουν όλα σωστά και μετά να τον ανεβάσουν πάνω στα χέρια τους, να του δείξουν πόσο τον αγαπούν και πόσο ανάγκη τον έχουν.


Το καλό μ’ αυτούς τους παίκτες είναι πως, αν τα κάνεις σωστά όλα αυτά, δεν σε απογοητεύουν ποτέ. Θα σου προσφέρουν απλόχερα τη μαγεία τους, δεν υπάρχει περίπτωση να μην λάμψουν. Το κακό είναι πως, αν δεν τους δώσεις τη σκηνή και τον ρόλο που θέλουν, δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να προσπαθήσουν να σώσουν την παράσταση από μόνοι τους.


Το ταλέντο τους, βλέπετε, είναι μόνο για θριάμβους, σε κατάμεστα στάδια. Δεν είναι για να το χαραμίζουν για να σωθεί μια μικρή, καθημερινή παράσταση, ειδικά από τη στιγμή που δεν φταίνε ποτέ οι ίδιοι για τα προβλήματα, αλλά μόνο οι κομπάρσοι, ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός και το κοινό.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

2 σχόλια
  • Γιώργος Ξ. Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011 19:05 Συντάχθηκε από Γιώργος Ξ.

    θΕΜΗ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΣ..ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΕΚ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ LIVERPOOL ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩ..ΟΜΩΣ ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ,ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Η ΦΟΡΜΟΥΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΟΧΙ ΤΗΝ 'ΝΤΙΒΑ' ΝΑ ΜΑΡΚΑΡΕΙ Λ.Χ. ,ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ Η ΝΤΙΒΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ...ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ Ο ΣΚΟΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΕΛΕΙΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΙ ΟΧΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ

  • Panagiotis Henriksen Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011 04:04 Συντάχθηκε από Panagiotis Henriksen

    swsta ola auta 8emh ... alla an kaloskefteis uparxoun parapolu sthn ella kai sthn eurwpi pou paizoun akrivws sthn idia parastash... to 8ema einai oti uparxoun paragontes pou tous empisteuontai kai tous xrusoplhrwnoun me skeptiko oti kapoia stigmi se kapoio mats 8a kanei thn diafora ...kai autoi oi paragontes einai pou xtizoun omades me ntives..opws h real ta proigoumena xroniapou eixe mazepsei oles tis "vtives-atomistes -egw eimai kai kaneis allos" kai paizan o ka8enas monos tou adiaforwntas gia to sumferon ths omadoos... dustuxws omws autoi einai pou kanoun tis karieres kai oloi oi alloi "ergates twn ghpedwn" apla kanoun thn vrwmodouleia se ka8e mats karterwntas enas "texnikos dieu8unths" (opws suni8izoume na leme sthn ellada ) na tous prosexei...

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.