Η απλή Παναθηναϊκή εξήγηση των πραγμάτων

Δημοσίευση: Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012 06.01

Το ποδόσφαιρο, όσο δύσκολο κι αν είναι, εντέλει αποδεικνύεται απλό και δίκαιο. Η μπάλα πάντα αποδίδει δικαιοσύνη.

Θα σε προδώσει μία, θα σε αναγκάσει να την χαρακτηρίσεις όπως παλαιότερα ο Όσιμ, αλλά στο τέλος θα σε επιβραβεύσει. Αρκεί να την σέβεσαι, να προσπαθείς και να το αξίζεις πάνω απ’ όλα. Με λίγα λόγια, είναι αστεία όσα ακούμε και θα ακούσουμε για την τύχη του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» πολύ απλά επιβραβεύονται για τους κόπους τους. Ας το δούμε απλά και ψύχραιμα. Τι είναι ρε παιδιά ο φετινός Παναθηναϊκός; Μια ομάδα που ξεκίνησε χωρίς να την πιστεύει και να την υπολογίζει κανείς. Ακόμη ασχολούμαστε με τα διοικητικά και (κυρίως) οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Το άγχος και η αγωνία για το αύριο, μεγαλώνουν. Όμως, μέσα στα χίλια άσχημα, υπάρχουν και μερικά καλά. Πρώτα απ’ όλα ένας προπονητής που το ξέρει το άθλημα. Ξέρει να χτίζει πρωταθλητές, μαχητές. Οι μεταγραφικές κινήσεις που έγιναν, φτωχές. Αλλά πάνω απ’ όλα, χρήσιμες για να τα φέρει βόλτα μια ομάδα στο επίπεδο του πρωταθλήματός μας. Ο Ζέκα, κοψοχρονιά. Ξέρετε όμως πολλά χαφ που να μπορούν να μαρκάρουν και να δημιουργούν και να πατούν την αντίπαλη περιοχή, χωρίς να... σκάσουν απ’ το τρέξιμο; Όχι.

Ο Κουίνσι, δανεικός και η καριέρα του σε φθίνουσα πορεία. Πόσα εξτρέμ στην Ελλάδα ρε παιδιά έχουν την ταχύτητα, την ικανότητα για ντρίπλα πάνω στην κίνηση και την διεισδυτικότητα του Γκανέζου;

Στην επίθεση οι επιλογές δεν βγήκαν. Ούτε ο Τοτσέ, ούτε ο Ρούντολφ. Αλλά εκεί έπαιξε ρόλο η μαγκιά και η ικανότητα διαχείρισης υλικού απ’ τον προπονητή σου. Κατάλαβε αυτό που κανείς δεν είχε καταλάβει. Πως ο Λέτο αν έχει ελευθερία κινήσεων, μπορεί να «σκοτώσει» οποιονδήποτε αντίπαλο. Τον άφησε στην επίθεση λοιπόν, να έχει ελεύθερο πεδίο, να κάνει τα... δικά του. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι μας.

Στα αμυντικά χαφ, είχες έναν Σιμάο που όλοι ξέρουμε τι μπορεί να κάνει, όντας ο κορυφαίος κόφτης στο πρωτάθλημά μας. Και σου παρουσιάστηκε η ευκαιρία να πάρεις τον μόνο αμυντικό χαφ που μπορούσε να συγκριθεί με τον Μοζαμβικανό. Τον Βίκτορ Βιτόλο. Από τύχη θέλετε; Από... μαγκιά; Από... φάρδος σου προέκυψε η ευκαιρία; Όπως και να έγινε, το θέμα είναι πως έγινε.

Έχουμε και τον Κλέιτον, που βγήκε απ’ την... ναφθαλίνη. Ένας παίκτης που ξέραμε τι μπορεί να δώσει, αλλά κανείς απ’ ότι αποδεικνύεται δεν είχε βρει το... κουμπί του. Όλα αυτά... δένονται με έναν Κατσουράνη που απλά κάνει αυτό που ξέρει, όντας ο κορυφαίος Ελληνας ποδοσφαιριστής της τελευταίας δεκαετίας και ο μακράν πιο (ποδοσφαιρικά) έξυπνος παίκτης. Δένονται με παιδιά όπως ο Καπίνο και ο Μαυρίας που ήταν έτοιμα να αρπάξουν την ευκαιρία, απλά βρέθηκε κάποιος να τους τη δώσει. Από έναν Μπουμσόνγκ που τον βγάλαμε μόνοι μας άχρηστο, λες και είμαστε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν ή στην Πρέμιερ Λιγκ. Για πλάκα παίζει ο Γάλλος και ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες το γάλα. Αγωνιστικά προβλήματα και βέβαια υπάρχουν. Άμυνα, πέρα από τον Γάλλο, ανύπαρκτη, λύσεις ελάχιστες, με αποτέλεσμα να σε... ματώνει η κόπωση κάποιων παικτών ή κάποια πιθανή τιμωρία. Οι 2-3 κινήσεις που χρειάζονται για να «δέσεις» τον τίτλο, δεν μπορούν με τίποτα να γίνουν επειδή τα ταμεία είναι όχι απλά άδεια, αλλά και μείον.

Με αυτά τα απλά δεδομένα, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να πορεύεται προς τον τίτλο. Και αξίζει την θέση στην οποία βρίσκεται (ή που θα βρεθεί καλύτερα όταν δώσει και το άλλο ματς που χρωστάει με τον Λεβαδειακό). Γιατί ως ομάδα δεν έχει αλαζονεία, γιατί ο καθένας ξέρει τον ρόλο του, γιατί το εγώ μπαίνει κάτω απ’ το εμείς, γιατί η... χημεία των παιδιών αυτών έχει ταιριάξει (πράγμα δύσκολο σε ομάδες και ειδικότερα τέτοιου επιπέδου), γιατί κατά διαστήματα ο Παναθηναϊκός έχει παίξει μακράν την καλύτερη μπάλα φέτος στην Ελλάδα και γιατί αυτή τη στιγμή, που το πράγμα φωνάζει πως οι «πράσινοι» είναι ντεφορμέ, δεν γίνεται με τίποτα να σταματήσουν την προσπάθεια, μπροστά σε μερικές αναποδιές. Αυτή είναι η απλή αλλά αληθινή εξήγηση για τον φετινό Παναθηναϊκό. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Το αν θα πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα ή όχι, δεν το γνωρίζουμε. Αυτή τη στιγμή πάντως, οι πιθανότητες είναι υπέρ του για δύο απλούστατους λόγους. Πρώτον, λόγω προγράμματος. Και δεύτερον, επειδή ακόμη και στην... κοιλιά της, η ομάδα αποδεικνύει πως έχει μάθει να κερδίζει, έχει «ψηθεί» στην διαδικασία του πρωταθλητισμού και αντιστέκεται στα πάσης φύσεως εμπόδια που πετάγονται (ή πετούν άλλοι) στο δρόμο της.

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

Το σχόλιο σου

Copyright © 2010 - 2016 OnSports | Όροι Χρήσης | Επικοινωνία
Monetized by DPG DIGITAL MEDIA
Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση για τα πιο σημαντικά νέα, δώρα και διαγωνισμούς των websites που εκμεταλλεύεται εμπορικά η DPG DIGITAL MEDIA.