Κεφτέδες και βροχή

Ο πρώτος -πέρα από μια Ferrari και ένα διαμέρισμα α λα Μανχάταν- εξασφάλισε από την Αλ Νασρ ένα συμβόλαιο που αγγίζει τα 1,3 εκ. ευρώ το χρόνο (χωρίς τα μπόνους, αλλιώς πάμε στα 1,8 εκ.). Το γεγονός ότι δεν μας αποχαιρέτησε τρέχοντας είναι προς τιμήν του.

Ο Νάτσο Σκόκο κέρδισε ακόμα περισσότερα στην αραβική λοταρία: δύο εκατομμύρια ευρώ είναι το ετήσιο συμβόλαιο που του προσφέρει  η Αλ Αϊν. Απέναντι σε τέτοιες προτάσεις η ΑΕΚ το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να ευχαριστήσει τον Αλλάχ.

Επί της ουσίας, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τη διοίκηση της «Ένωσης» που δεν κράτησε τον πυρήνα της άλλοτε αργεντίνικης παροικίας. Αυτό που με παραξένεψε όμως, μιλώντας με κάμποσους οπαδούς της ΑΕΚ είναι η αντιμετώπιση που είχαν ως προς τις δύο αποχωρήσεις. Δεν λέω φυσιολογικό να υπάρχει μια κάποια πίκρα παραπάνω για τον Σκόκο, αλλά μου φάνηκε κομματάκι δυσανάλογο το cool attitude που αφορούσε τη φυγή του «Ζορό».

Ένας μου αντέστρεψε το ερώτημα, λέγοντας: «Εσύ γιατί θα στενοχωριόσουν περισσότερο, για τη γκόμενα που σου φτιάχνει ωραίους κεφτέδες ή για τη γκόμενα που σου χορεύει γυμνή στη βροχή;».

Μην ψάχνετε για απάντηση, είναι καθαρά θέμα οπτικής. Προφανώς και το ποδοσφαιρικό ταλέντο του Σκόκο ξεχείλιζε έμπνευση και μαγεία, αλλά στο τέλος της μέρας, ο Μπλάνκο ήταν εκείνος -που αν το δεις συνολικά- προσέφερε περισσότερη ουσία. Ή τέλος πάντων για να το πω διαφορετικά, με τους κεφτέδες χορταίνει το στομάχι, το θέαμα της γυμνής γκόμενας στη βροχή, όσο ωραίο και αν είναι, το μόνο που μπορεί να σου προσφέρει είναι ένα καλό πούντιασμα.