To 27% στον ΠΑΟ!

Δημοσίευση: Πέμπτη, 05 Μαίου 2011 19.13

Ας γυρίσουμε το χρόνο πίσω. Λίγο, όχι πολύ. Μέχρι τον Οκτώβριο όταν έκανε τζάμπολ η εφετινή Euroleague, που το τριήμερο αυτό κάνει στην Βαρκελώνη το... πανηγυρικό της φινάλε.

Ποιοι ήταν τότε τα φαβορί για το φάιναλ-φορ; Ποιοι ήταν οι επικρατέστεροι για να κάθονται στο πάνελ της επίσημης συνέντευξη Τύπου της τελικής φάσης; Η Μπαρτσελόνα που ήταν κάτοχος του τίτλου, παίζει εκπληκτικό μπάσκετ τα τελευταία 3 χρόνια και είναι η ομάδα της πόλης που φιλοξενεί το φάιναλ-φορ, η ΤΣΣΚΑ των 8 συνεχόμενων φάιναλ-φορ, των δύο τροπαίων την τελευταία 5ετια (2006 και 2008) και των τεσσάρων σερί τελικών (από το 2006 ως το 2009 στο Βερολίνο), ο Ολυμπιακός του περσινού τελικού, των δύο σερί φάιναλ-φορ, του Ίβκοβιτς και του Σπανούλη.

Φυσικά μαζί με τον Παναθηναϊκό, ενώ η Ρεάλ του Μεσίνα απλά ξεχώριζε λόγω του ότι ο Ιταλός προπονητής είχε τα ηνία της για δεύτερη σεζόν, από το... καζάνι που έβραζαν η πρωταθλήτρια Ισπανίας, Κάχα Λαμποράλ, η Μακάμπι Τελ Αβιβ του Μπλατ, η «ανανεωμένη» Σιένα, η ενισχυμένη Έφες του Περάσοβιτς και η Ούλκερ του Σπάχια.

Κι όμως, 6 μήνες μετά στο πάνελ της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου δεν καθόταν ούτε ο Τσάβι Πασκουάλ με τον Ναβάρο, ούτε ο Βουγιόσεβιτς με τον Σισκάουσκας, ούτε ο Ίβκοβιτς με τον Παπαλουκά, μα ούτε καν ο Μεσίνα, παρότι ήταν στην αριστερή γωνία ο Ρέγιες!

Τις 8 θέσεις λοιπόν, πήραν οι Ομπράντοβιτς, Διαμαντίδης αφού πρώτα ο Παναθηναϊκός απέκλεισε, με επικό τρόπο, την Μπαρτσελόνα που είχε το πλεονέκτημα έδρας. Ο Σιμόνε Πιανιτζιάνι και ο Ρίμας Καουκένας, μετά την αντίδραση της Σιένα στο -48 του πρώτου αγώνα με τον Ολυμπιακού που επίσης είχε πλεονέκτημα έδρας. Ο Λέλε Μολίν (μαζί με τον Ρέγιες), που μετά την παραίτηση-σοκ του Μεσίνα καθοδηγεί την Ρεάλ Μαδρίτης, που άλλαξε πρόσωπο (έδιωξε τον Γκαρμπαχόθα, προώθησε νέους παίκτες) στη διάρκεια της σεζόν και ο Ντέιβιντ Μπλατ με τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη της Μακάμπι η οποία ήταν η τρίτη ομάδα που πέταξε εκτός διοργάνωσης την ομάδα (Κάχα Λαμποράλ) που είχε το πλεονέκτημα της έδρας.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Τι θέλω να επισημάνω με όλη αυτή την μικρή αναδρομή στην εφετινή διοργάνωση; Ότι η Euroleague 2010-11 είναι το πιο απρόβλεπτο και ανατρεπτικό πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και πως το φάιναλ-φορ μπορεί να είναι έχει μια ομάδα που χάρη στην εμπειρία της, το ειδικό βάρος της φανέλας της, των σταρ της και κυρίως του προπονητή της, να διατηρεί προβάδισμα, αλλά δεν είναι το ακλόνητο φαβορί.  Καθώς εφέτος όλα ανατρέπονται και όλοι μπορούν να ανατρέψουν κάθε προγνωστικό.

Ωστόσο επειδή πριν από κάθε φάιναλ-φορ το έχω καθιερώσει να καταθέτω, χωρίς φόβο και πάθος, τις προβλέψεις μου ας δοκιμάσω και εφέτος. Το έκανε το 2009 και το 2010 στο blog που διατηρούσα στο προηγούμενο site που φιλοξενούσε τις απόψεις μου, θα το πράξω και για το φάιναλ-φορ της Βαρκελώνης με την αυτοπεποίθηση που μου δίνουν οι προηγούμενες επιτυχημένες προσπάθειες.

Στον πρώτο ημιτελικό το ελαφρύ προβάδισμα το διατηρεί ο Παναθηναϊκός, όμως η Σιένα είναι μια άκρως ανταγωνιστική ομάδα, με χαρακτήρα και ενέργεια που την καθιστούν ικανή να πάρει την πρόκριση. Οι «πράσινοι» θέλουν να ελέγξουν τα ριμπάουντ, να έχουν αρνητικό πρόσημο στη σχέση «λάθη ΠΑΟ-λάθη Σιένα», να στοχεύσουν όλα τα mismatch, να κτυπήσουν στο low-post και να απαγορεύσουν το transition των Ιταλών. Αν τα καταφέρουν θα πάρουν την πρόκριση στον τελικό, που φαίνεται πως θα είναι πιο εύκολο παιχνίδι από τον ημιτελικό.

Στον δεύτερο ημιτελικό, αν και τα αποτελέσματα, το momentum, η δυναμική και οι περισσότεροι προβλέπουν ότι η Μακάμπι θα πάρει την πρόκριση, ο «μπασκετικός ορθολογισμός» λέει πως η Ρεάλ Μαδρίτης έχει πολλές πιθανότητες να κάνει την υπέρβαση. Η ομάδα του Μπλατ παρότι είναι νέα ομάδα παρουσίασε πιο σταθερή πορεία, στηριζόμενη στην ταχύτητα, την εκρηκτικότητα των Πάργκο-Πέρκινς, με παίκτη «κλειδί» τον Έινστον και δύναμη κοντά στον καλάθι τον Σχορτσιανίτη.

Ταυτόχρονα ο Μπλατ έβαλε στο παιχνίδι της Μακάμπι την άμυνα για να μπορεί να αντιμετωπίζει ομάδες που βρίσκουν τους τρόπους να μην της παραχωρούν ανοιχτό γήπεδο. Όμως η Ρεάλ, όπως και ο Παναθηναϊκός αλλά και η Σιένα, είναι τρεις ομάδες που μπορούν να βάλουν... αναχώματα και με πίεση στη μπάλα, σωστές αποστάσεις, διαχείριση των φάουλ να σταματήσουν το ρυθμό των Ισραηλινών. Επιπροσθέτως μάλιστα η ομάδα της Μαδρίτης έχει μεγάλο κίνητρο, γιατί είναι νεανική ομάδα και γιατί αγωνίζεται στη Βαρκελώνη όπου εξαιτίας της Μπαρτσελόνα και των αγώνων των δύο ομάδων στο ποδόσφαιρο έχει δημιουργηθεί μεγάλη ένταση και είναι μακράν της δεύτερης η πιο αποτελεσματική ομάδα στα επιθετικά ριμπάουντ.

Τέλος σημαντική είναι η απώλεια του Πέρκινς, ο οποίος μοιραζόταν με τον Πάργκο τη δημιουργία και την οργάνωση του παιχνιδιού της Μακάμπι ενώ είναι και τόσο ικανός αμυντικός που έκανε τον Μπλατ να αμφισβητήσει ανοιχτά την εκλογή του Δημήτρη Διαμαντίδη ως καλύτερου αμυντικού της σεζόν.

Συνοψίζοντας λοιπόν και συνυπολογίζοντας ότι υπάρχει και ο τελικός της Κυριακής, το προβάδισμα του Παναθηναϊκού για την κατάκτηση του τροπαίου προσδιορίζεται στο 27%. Η Ρεάλ, που ίσως να κάνει έκπληξη στον ημιτελικό, στο 25%, με την Μακάμπι στο 23,5% και τη Σιένα στο 23,5% μόνο και μόνο επειδή έχει να αντιμετωπίσει στον ημιτελικό την πιο έμπειρη ομάδα.

ΥΓ1: Αυτά δεν είναι προτάσεις για το στοίχημα! Το σημειώνω για να μην ζητάτε... ρέστα εφόσον δεν βγουν. Μπορεί για ένα άστοχο ή εύστοχο σουτ να επιβεβαιωθούν μέχρι κεραίας ή να ανατραπούν εξ ολοκλήρου.

ΥΓ2: Δικαίωμα κριτικής θα έχουν όσοι εκτεθούν μαζί μου, καταθέτοντας εκ των προτέρων και τα δικά τους προγνωστικά. Ο χώρος είναι δικός σας και έχετε χρόνο μέχρι αύριο!

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

1 Σχόλιο
  • Χρηστος Άικος Παρασκευή, 06 Μαίου 2011 14:00 Συντάχθηκε από Χρηστος Άικος

    Νομίζω πως το Παναθηναϊκός – Σιένα είναι το πιο αμφίρροπο παιχνίδι σε αυτό το Final 4, συμπεραλαμβανομένου και του τελικού. Ο Παναθηναϊκός έχει το προβάδισμα καθώς στον πάγκο του κάθεται ο μεγαλύτερος προπονητής μπορεί και στην ιστορία, ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς. Ας σκεφτούμε τι θα λέγαμε σε κάποιον αν μας έλεγε στην αρχή της χρονιας πως ο Ζοτς θα απέκλειε την πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα έχοντας MVP (μετα τον Διαμαντίδη φυσικά) τον Νικ Καλάθη, και μορφή του τεταρτου παιχνιδιού τον Ιαν Βουγιούκα! Προσωπικά δεν είχα πολλές ελπίδες φέτος, και ο μονος λόγος που δεν έλεγα ξεκάθαρα ότι ο Παναθηναϊκός θα αποτύχανε είναι αυτός ο άνθρωπος. Ο οποιος φέτος διεκδικεί την κατάκτηση της Euroleague με κλειδί τον Καλάθη… Πραγματικά ποιος θα το πίστευε, ειδικά μετά το πολύ κακό ξεκίνημα του Ελληνοαμερικανού γκάρντ (ολόκληρη η περσινή χρονια, αλλα και η δεύτερη μέχρι τα play-off). Έχει επίσης μεγαλύτερη εμπειρία και ποιότητα, κάτι που προσμετρά στις δύσκολες στιγμές, εκεί που οι μεγάλες προσωπικότητες κρίνουν τις προκρίσεις και τους τίτλους. Η Σιένα φυσικά και δεν θα κατεβει για να χάσει. Είναι από τις ομάδες με τη μεγαλύτερη συνοχή, έχει δείξει τεράστιο χαρακτήρα επιστρέφοντας από το -48 του ΣΕΦ, αποδεικνύοντας πως είναι η ομάδα των υπερβάσεων. Λογικά θα προσπαθήσουν να απομονώσουν τον Διαμαντίδη, για αυτό και ο Παναθηναϊκός θα χρειαστεί βοήθεια τόσο από τον Καλάθη, όσο και από τους Νικολας - Τέπιτς. Ελπίζω ο Αμερικανος να είναι σε καλή κατάσταση μετά τον τραυματισμό του και ο Σέρβος να κάνει κάτι αντίστοιχο του Νικ, αποδεικνύοντας πως δεν ήταν λάθος η εμπιστοσύνη που του έχουν δείξει μέχρι τώρα. θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερες δυσκολίες σε αυτό το παιχνίδι από ότι στον τελικό αν περάσει. Η Ρεαλ είναι χειρότερη ομάδα από τους Ιταλούς, ενώ οι Ισραηλινοί μπορεί να είναι απρόβλεπτοι, αλλα όταν έχεις αποκλείσει την Μπαρτσελόνα δεν σε τρομάζει η επιθετική ποικιλία της Μακάμπι.

    Στον δεύτερο ημιτελικό νομίζω πως η Μακάμπι έχει καθαρό προβάδισμα, για τρεις λόγους. Αρχικά λόγω Σοφοκλή, ο οποιος είναι στη καλλίτερη κατάσταση της καριέρας του, και δεν μπορώ να διανοηθώ πως οι Μαδριλένοι θα μπορέσουν να τον απομονώσουν και να τον αντιμετωπίσουν χωρίς να υποστούν τεραστια ζημια με φάουλ. Δεύτερος λόγος είναι η συνολικά τρελή λογική του παχνιδιού των Ισραηλινών, που δεν χρειάζονται μια σωστά δομημένη επίθεση προκειμενου να σκοράρουν, καθώς έχουν την ικανότητα να πετύχουν τρίποντο από τα 9 μετρα ενώ απομένουν 2 δευτερόλεπτα έπειτα από κατεστραμμένη επίθεση, και να το κάνουν αρκετές φορες. Δεν είναι τόσο το ότι δεν φοβούνται να σουτάρουν, όσο το ότι η έκβαση της χρονιας μέχρι τώρα τους δίνει το δικαίωμα να ξέρουν (και όχι απλά να πιστεύουν) ότι μπορούν να το κάνουν. Και τέλος, η μάχη των πάγκων νομίζω πως θα κερδηθεί από τον Μπλατ. Η αλλαγή στη ψυχολογία που έφερε η αλλαγή προπονητή στη Ρεαλ έχει παίξει πολύ σημαντικό ρολο στην επιστροφή της σε Final 4, αλλα ο Μπλατ ναι μεν δεν είναι ο κορυφαίος προπονητής, σε σχέση όμως με τον μέχρι πρότινος βοηθό του Μεσσίνα, έχει και την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση να δοκιμάσει τρικ χωρίς να φοβάται η να νιώθει άγχος. Η Μακάμπι είναι δικη του δημιουργία και το ξέρει. Δυο αστερίσκοι ωστόσο με αναγκάζουν να είμαι πιο διαλλακτικός. Αρχικά η απουσία του Πέρκινς η οποια μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία της ομάδας και κατά δεύτερον λόγο, το ότι η Ρεαλ δεν έχει κάνει κάποιο πραγματικά μεγάλο παιχνίδι φέτος στην Euroleague και έχει το κατάλληλο υπόβαθρο να το κάνει στο πιο κρίσιμο σημείο της διοργάνωσης…

    Στον τελικό, οποιος περάσει από το ζευγάρι Παναθηναϊκού – Σιένα θα έχει το πλεονέκτημα. Και γιατί είναι πολύ πιο σκληρές ομάδες και γιατί θα έχουν επιζήσει από ένα πολύ δυνατό ημιτελικό και φυσικά επειδή για να φτάσουν μέχρι τον τελικό αναγκάστηκαν σε τρομερές υπερβάσεις σε διάρκεια χρόνου (Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός αντίστοιχα). Οποτε φέτος έχουν ήδη σφυρηλατηθεί στις πιο αντίξοες συνθήκες, σε αντίθεση με τη Μακάμπι που όντας καλλίτερη από τους αντιπαλους της πέρασε σχετικά άνετα και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως θα αντιδράσει σε συνθήκες αφόρητης πίεσης. Η Ρεαλ από την άλλη επέζησε από τον εμφύλιο απατώντας στο σπάσιμο της έδρας από την Βαλένθια, αλλα δεν έχει δείξει κάτι το εξαιρετικό μέχρι τώρα, και είχε μάλλον εύκολο δρόμο μέχρι το Final-4.
    Τελική κατάταξη: 1.Παναθηναϊκός, 2.Μακάμπι, 3.Σιένα , 4.Ρεαλ

    Όταν βεβαια μιλάμε για Final 4 και 80 αγωνιστικά λεπτά, τα πάντα μπορεί να συμβούν, ειδικά στη φετινή διοργάνωση. Σημειολογικά πάντως θα είναι ακόμη πιο όμορφο να το σηκώσει ο ΠΑΟ νικώντας την Βασίλισσα των 8 τροπαίων. Καλή επιτυχία στον Παναθηναϊκό, και ας ελπίσουμε να επαληθευτούμε, και τη Κυριακή το βραδυ να πανηγυρίζουμε το 6ο…

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.